NATUUR IN FOCUS

Technische problemen

2012-01-24T12:14:00.002+01:00

Waarschijnlijk door toedoen van Google+ zijn er op ons blog wat problemen ontstaan met de foto's welke bij mijn bijdragen waren gepost. We proberen dit zo snel mogelijk en daar waar mogelijk te herstellen.

Kleine update!!

2012-01-05T18:37:00.000+01:00

Allereerst de beste wensen voor een ieder. Ik hoop van harte dat het voor iedereen iets moois mag brengen. De laatste tijd is er van mij uit weinig nieuws te melden eigenlijk. Druk met de voorbereiding voor nieuwe projectjes. Het weer wil niet erg meewerken en bij met name de eekhoorn werkt dit niet bepaald in mijn voordeel. Voor het eerst heb ik gebruik gemaakt van hogere iso-waarden dan 800. Om een eekhoorn tijdens zijn sprong te 'bevriezen' is eigenlijk een sluitertijd van ongeveer 1/1200 sec. gewenst. Zelfs met iso 3200 kwam ik niet boven de 1/125 sec. Dit heeft alles te maken met de donkere weersomstandigheden. Wellicht krijgen we binnenkort nog wat zon te zien en dan ga ik het zeker weer proberen. Tot nu toe ben ik niet verder gekomen dan deze plaat..

De trip naar de bruine beer in Finland is volgeboekt en heb er ontzettend veel zin in. Kan eigenlijk niet wachten om deze prachtige dieren weer van dichtbij te aanschouwen. Er zijn nog wel een paar plekken over voor de Bosque trip naar New Mexico in december. Heb je zin om met Danny Green en mij op pad te gaan naar een van de mooiste vogelplekken in Amerika dan is dit je kans. Een fantastische plek in winterse omstandigheden. Voor meer informatie en foto's kun je klikken op deze LINK en mocht je nog vragen hebben, schroom niet.

Edwin

Nieuwe hut, nieuwe kansen

2011-11-27T19:46:00.001+01:00

De nieuwe hut is klaar. Gebouwd om de eekhoorn te fotograferen en helemaal uit afvalhout afkomstig van een oude schuur. De oude hut was op zich wel goed, maar alles behalve water en winddicht. De opstelling om de eekhoorn te fotograferen is bijna klaar en de eekhoorns komen iedere dag 2 maal kijken of er nog wat lekkers ligt. Deze winter wil ik mij wat meer concentreren op springende eekhoorns, maar de meer traditionele poses blijf ik ook leuk vinden. Eekhoorn in de sneeuw is mij ook nog niet gelukt dus nog genoeg te doen. Verder druk met de voorbereidingen om de klapekster te fotograferen en ook de buizerd staat op het programma. Momenteel nog niet veel nieuwe foto's om te laten zien dus voeg bij dit bericht dan maar wat oudere opnames van de eekhoorn.

Edwin

Nieuwe fotohut bij de zeearenden

2011-11-20T22:26:00.001+01:00

Voor wie al eens de 'Zeearenden en meer' reis heeft gemaakt weet hoe geweldig mooi fotograferen daar kan zijn. De fotohutten waren aan vervanging en verbetering toe en daar hebben we vorig jaar een begin mee gemaakt. Dat leverde tot nu toe een nieuwe hut op een nieuwe lokatie op. Nu is ook het zogenaamde Erdversteck geheel vernieuwd. Een lekkere ruime en droge hut zorgt voor een aantrekkelijk verblijf in afwachting van wat er zich voor de lens van de fotograaf af gaat spelen.
Dit winter, naar mijn persoonlijke smaak de beste en mooiste tijd voor deze lokatie, heeft nog wat plekken beschikbaar. Maar wacht niet te lang want zodra de sneeuw begint te vallen zitten we snel vol.
Hier een aantal foto's van de nieuwe hut. Volg voor meer informatie deze link.

Met dank aan Karin Rass voor het maken van de foto's tijdens haar recente bezoek.

Een nieuw seizoen, een nieuwe woning

2011-11-18T23:04:00.001+01:00

Toen ik vorige week met een erg leuke groep fotografen op pad was in het kader van een workshop natuurfotografie en vier uur lang met flink koude tenen in een beek had gestaan, begon het bij me zelf ook weer te kriebelen. Ik besloot de drukte die de verhuizing met zich meebrengt even een ochtend te laten voor wat het is en er zelf ook weer even met de camera op uit te trekken.
De herfst is een van de meest fotogenieke jaargetijden maar de overgang van die herfst naar de winter spreekt mij ook elk jaar weer aan. Het blijkt mooi om te zien hoe het laatste blad via de beken wordt afgevoerd. Weg met de herfst en een welkom aan de winter. Zomaar wat plaatjes.

Foto's gemaakt met de Nikon D700 met 16-35 mm f4 lens met soms Lee grijsverloopfilter. Diafragma 16 en sluitertijd van 0,3 seconden.

De komende weken zal ik weinig actief zijn en aanvragen zullen wat later dan gebruikelijk verwerkt worden. We verhuizen van een naoorlogse woning waar werkelijk niets aan geïsoleerd is naar een hypermoderne en extreem geïsoleerde woning volgens het zogenaamde ‘Passiefhuis’ systeem. Het huis heeft geen verwarming maar een systeem wat warmte ontstaan door de zon en apparatuur in huis opslaat om het te gebruiken zodra het nodig is. Dat wordt even omschakelen dus maar gelijkertijd ook een spannende uitdaging.

Helgoland, liveblog deel 3 (slot)

2011-11-04T22:33:00.000+01:00

Inmiddels weer thuis na een aantal dagen vogelen en fotograferen op Helgoland. Tijdens de terugreis was er geen internet beschikbaar dus vandaar met wat vertraging hier wat resultaten van de laatste dag.

Het blijft lastig om te beslissen waar je je aandacht op wilt gaan vestigen. Helgoland en Dune zijn klein maar ondanks dat ben ik geen type wat even snel van locatie naar locatie vliegt om haastig mijn foto’s te maken. Nee, ik steek liever wat meer tijd in een beperkt aantal doelen. Zo koos ik er voor om deze laatste dag weer bij de zeehonden door te brengen. Het is namelijk geweldig om in alle rust tussen deze geweldige dieren te mogen liggen en hun gedrag te fotograferen.

Tijdens het eerste bezoek zag ik een pup van een gewone zeehond liggen waarvan ik al vreesde dat hij het niet lang meer zou maken. Hij zag er schonkig uit en lag buiten de groep. Gisteren werd deze vrees helaas bewaarheid want we vonden hem dood, en reeds aangepikt door meeuwen, op het strand liggen. Wellicht geen prettig beeld om naar te kijken maar het hoort er allemaal bij natuurlijk.

Een erg leuk slot van deze reis op Helgoland was de vondst van een woestijntapuit; weer een dwaalgast op trek.

Op de thuisreis besloten over Diepholz te rijden om daar de volgende ochtend nog een paar uurtjes kraanvogels te fotograferen.
Ook deze foto’s nog op de laptop bewerkt dus in detail zal er nog wel het nodige aan mankeren.

Ik pak de draad weer op aangaande onze verhuizing dus het zal hier wel even rustig blijven van mijn kant. Gelukkig hebben we inmiddels een mooi team van fotografen hier die nog voldoende te delen zullen hebben.

Helgoland, liveblog deel 2

2011-11-01T20:12:00.000+01:00

Vandaag heb ik mij vooral bezig gehouden met de velduilen. Dat is natuurlijk een gok want je laat zo al snel andere mooie modellen op het eiland aan je voorbij gaan. Het viel niet echt mee. In de ochtend waren vijf uilen volop aan het jagen maar na een uurtje viel het stil. Slechts af en toe liet een van deze fraaie vogels zich nog even zien.
De wandeling terug langs het strand levert altijd wel wat leuks op zoals deze steenloper. Aan het eind van de dag, de zon was net onder gegaan, melde zich een zeldzaamheid; een vorkstaartmeeuw. Enorm hoog in de iso leverde het in elk geval een bewijsplaatje op. Wellicht de komende dagen wat meer tijd aan besteden.

PS: De foto's zijn op een laptop bewerkt dus het kan goed zijn dat er wat technische kwaaltjes in zitten.

Helgoland, liveblog deel 1

2011-10-31T22:29:00.000+01:00

Tussen alle verhuizingsdrukte door even tijd voor een paar dagen fotograferen en met een aantal fotovrienden naar het Duitse Helgoland getrokken. Dit eiland staat bekend om zijn grote aantallen trekvogels die het als welkome tussenstop aandoen.
Gisteren bij aankomst regenachtig weer dus vooral op zoek gegaan en vooral genoten van vijf jagende velduilen. Vandaag met de camera op pad. Vanmorgen eerst bij een aantal zeehonden op het strand gelegen en daarna vogelen.

En natuurlijk weer naar de velduilen; die ik nog wel hoop te verbeteren deze dagen.

Erg veel tapuiten aanwezig.

En een dwaalgast; de Aziatische roodborsttapuit

25 Jarig Jubileum Festival VNF Apeldoorn

2011-10-26T23:22:00.002+02:00

Op zaterdag 5 November 2011 zal het 25 jarig bestaan van de Vereniging Natuurfotografen Apeldoorn op spectaculaire wijze worden gevierd in de Hanzehof in Zutphen.
Vanaf 14 uur zullen we kunnen genieten van een gevarieerd programma.

Naast adembenemende presentaties die zullen worden gegeven door onze eigen leden zijn wij bijzonder trots dat wij als hoofdspreker de internationaal bekende Finse natuurfotograaf Jari Peltomäki voor deze speciale gelegenheid hebben weten te strikken.

Jari Peltomäki:
Jari Peltomäki heeft internationale bekendheid verkregen met name door zijn vogelfotografie. Onder andere werd hij een aantal malen bekroond in de "Wildlife Photographer of the Year" competitie, werd hij verkozen tot "International Wildbird Photographer 2004" en was hij een van de fotografen van het Wild Wonders of Europe Project. Jari's werk is vele malen gepubliceerd in diverse boeken en tijdschriften wereldwijd.

Karel Tomeï:
Karel Tomeï is een Nederlandse fotograaf die is gespecialiseerd in luchtfotografie. Hij publiceerde verschillende boeken met luchtfoto's van Nederland en Belgie.

David Pattyn:
David Pattyn werd in 2009 verkozen tot eerste Nederlandse Natuurfotograaf van het Jaar. Zijn werkelijk schitterende natuurfoto's zijn de afgelopen jaren vele malen bekroond in binnen- en buitenland.

Gertjan Straalman:
Gertjan Straalman zal een presentatie geven over filmen met de spiegelreflexcamera. De combinatie van beeld en geluid prikkelt meerdere zintuigen en bleek voor Gertjan het beste middel om te communiceren. Gertjan heeft aan veel opdrachten voor nationale en internationale omroepen gewerkt.

Stands met natuurfotografie gerelateerde producten
Tussen de presentaties door zult u zich zeker niet vervelen! U kunt heerlijk rondneuzen in een van de verschillende natuurfotografie gerelateerde stands!

Kijk voor meer informatie op www.vnf-apeldoorn.nl

Slakken

2011-10-25T10:21:00.003+02:00

Slakken

Een haat liefde verhouding heb ik ermee.
Ik vind ze o zo fotogeniek,grappig en uniek.
En wat haat ik ze als ik een serie foto`s heb genomen en blijkt dat weer eens 1 van die verrekte ogen op steeltjes weer niet scherp is.
In juli heb ik een hele aardige mevrouw omtmoet met een prachtige tuin waarin ik mij af en toe uit mag leven.
Enige weken geleden was ik daar met een vlinder aan het fotograferen toen ik vanuit mijn ooghoek een heel klein ieniemienie
slakje op een bloem zag kruipen, dus heb me gelijk daar op gericht en ben er een heel tijdje zoet mee geweest.Ik zat in de auto en wou toch gelijk even terug kijken of er wat moois bijzat.De aardige mevrouw kwam aanlopen en vroeg of het gelukt was,waarop ik haar euforisch een foto van het slakje liet ziet zien die ik zelf erg mooi vond.Is dat een speciaal soort of zo? vroeg ze waarop ik zei nee hoor maar ik vind het een mooie foto.Ze keek me aan alsof ze het in Keulen hoorde donderen en vroeg nog net niet of ik psychische hulp nodig had.Ik krijg dit soort reacties wel vaker als mensen vragen wat ik fotografeer en dan antwoord; beestjes!Meestal reageren ze met Oh ja,en kijken me dan een beetje meewarig aan.Ik ben benieuwd of de macro fanaten onder ons dit herkennen.

Herten, herten en nog eens herten........

2011-10-21T17:24:00.001+02:00

Zoals beloofd hier een verslag van mijn laatste fototrip naar Engeland. Samen met Danny Green mochten we de jaarlijkse hertentrip verzorgen voor Natures Images Vorig jaar liep het allemaal wat stroef door de enorme hoeveelheden eikels die er waren gevallen met als gevolg dat de hindes tussen de eiken bleven staan en geen enkele reden hadden de dekking van het bos te verlaten. Dit jaar bleek het gelukkig anders en we kregen volop kansen om dit prachtige zoogdier, waar ik een zwak voor heb, te fotograferen tijdens de bronst. Het zijn geen zware herten zoals we kennen van Jaegersborg of de Hoge Veluwe, maar aantrekkelijk zijn ze wel degelijk. Het glooiende landschap is prachtig en bestaat uit eeuwenoude eiken en grote velden met varens. We konden ons hart ophalen en iedereen genoot zichtbaar van de heerlijke ochtenden en zonsopkomst.

De accommodatie is niet alleen een lust voor het oog, maar ook een lust voor de maag. Een eeuwenoude hoeve, omgebouwd tot een B&B. Linda, de eigenaresse, is een geweldige gastvrouw die zorgt dat we niets tekort kwamen en 's avonds na het eten konden we heerlijk nagenieten bij een grote open haard. De 10 gasten genoten zichtbaar en stonden te springen om de volgende dag weer vroeg op pad te gaan. We hadden ontzettend veel geluk met het weer en 's morgens hadden we zelfs een beetje vorst.

De reis had ook nog een verrassing voor ons in het verschiet. We hadden een mooi hert met wat hindes gefotografeerd en stonden daarna nog even na te praten. Kort hierna klonk er een klap en bleken er twee herten vol in gevecht te zijn op nog geen 15 meter afstand. Na de nodige afstand te hebben genomen lieten we deze unieke gebeurtenis niet aan ons voorbij gaan. Wat een geweld en kracht komen hierbij vrij. Helaas hadden we de lucht als achtergrond, maar het was een hele belevenis en kan niet ontkennen dat mijn hartslag iets omhoog ging.

En springen kunnen ze ook:)

Ook hadden we genoeg kansen om zowel edelhert als damhert in tegenlicht te kunnen fotograferen....

En soms zijn ze mij gewoon te slim af:)

Al met al een geweldig weekend met dankbare gasten. Enkelen hebben zich nu al aangemeld voor dezelfde trip volgend jaar.

-PETER JONES-

"Thanks for all your advice at the weekend Edwin, really valuable to learn from you - Pete"

-PENNY DIXIE-

"Hi Edwin
I really enjoyed working with you, Rene and Danny this last weekend... thank you so much!!
I look forward to more trips with you in the future and learning more ....and more ... and more"

Edwin

Aanschuiven bij RTV-Oost

2011-10-15T22:58:00.004+02:00

Tja, dan kun je wel druk zijn met verhuizen en even nauwelijks aan de fotografie toekomen, maar als je dan uitgenodigd worden om aan te komen schuiven in het RTV-Oost programma 'En dan nog even Dit', laat je dat natuurlijk niet aan je voorbij gaan. Voor wie het gemist heeft; hier de uitzending.

Onder het wateroppervlak

2011-10-11T20:19:00.012+02:00

Sinds kort weer begonnen met het fotograferen van waterinsecten.Min of meer na een gesprek met Han werd ik weer enthousiast om daar weer mee verder te gaan.

Het spannendste is natuurlijk om op zoek te gaan naar waterinsecten.
Je wilt niet weten wat er zoal door de sloot rondkruipt.
Over het algemeen is het merendeel vrij roofzuchtig en ziet er dan vaak ook gemeen uit.
Grote klapkaken,grijparmen,enz.

Bovendien kom je in aanraking met insecten die je vaak nog nooit gezien hebt en dat maakt het extra interessant.

Door gebruik te maken van een cuvet is het erg makkelijk om deze diertjes te fotograferen.
En zodra je de beestje gefotografeerd heb kun je ze ook gemakkelijk weer terug zetten.

Eerste foto is een bootsmannetje met lekkerbekje gevolgd door een waterpissebed,spinnende watertor,waterspin,staafwants en als laatste de waterschorpioen.
De staafwants lijkt overigens erg op een wandelende tak met de grijparmen van een bidsprinkhaan.
En dat geld ook voor de waterschorpioen met z'n creepy grijpgrage armen.

Nog even dit.
Onlangs een interview gehad van Kristel Schneider wat u HIER kunt lezen.
Ook zeer de moeite waard om eens op haar website rond te snuffelen.

En ik vergeet erbij te vertellen dat de laatste foto een vervelling is van een waterschorpioen. Leuk moment om mee te maken trouwens.

Herfstkleuren sieren ons blog

2011-10-11T10:41:00.002+02:00

Welkom op ons vernieuwde blog. Het leek ons gepast de boel eens om te toveren in een herfstachtig sfeertje. De herfst is een schitterend jaargetijde en dat mogen we best vieren. Een heerlijke en kleurrijke herfst toegewenst!!!

Boommarters en meer goed nieuws

2011-10-06T17:52:00.008+02:00

Zojuist terug gekomen uit Noorwegen om mijn geluk te testen bij de boommarters en een beproeving werd het wel degelijk. Om wat geld te besparen had ik er voor gekozen in de schuilhut zelf te bivakkeren in plaats van een huisje in de buurt. De schuilhut was voorzien van 2 stoelen en buiten lag een matras die enigzins natgeregend was. Een ruitje aan de voorkant en zijkanten bood uitzicht op een mooie bosrijke omgeving in de bergen en dit zou mijn uitzicht worden voor de komende vijf dagen. Koffie werd gezet met een gasbrandertje en water haalde ik uit een bergstroompje. Een kleine voorraad eten werd gehaald op de eerste dag bij de plaatselijke supermarkt en het avontuur kon beginnen. Hieronder zie je de schuilhut en mijn uitzicht.

De foto's zijn genomen met mijn iphone dus de kwaliteit is belabberd, maar geeft een idee.

En hieronder zie je mijn uitzicht...

Het gebied direct rond de hut wordt bewoond door een moeder met 2 jongen, een jong van vorig jaar en een volwassen mannetje die reeds in wintervacht zat. Ik had de hoop ze allemaal te mogen ontmoeten, maar dat bleek mij niet gegund. Nadat ik was geland werd ik opgehaald door Terje. Hij is het brein achter de boommarterhut en heeft de laatste paar jaren een bijzondere band opgebouwd met de boommarters. Heel bijzonder om zijn verzameling foto's te zien die hij de afgelopen jaren heeft geschoten, zowel fysiek als met lichtsluis opstelling. Het blijkt maar weer eens dat vrijwel alles mogelijk is, maar het kost vaak tijd, veel tijd. Tot dusverre is hij de enige in Noorwegen die dit voor elkaar heeft weten te krijgen.

Meteen nadat ik in Noorwegen was geland werd ik afgezet in de hut en kon het beginnen. De camera snel opgesteld en wachten maar. Rond 6 uur begon het donker te worden en om half 7 kwam er bezoek. Een volwassen mannetje en een jong van dit jaar. De iso werd opgeschroefd naar 1600 wat mij een sluitertijd opleverde van 1/25 sec. Genoeg als ze heel even stil zouden zitten, maar een boommarter zit zelden stil dus er kwam een beetje geluk bij kijken. Nadat de eerste 10 foto's gemaakt waren, vertrokken ze weer. Om half 8 was het donker en maakte ik in het licht van mijn hoofdlamp mijn bedje op. Aangezien er niets te doen was ben ik maar vroeg gaan slapen en de wekker gezet op 6 uur. De nacht verliep rustig en de wekker ging keurig op tijd af. De volgende dag kreeg ik bezoek van alleen de jonge boommarter en bleef een minuut of 10. Genoeg voor wat plaatjes in beter licht dan de vorige dag. De dag daarop eigenlijk hetzelfde en de zon scheen zelfs, wat zorgde voor iets meer kleur in de foto. De nachten verliepen rustig en hoorde de derde nacht wel de boommarters rondrennen en zelfs een keer bovenop mijn schuilhut springen. De laatste twee dagen sloeg het weer om en zorgde de wind en regen voor wat ongemak, aangezien de hut vrij open is. 's nachts regende het af en toe zelfs binnen wat zorgde voor een natte klets in mijn gezicht toen ik in mijn slaapzak lag. Helaas de laatste twee dagen geen marter gezien en het was weer tijd om naar huis te gaan. Een mooie ervaring rijker en ik ga zeker terug in de zomer. De boommarters hebben een goede indruk op mij achter gelaten en mis ze nu al. Geweldige dieren die zich niet makkelijk laten fotograferen, ondanks dat ze aan mensen zijn gewend.

Na thuiskomst kreeg ik mail dat een van mijn drie foto's een highly commended heeft gekregen in de Nature's Best competition. Een wedstrijd met meer dan 20.000 inzendingen dus je kunt je voorstellen dat het nieuws goed werd ontvangen.

Dat was het weer voor nu. Volgende week zal ik weer met Danny Green de jaarlijkse hertentrip voor Nature's Images begeleiden in Engeland en hoop op meer activiteiten dan vorig jaar. Zodra ik terug ben zal ik hier weer verslag doen.

Edwin

Goed nieuws voor de winterreizen

2011-09-29T22:34:00.000+02:00

De mensen die eerder het ‘Zeearenden en meer…’ concept hebben beproefd zullen blij zijn met dit nieuws. Fred heeft mijn advies en verzoek opgevolgd en de hut onder onze zeearendhutten, het Erdversteck’ geheel vervangen door een ruim nieuw exemplaar. Net als de hut die we vorig jaar bouwden bestaat ook deze hut uit een lange buis welke in de lengterichting in de oever is ingegraven. Dat beloofd een mooie winter te worden daar! Inschrijven is nog mogelijk dus sla je slag zou ik zeggen! Je leest hier alles over dit individueel te ondernemen fotoavontuur in het oosten van Duitsland.

Van filmmaker Hans Rademakers ontving ik na het leuke filmpje over de boshut, ook een trailer van zijn film uit Bialowieza. Hans ondernam de reis welke ik in dit ongerepte Poolse natuurgebied heb opgezet. Ook deze reis is volgens het individuele concept opgezet waarbij je een vrijwel zekere kans maakt op spectaculaire foto’s van wisenten maar bijvoorbeeld ook zeearenden en diverse fraaie tuinvogels zoals notenkrakers, appelvinken en diverse spechten.
De hoofdfilm is, ook in Blu-ray, via mijn website verkrijgbaar.
Voor deze reis zijn nog een aantal periodes beschikbaar en voor een van deze periodes zoeken twee fotografen nog een reisgenoot. Volg deze link voor alle informatie over deze en de andere Polen reizen.

Zwijnen en muggen...

2011-09-28T16:18:00.007+02:00

De bronst is in volle gang, maar heb helaas te weinig tijd om er volledig in te duiken. Nou ja, het mooie van de hertenbronst is dat het ieder jaar weer opnieuw begint en hopelijk volgend jaar met wat meer koude nachten en ochtenden. Afgelopen tijd ontzettend druk geweest met de wilde zwijnen en ik heb er al een aantal gepost in de bloeiende heide. Heel veel tijd heb ik ook geïnvesteerd in badderende, vretende en drinkende wilde zwijnen in de buurt van wat natuurlijke bospoelen. Ontzetten leuk om te doen, maar een ware veldslag heb ik moeten leveren met de kamikaze muggen. Vol overgave vlogen ze recht op hun doel af en geen kledingstuk bleek bestand tegen deze gasten. Ze prikten dwars door m’n broek en shirt en er waren avonden waar ik meer dan 40 muggenbulten opliep. Na een tijdje ben je het zat en zoek je naar oplossingen. Ik weet dat antimuggen middeltjes funest zijn, aangezien de varkens een buitengewoon goede reuk hebben. Dan maar regenkleding over je normale kleren en een pet met muskietennet. Mijn handen kon ik beschermen door leren handschoenen aan te doen. Niet ideaal en zelfs bloedheet, maar die muggen drijven je tot het uiterste. Het kon ook niet anders, want ik was omringt door poeltjes met stilstaand water. Ondanks die etterende muggen toch weer wat unieke plaatjes kunnen maken. Vrijdag naar Noorwegen om de boommarter te zoeken en dan na terugkomst snel naar Engeland om daar de hertenbronst bij te wonen.

Het magazine Noaber zal volgende maand een paar pagina's met mijn foto's publiceren. Erg leuk blad dus bekijk het maar eens in de boekhandel of kijk eens op de WEBSITE

Wil je het laatste foto en reisnieuws volgen, check dan mijn nieuwe Facebookpagina

Eindelijk!!

2011-09-25T10:45:00.002+02:00

Zoals de meeste mensen wel weten is de hertenbronst in volle gang. Al meerdere dagen komen er op verschillende fora foto’s voorbij van bronstige herten. Ook ik heb afgelopen week vrij genomen om de herten op de foto te kunnen zetten. Niet op de Hoge Veluwe waar de meeste foto’s worden gemaakt maar gewoon in de vrije wildbaan. De hele week stond ik ruim voor zonsopkomst naast mijn bed om op pad te gaan. Ik heb meerdere locaties waar ik heen ga om te fotograferen en vaak bepaald het weerbericht waar ik naartoe ga. Is er mist op komst dan ga ik graag naar de gebieden met iets meer open plekken om de mist ook echt tot zijn recht te laten komen. Is het bewolkt dan duik ik het bos in. Ook ’s avonds ben ik vanaf half 5 in het bos te vinden. Nu vooral in het bos want dan kan je de herten makkelijker opwachten als ze vanuit hun daginstanden op pad gaan voor de nachtelijke avonturen.

De hele week al van alles en nog wat beleefd, van het mezelf rot schrikken van een eekhoorn die ineens uit het niets op 2 meter voor me op de grond springt tot een hert dat veel te dichtbij kwam zodat het voor mij onmogelijk was om foto’s te maken. Al met al heb ik deze week al heel wat kilometers verlopen en heel wat uren gezeten. Zonder maar een geslaagde foto gemaakt te hebben!! Tot aan gisteravond…

Ik was wat later dan anders in het bos en daarom had ik besloten om nu eens niet naar mijn vaste stek te gaan waar ik anders de herten opwacht. Om bij deze plek te komen moet ik namelijk een klein half uur lopen en tegen die tijd dat ik daar aan zou komen had ik kans dat ik de herten al zou verstoren en dat moet je zien te voorkomen. Daarom ben ik naar een veldje gegaan waar ik binnen 5 minuten kon zijn. Ik was hier dit jaar nog niet eerder geweest omdat hier de windrichting er van belang is en deze tot nu toe nog altijd verkeerd had gestaan. Nu stond hij ook niet perfect maar ik waagde het er maar op. Als je daar eenmaal zit begint het wachten. Gelukkig heb je tegenwoordig allemaal leuke spelletjes op je telefoon om de tijd door te komen en ik heb in een half uur heel wat varkens kapot gegooid met mijn boze vogels :-)

Het is een veldje waar ik zit is een kleine hectare groot waar in het midden wat kwelwater omhoog komt. Normaal staat hier ’s zomers geen water maar dankzij de iets nattere zomer was dit nu wel het geval. De keren dat ik hier herten voor de lens had was helemaal aan het einde van de avond en ik was behoorlijk verrast toen na drie kwartier wachten een hert ineens het veld op komt lopen richting het water. Ik weet nog net 1 foto te maken voordat het hert het iets diepere vennetje induikt om te zoelen. Omdat het helemaal windstil is lijkt het alsof mijn sluiter als een Canonslag door het bos galmt. Het hert kijkt er niet van op en gaat verder met zijn bad. Even later komt hij er weer uit en gaat er even mooi voor staan. Na een paar foto’s verder kijkt hij nu toch wel op en maak ik snel nog een paar foto’s. Het zal hem een worst wezen dat er een boompje staat dat geluid maakt en loopt weer het bos in om zich klaar te maken voor een wilde nacht met de vrouwen. Het heeft een week geduurd maar dan toch een fatsoenlijke plaat van een edelhert. Eindelijk!!

Filmpje vanuit de fotohut

2011-09-21T21:19:00.002+02:00

Van filmmaker Hans Rademakers ontving ik twee korte montages van zijn dag in mijn foto shuilhut hier in de Twentse bossen. In het tweede deel is bijvoorbeeld te zien hoe mooi en fotogeniek een bruine rat kan zijn. Het dier is dagelijk aanwezig.

Zelf ook een dagje van deze hut gebruik maken? Je leest er hier alles over.

Verder maak ik nog weer even van de gelegenheid gebruik aan te geven dat Edwin en ik aanstaande zondag met een standje aanwezig zijn op de Wildfair in Wenum-Wiesel bij Apeldoorn. Jullie zijn welkom om kennis te komen maken! Hier is meer informatie over deze fair te lezen.

Jaloers?

2011-09-15T19:25:00.016+02:00

Vandaag kreeg ik weer een nieuwsbrief binnen van een van de vele fora die zich bezighouden met natuurfotografie. Mijn oog viel meteen op het grote aanbod van workshops. Gegeven door ‘grote’ namen en professionele natuurfotografen. Ik bekeek het aanbod en pikte er een paar tussenuit die ik wat nader bekeek. Het menu was simpel….. een boshut maken, vijvertje ervoor, mensen erin en aan het eind van de dag ben je €300 rijker. O ja, je krijgt nog wel een paar boterhammen, kop koffie en een instructiefoldertje. Of 6 man à €50 meenemen naar de Wildbaanweg op de Hoge Veluwe om herten te fotograferen? Wat loop je als cursusleider daar nou voor risico, behalve je dikke portemonnee verliezen? Het kan nog gekker....voor €50 samen met iemand het instructieboekje van je camera doornemen. Het kan allemaal, zolang je je maar met beginnende fotografen bezig houdt. Gek genoeg staan bij alle reizen en workshops de woorden “cursus voor beginners” of “basiscursus” Waarom nooit voor gevorderden? Ik wil ook wel eens in zo’n boshut zitten en zit ook nog met een hoop vragen rond de natuurfotografie. Maar helaas, gevorderden vallen buiten de boot. Of zit er wat anders achter? Gevorderden stellen wellicht lastige vragen waar de workshopleider geen antwoord op weet? Of zou je beginners alles wijs kunnen maken en je eigen tekortkomingen op die manier kunnen camoufleren? De laatste paar jaren lijkt de volgorde van een beginner te zijn: Geld sparen of lening afsluiten, dure camera en lens kopen, instructieboekje lezen, 1000 foto’s maken en dan workshops voor beginners organiseren. De workshops en reizen zijn ook nog eens gekopieerd van anderen. Boshutten, vogelreizen naar Engeland en Polen en ga zo maar door. Allemaal erg origineel. Het geheel mag niet te veel moeite kosten en vooral geen lastige vragen van gevorderden. Is het dan allemaal illegaal? Welneen, geenzins…..ga lekker je gang. Jaloers dan? Welneen, ook niet. Wat loop je dan te zeuren Kats……..geen idee eigenlijk, maar het moet me gewoon even van het hart. Zit alleen nog even te twijfelen of ik de mogelijkheid tot reageren even uitzet op dit blog, voordat je het weet krijg ik reacties van pro’s waar ik het antwoord niet op weet. Nou ja,we zien wel hoe het loopt.

Wat mij ook opviel op toevallig dezelfde site? De reacties op het nieuws dat een jongen door een adder werd gebeten omdat zijn nieuwsgierigheid sterker was dan zijn verstand. Er was zelfs een reactie te lezen van een kerel die de jongen liever dood had zien gaan dan hulp te gunnen van een trauma heli. Ik zie het probleem niet, jongen pakt slang om een betere foto van te maken, slang bijt jongen, jongen naar ziekenhuis, jongen wordt beter en heeft een wijze les geleerd. Fantastisch toch? Moeten we al onze natuurkennis uit de boeken of het internet halen? Er heerst een hele sterke drang tot vingerwijzen binnen de huidige natuurfotografie. Elkaar toespreken op verkeerd gedrag is prima natuurlijk, maar elkaar het licht in de ogen niet gunnen door jaloezie en afgunst is knap zielig. Ook als een panter liggen te wachten tot een ander een 'fout' maakt om hem/haar vervolgens op het internet helemaal af te fikken is van dito gedrag. Vandaag groots in het nieuws dat de miljoenennota vroegtijdig is uitgelekt. De persmuskieten weten niet hoe snel ze het de wereld in moeten brengen alsof de Utrechtse dom door een autobom in elkaar is gestort. Vervolgens komt staatssecretaris Henk Bleker aan het woord met de nuchtere woorden: " Uitlekken vervelend, maar wereld staat niet in brand." Heerlijk!!
Ook de organisatie Sea Shepherd, die zich dmv acties inzet voor de dieren en planten in zee heeft een prachtig schip tot hun beschikking, genaamd "Steve Irwin" http://www.facebook.com/pages/Sea-Shepherd-UK/47886412552?sk =info We weten allemaal hoe die man aan zijn einde is gekomen. Hij kreeg het aan de stok met een rog wat hem z'n leven kostte. Hij liet een vrouw en prachtige dochter achter. Vele mensen zullen zeggen...eigen schuld, dikke bult.........maar ik zeg op mijn beurt dat hij vele mensen dingen heeft geleerd over de natuur door heel enthousiast te vertellen. Een goed mens met het dierenhart op de goede plaats is van ons heengegaan.
Weet ik het dan allemaal zo goed? Nee, zeker niet....sterker nog, ik ben 2 weken geleden in mijn duim gebeten door een gladde slang. Plat op mijn buik liggend, wilde ik even dat de slang mij aankeek. Ik dacht dit voor elkaar te krijgen door mijn hand heel langzaam naar de slang te brengen in de hoop dat de slang even mijn kant op zou kijken. Nou, dat vond de slang helemaal niet leuk en beet in mijn duim voordat ik het door had. Ben ik nou een slecht mens die moet branden in de hel? Welnee, integendeel....... heb mijn les geleerd en zal anderen zeggen dat ze het op deze manier niet moeten doen en slangen met rust moet laten. That's all!!!

Noot: Wat hierboven geschreven staat komt uit mijn koker en het wil dus niet zeggen dat dit ook de mening is van Han. Alle boze reacties mogen dus naar mijn adres. Dank alvast.

Nog wat nieuws van mijn kant…. Vanaf nu kun je met me mee naar Finland om daar de bruine beer te fotograferen. Kijk eens op de volgende link voor meer informatie http://www.natures-images.co.uk/pages/holidays/wild-brown-bears.php
Ja, ook voor gevorderden en pro’s. Het is een prachtreis met waanzinnige ontmoetingen met de Europese bruine beer.
Voor het laatste nieuws, neem ook eens een kijkje op mijn nieuwe Facebook pagina http://www.facebook.com/pages/Edwin-Kats-Wildlife-Photography/248138418560545

Het laatste nieuws is dat gisteren en eergisteren verschillende foto’s van mij in 8 verschillende Engelse kranten verscheen. Kranten als de Telegraph, The Times, Mirror, Daily News en de Metro hebben foto’s van baardmannen gepubliceerd. Erg leuk en kreeg aan het einde van de middag en avond leuke en interessante reacties uit vele delen van Europa en daarbuiten. Verder zijn 3 van mijn beelden geselecteerd voor de halve finale van Nature’s Best competition en hoop heel binnenkort te horen of ik tot een van de winnaars behoor.

Han en ik zullen trouwens op 25 september een stand bemannen op de wildfair in Wenum-Wiesel. Kijk voor meer informatie op http://www.wildfairapeldoorn.blogspot.com/

Reeën in de bloeiende heide

2011-09-13T19:06:00.003+02:00

Zoals ik al in mijn vorige bericht zei is de heide dit jaar in lange tijd niet zo mooi geweest. We hebben er een paar jaar op moeten wachten, maar nu moest ik er toch wel het maximale uithalen. In mijn vorige post hier liet ik wat foto's zien van wilde zwijnen in de heide, maar nu is het de beurt aan de reeën. Ik moet bekennen dat deze prachtige dieren ook niet misstaan in de paarse kleurenpracht. Helaas is de bloei er nu uit hier, maar wellicht dat het volgend jaar weer zo mooi is. Dan is het de beurt aan de edelherten. Ik begin alvast met duimen!!

Edwin

Trui wint bij Grasduinen/Roots

2011-09-05T23:08:00.000+02:00

Als we een nieuwe blogger vragen om met ons mee te bloggen gaan we natuurlijk niet over een nachtje ijs. Nee, hij of zij moet wel wat in zijn of haar mars hebben. Vandaag werd onze mening over de foto’s van Trui Alink (onze nieuwe blogger dus) bevestigd door het leuke bericht dat zij Nederlands meest prestigieuze natuurfotografie wedstrijd van Roots; het voormalige Grasduinen heeft gewonnen. In de categorie insecten won zij met onderstaande foto. Vanzelfsprekend willen wij als natuurInFocus collega’s Trui van harte feliciteren met dit geweldige resultaat.

Overigens werd Tom kruisink, een Natuurfocus lid, zeer verdienstelijk 2e in deze categorie. Tom; ook van harte!

Wel jammer dat ze de foto verkeerd om hebben opgehangen.

Een vroege september ochtend

2011-09-03T21:18:00.000+02:00

Het is alweer september dus de tijd voor koude nachten met daarop mooie dagen. Resultaat; fotogenieke momenten met nevel en dauw. Gisteren was zo'n ochtend en hoewel ik meer mistbanken verwacht had, was het toch zeer de moeite waard. Om kwart over zes stond ik met het eerste licht in het veld; gewapend met camera natuurlijk. Drijfnat kwam ik er om half negen weer uit. Ik trof onder andere meerdere bandheide libellen aan; een erg fotogenieke soort.
Hier een aantal resultaten van deze ochtend. Op mijn website meer van dit alles.

Foto's gemaakt met de Nikon D700 met daarop de nikor 105 mm macro.

1 mooie ochtend in Frankrijk

2011-08-29T22:58:00.015+02:00

Zoals beloofd mijn vervolg op mijn "zonnige vakantie in Frankrijk"
Elke morgen als ik wakker werd wierp ik, zoals iedere natuur/landschap fotograaf, m,n hoofd over de rand van m,n raam naar buiten. Al loerend kwam ik tot de ontdekking dat het weer een grauwe morgen zou worden. Maar ziedaar nog 1 dag te gaan en of ik in mijn diepste slaap er van bewust werd hoorde ik: Peteerrrrrrrr, nu is je moment aangebroken, ik vloog overeind en snelde, zonder geluid te maken, al botsend tegen de rand van m,n bed naar het raam; gooide weer m,n hoofd over het kozijn en kwam ik, tot grote vreugde, tot de ontdekking dat ik als een idioot naar m,n auto moest rennen. Met grote stappen griste ik m,n hoofd van het gras die ik daarvoor natuurlijk over de rand heen had gekieperd en poerde naar m,n auto, "tasje" op m,n rug en goaaaan.

Hieronder de resultaten van deze enige mooie morgenstond, meer kon ik er ook niet van maken jammer genoeg, met zulk soort situaties is er altijd te weinig tijd.

en nog een vergeten nacht foto van de melkweg die nie echt op z,n plek bleef.

Zwijnen in het paars

2011-08-24T22:08:00.011+02:00

Al zeker drie seizoenen is de bloeiende heide knudde en vond ik het niet de moeite om flink wat tijd te investeren in wilde zwijnen. Maar al die tijd heeft het beeld van een mooi wild zwijn in de bloeiende heide door mijn hoofd rondgedoold. Dit jaar moest het dan eindelijk gebeuren. De struikheide was niet alleen erg vroeg in bloei, maar bloeide ook erg uitbundig. De wilde zwijnen bleken in goede conditie en na enig speurwerk wist ik hoe ze liepen. Na een aantal weken kende ik het gedrag van alle 5 varkens die er rondliepen. De mooiste was een jonge keiler en de meest markante was een mooie volwassen zeug die het mij zo moeilijk mogelijk maakte. Ze was erg voorzichtig en gaf me steeds het gevoel dat ze er was, ondanks dat ik haar niet hoorde of zag. Een mooi bont gezelschap die mij weken plezier heeft gegeven en mij steeds dichterbij lieten komen. Wilde zwijnen horen ademen, snuiven en smakken is een geweldige ervaring, ook na al die jaren. Nu wordt het tijd om mij voor te gaan bereiden op de hertenbronst, zowel in Nederland als in Engeland. O ja, ook nog een korte trip van 6 dagen naar Noorwegen om op zoek te gaan naar de boommarter.

Hypocriet of niet?

2011-08-23T20:59:00.006+02:00

Wanneer er in mijn huiskamer ook maar iets kruipt,vliegt of zoemt pak ik gelijk het dichtstbijzijnde stuk papier dat ik dubbel kan vouwen om er een enorme mep mee uit te delen, en wanneer het geen vlieg is word het naar buiten gesmeten. Jawel enige compassie bezit ik nog wel. Hoe anders zijn deze beestjes door het oog van de camera. Hun fragiele vleugeltjes glinsterend in de zon waardoor ze alle kleuren krijgen van de regenboog. De grote facetoogjes en hun glimmende lijfjes gezeten op een kleurenpracht van een willekeurige bloem. Dat vind ik ook het mooie van macro fotografie dat je de kleine wereld op een heel andere manier kunt laten zien zodat elk individueel beestje een bepaalde schoonheid heeft. Dit keer dus een compilatie van mijn vliegenmiddag.

Vakantie in Frankrijk

2011-08-23T09:17:00.017+02:00

Eindelijk na een half jaar uitgekeken te hebben om richting Frankrijk te vertrekken was het zover, het beloofde slecht weer te worden maar volgens de eigenaar van het vakantie huisje had hij nog nooit meegemaakt dat het 2 weken achter elkaar slecht weer was want je hebt hier een 10 dagen cyclus enz blablabla, nou dan heeft ie het nou dus wel mee gemaakt, we komen daar aan en ik zie in mijn ooghoeken die ik gelukkig niet vergeten was om mee te nemen citroenvlinders, Koninginnenpages, witjes en diverse bruine vlinders in helaas een dorre doodse vlakte van de hitte, maar goed met een zwembad erbij konden we ons reuzegoed vermaken, voor mij was er zo'n 2ha grond met insecten, bidsprinkhanen en vlinders bij dus iedereen blij, de volgende dag geen zon te zien, ai jammer maar kwas er al vroeg uit dus ik had zoiets van die komt nog wel(niet dus), ik richte mij dus deze morgen volledig op de sprinkhanen en wantsen, vlinders zou ik immers nog genoeg kunnen fotograferen, 2 weken Frankrijk moest in mijn gedachte-wereld voldoende zijn om met emmers foto's thuis te komen.
Ik heb er wel geteld 1,5 week op moeten wachten voor ik s'ochtends de zon zag opkomen (maar dat komt aan bod bij mijn landschap aflevering), jammerlijk genoeg heb ik maar 3 dagen macrofoto's kunnen maken, de rest was veel te winderig en te nat, alleen nat is niet erg maar wind is killing voor macro, dus vlinders heb ik helaas alleen maar voorbij zien vliegen op één enkele gescheurde oude diender, wiens dagen al min of meer geteld waren.

Toen wij richting huis vertrokken had de dorre doodse vlakte plaats gemaakt voor een weelderige groene bloemen pracht met grazige groene weiden en begon de 10 dagen cyclus eindelijk weer op gang te komen.
waarom doet mij dit verhaal zo aan Jonah denken, daar ging immers de storm ook liggen nadat hij overboord was gegooid :)

hier mijn karige bijdrage van mijn vakantie.

Trui Alink versterkt Natuur In Focus

2011-08-22T11:55:00.001+02:00

We mogen weer een nieuwe blogger in ons midden verwelkomen. Trui Alink is iemand die zich razendsnel aan het ontwikkelen is binnen de natuurfotografie en met name haar macro’s zijn om je vingers bij af te likken. Trui heeft in korte tijd een eigen, herkenbare stijl neer weten te zetten; iets wat echt knap genoemd mag worden. We zijn dan ook blij dat Trui ons team vanaf nu gaat aanvullen en wensen haar alle succes en plezier binnen NatuurInFocus.

De website van Trui is alvast de moeite waard om te bekijken.

Reisverslag Polen – Biebrza reis

2011-08-16T19:38:00.001+02:00

In April maakten fotografen Renée en Peter Overbosch mijn reis naar de Biebrza moerassen in Polen. De Biebrza moerassen bestrijken de oevers van de rivier de Biebrza en bestaan uit vochtige graslanden, vennen en natte bossen. Het is een van de bestemmingen die je kunt maken in het kader van de individuele Polen reizen welke ik met mijn Poolse collega Marek heb opgezet.

Renée en Peter maakten een fotoverslag van hun reis. Hier al vast wat van hun resultaten maar ik raad je aan deze link naar hun website te volgen voor het hele verslag. Wil je meer weten over deze reis die nu ook weer op het programma staat; volg dan deze link.

Verkoop voorraad canvasdoeken

2011-08-10T13:47:00.002+02:00

Vanwege onze aanstaande verhuizing en aanmaken van een nieuwe voorraad bieden we een serie fraaie canvasdoeken te koop aan tegen zeer lage prijzen. Ik heb besloten om een belangrijk deel van de baten ten goede te laten komen aan giro 555 ofwel de ramp die zich momenteel in de Hoorn van Afrika afspeelt. Geen belangstelling voor een doek maar toch een bijdrage leveren? Klik dan hier.

Hier al een paar van de foto's maar kijk voor het volledige overzicht even op deze link.

Landgoed Twickel

2011-08-04T22:12:00.008+02:00

Alweer enige tijd geleden kregen we het op onze heupen.Han,Rick Tibbe en ikzelf.
Het nachtelijk duister in.
Voordat het donker inviel waren we ter plaatsen daar het anders een moeilijke taak zou zijn om de juiste plek te kunnen vinden.
Een prachtig gebied met eeuwenoude eiken.Een gebied waar je je waant in de middeleeuwen.
En als je dan in de doodse stilte die daar heerste het gehuil van een bosuil hoor dan kan ik maar 1 ding zeggen...dit is genieten.
Er zijn maar weinig plaatsen in Nederland waar je geen last heb van lichtvervuiling.
Op deze plaats was er nauwelijks sprake van.Gelukkig!
Het was er zelfs zo donker dat we mekaar spoedig kwijt waren.
Met flitssignalen wisten we van mekaar waar we ongeveer zaten.
Een bijzonder ervaring kregen we met een oude eik die zowaar een warmte uitstraalde dat het behaaglijk te noemen was.Je kon duidelijk een overgang van koude naar warme lucht voelen in een straal van 50 meter om de boom heen.Bijzonder te noemen vind ikzelf.
Zelden zoveel sterren waargenomen als op die avond.
De terugreis was verschrikkelijk.Van het een op andere moment hadden de padden besloten om massaal op pad te gaan.De weg was bezaaid met padden en dat maakt rijden welhaast onmogelijk.
De terugreis heeft dan ook twee keer zoveel tijd in beslag genomen als de heenreis.
Een onvergetelijke ervaring die om herhaling vraagt.

Eikenprociessierupsen

2011-07-31T10:54:00.000+02:00

Grote delen van Nederland gaan momenteel gebukt onder enorme hoeveelheden eikenprocessierupsen. Deze rups is de larve van Thaumetopoea processionea, een nachtvlinder. Deze vlinder legt zijn eieren in de toppen van eiken en zodra deze bomen in april in het blad komen, komen de eitjes uit. De rupsen gaan s’nachts in grote groepen op zoek naar eten; vandaar de naam processie. In dikke spinsels onder aan de boom komen ze gezamenlijk de dag door.

Naast de enorme vreetzucht worden de rupsen vooral gehaat vanwege hun brandharen die tot flinke jeuk en zelfs brandwonden kunnen leiden. Wil je meer weten over de indrukwekkende leefwijze van deze dieren; lees dan verder op de Natuurkalender.

Eind juni trok ik er zelf op uit om de diverse plekken in mijn eigen woonplaats te fotograferen. Mijn doel was om te laten zien hoe dicht deze rupsen de woonwijken naderen of beter; genaderd zijn. Meer eikenprocessierupsen op mijn website.

Wat Noorse landschappen

2011-07-24T21:50:00.000+02:00

Een en al ellende wat er deze dagen over Noorwegen te zien is naar aanleiding van de vreselijke gebeurtenissen rond Oslo. Vrijwel gelijkertijd met dit gebeuren had ik de nog te bewerken foto's van de Noorwegen reis afgelopen september bij de oren gepakt. De reis stond in het teken van de muskusossen maar vanzelfsprekend ook wat langschapjes gemaakt. Hier een paar daarvan; de hele serie staat op mijn website.

De foto's zijn gemaakt met de Nikon D700 en de 24-70 mm met gebruik van Lee filters.

Nu leverbaar; de nieuwe TopCamo II

2011-07-22T15:49:00.000+02:00

Met enige trots kan ik melden dat we onze bestseller onder de camouflagekleden, de Topcamo, hebben kunnen vernieuwen. We hebben nu een fraaie stof gebruikt die nog beter camoufleerd, nog lichter is en lekker dun waardoor hij perfect over je heen valt. Ook hebben we de lenspijp langer gemaakt zodat nu ook de langste lenzen bedekt worden. Deze TopCamo II is vanaf nu uit voorraad leverbaar. Volg deze link.

Shetlands

2011-07-12T21:11:00.010+02:00

Een mooie reis naar de Shetlandeilanden is alweer voorbij. Samen met Danny Green een hele leuke groep mogen begeleiden voor Natures Images naar deze prachtige en vogelrijke eilanden. Het waren pittige dagen met veel klimwerk langs vaak steile heuvels, maar het uitzicht was constant adembenemend. Erg vogelrijk, maar helaas was dit jaar een slecht broedseizoen voor de pappegaaiduikers. Waar er normaal 50.000 hadden kunnen zitten, waren ze nu bijna op een hand te tellen. Waarschijnlijk is het gebrek aan zandspiering de grootste oorzaak en broeden ze in voedselarme tijden gewoon niet op de gebruikelijke plekken. Toch is er genoeg te zien en te doen zoals het fotograferen van jan van genten, regenwulpen, goudplevieren, grote- en kleine jager. We verveelden ons geen moment en de humor in de groep zorgde vaak voor hilarische momenten met pijn in de buik van het lachen tot gevolg. De accomodatie en maaltijden waren voortreffelijk en ook het Schotse weer was ons gunstig gezind. Een soort waar ik mijzelf min of meer wilde focussen was de grote jager. De Shetlandeilanden biedt plaats voor de helft van de wereldpopulatie van deze rover. Voor de jonge pappegaaiduikers en andere kleine vogels is deze roofmeeuw een ware nachtmerrie. Ze waren goed te benaderen tot soms op wel 2 meter afstand. In de lucht zijn het venijnige rovers die andere vogels agressief achtervolgden om hen zo te dwingen hun prooi los te laten.

Een andere vogel uit de jagerfamilie is de kleine jager. Een stuk kleiner dan z'n grote broer, maar hanteerd dezelfde manier van jager. Vaak zag je ze de sternen achtervolgen en hun prooi afpakken. Een prachtige vogel en een paar mooie momenten deden zich voor, waarbij we zelfs het mannetje en vrouwtje samen konden fotograferen.

Ook de regenwulp, goudplevier, pappegaaiduikers en zelfs de zwarte zeekoet kregen we mooi voor de lens. Al met al een mooie trip die voor herhaling vatbaar is. De 10 dagen vlogen voorbij en had het gevoel nog lang niet klaar te zijn. Maar, aan alles komt een eind en er is nog zat te reizen en te ontdekken. Voorlopig is het even rustig met de trips. In oktober staat een mooi bronstweekend in Engeland gepland en dan gaan we ons opmaken voor drie mooie reizen voor Natures Images naar Yellowstone, Finland en New Mexico. Zin om mee te gaan? Kijk dan op de website van Natures Images via http://www.natures-images.co.uk/ en klik op 'holidays'

Edwin

Presentatie van Paul Nicklen

2011-07-11T22:04:00.002+02:00

Zojuist terug gekomen van een mooie reis naar de Shetlandeilanden. Graag zou ik al wat foto's willen laten zien, maar wil jullie eerst deze presentatie tonen. In mijn ogen de beste natuurfotograaf ooit en een pracht van een presentatie. Enjoy!!

Donder en bliksem

2011-06-29T16:19:00.000+02:00

We zijn weer terug in Nederland na twee weken zeevogelreizen in het grensgebied tussen Engeland en Schotland. Dat betekent eerst even een paar dagen flink werk en mail inlopen en de reis verder afsluiten. Maar als er dan een fraai onweer voorspelt wordt sluit ook ik natuurlijk ramen en deuren en...trek er met de camera op uit.
Hier een van de meest geslaagde beelden van gisteravond rond middernacht boven het Twentekanaal bij mijn woonplaats.

En hier nog een leuk filmpje wat ik op YouTube vond met vertraagde beelden van de bliksemschichten.
http://www.nujij.nl/algemeen/stormchasen-in-nederland.12830608.lynkx

Binnenkort hoop ik een verslagje over de zeevogelreizen te plaatsen en natuurlijk weer volop aan het bloggen te slaan.

Boshut

2011-06-19T21:50:00.005+02:00

Al een aantal jaar heb ik ergens op de Veluwe een klein hutje staan waar ik zo nu en dan eens inkruip om wat bosvogeltjes op de foto te zetten bij een drinkvijvertje. Dit voorjaar was warm en droog en dus eigenlijk de perfecte tijd om daar eens wat bosvogels te fotograferen. Maar door andere bezigheden kwam het er maar niet van, tot het (lange) Hemelvaartweekend. Drie dagen lang vanaf een uur of drie het hutje ingekropen om hopelijk wat badderende vogeltjes op de foto te zetten. Vaste bezoeker is de zwartkop. Zowel mannetje als vrouwtje komen bijna dagelijks langs en ik heb zelfs meerdere mannetjes in één keer voor me gehad. Dat gaat best goed totdat er ook een vrouwtje zwartkop bij het water komt want dan moeten de heren even laten zien wie de stoerste zwartkop is.

Vinken zijn ook vaste bezoekers van de vijver en elke dag kwam zowel mannetje als vrouwtje een keer langs voor een slokje of een bad.

De derde dag dat ik de hut indook kreeg ik eerst de vaste bezoekers voor de lens. Maar ineens plofte er wat achter de vijver neer op de grond wat ik niet meteen kon plaatsen. Het leek op een vink maar landde wat minder sierlijk. Ineens kwam er over de rand van de vijver een vogelkop tevoorschijn met wel een hele dikke snavel. Appelvink!! Ik had deze jongen voorgaande jaren hier ook al op bezoek gehad maar dit jaar was het voor het eerst. Een beetje zoekend naar de juiste badplek begon het mannetje aan de grote wasbeurt. Wat een knapen van vinken zijn dit toch ook! Naast de vijver waren nog twee andere appelvinken komen zitten maar deze kwamen niet bij het water. Jammer maar helaas. Ineens vlogen ze alle drie op en vlogen laag over de hut weer het bos in. Wat een prachtige vogels!!

Een avondje polder

2011-05-28T13:40:00.003+02:00

Veel van mijn beelden heb ik al in mijn hoofd zitten voordat ze worden gemaakt. Vaal ontbreekt het dan nog aan een of meerdere elementen. Het weer wil bijvoorbeeld niet meewerken of een vogel wil niet op de juiste stek gaan zitten. Dan zit er nog maar een ding op en dat is blijven proberen, iedere dag weer. Met een beetje geluk komt alles uiteindelijk toch samen.

Edwin

De Wieden; je kunt nog mee

2011-05-26T23:43:00.000+02:00

Het is weer zover; de heerlijke OpStap dagen naar de Wieden staan weer voor de deur. Tijdens zo'n dag trekken we met fluisterbootjes het prachtige natuurgebied de Wieden in en gaan we onder andere op zoek naar de zwarte sterns. Ik heb nog een paar plekjes vrij voor 28 mei, 3 juni en 5 juni dus wees er snel bij.

Volg deze link voor alle informatie.

Nog meer baardmannen

2011-05-25T17:05:00.004+02:00

Nog steeds kan ik geen genoeg krijgen van de baardman. De jongen zijn uitgevlogen en zwerven, samen met de ouders, door het riet. Een mooi gezicht hoe ze in kleine groepjes van stengel naar stengel vliegen. Dan weer hoog in het riet en dan weer net boven het water. Ze plukken heel wat vliegjes, spinnetjes en muggen weg. Helaas lukt het mij niet om de jongen op de foto te krijgen, maar heb nog steeds stille hoop dat het gaat lukken. Klagen doe ik zeker niet, want denk dat ik al een aardige portfolio met baardmannetjes heb opgebouwd. Vanmorgen was het licht prachtig en het was weer genieten van al die vogelgeluiden in het riet.

Macro tijd

2011-05-23T01:09:00.011+02:00

Voor mij eindelijk de mooiste tijd van het jaar aangebroken, macrotime!!! en eindelijk weer een beetje tijd om de natuur in te gaan.
Een 2 tal weken geleden met een aantal clubleden op pad geweest naar de Kampina en afgelopen zaterdag naar de insectentuin in het wingersebos waar ik aldaar enorme hoornaars tegenkwam, 2 stuk om precies te zien, wat een vreselijke grote beesten zijn dat zeg, kwas even in de waan dat het platbuik libellen waren, helaas geen fotos van kunnen maken wat mijn verhaal gelijk ongeloofwaardig maakt :(

hieronder een aantal resultaten met mijn nieuwe 5d mark 2 en mijn oude vertrouwde Canon 180mm lens.

Oranje tipje
Weidebeekjuffer
Weidebeekjuffer
Blauwtje
Juffer
Libel in tegenlicht
Juffer

Zilveren manen

2011-05-20T20:43:00.000+02:00

Na vorig jaar in augustus de tweede generatie van deze zeldzame vlinder gevonden en gefotografeerd te hebben, zag ik er naar uit om dit voorjaar ook de eerste generatie te fotograferen. Aldus vanmorgen al om half vijf op pad gegaan in de hoop met een glimlach op mijn gezicht terug te komen. Nou, ik kan alvast verklappen dat dit gelukt is.

De zilveren maan is een vlinder die het jarenlang erg moeilijk gehad heeft in ons land. Maar gelukkig kruipen ze langzaam weer uit het dal. Het is een standvlinder die vooral in de kop van Overijssel te vinden is in veenweidegebieden en blauwgraslanden. De eerste generatie vliegt van mei tot half juni en de tweede generatie tussen begin juli en half augustus.

Meer zilveren manen (ook die van de tweede generatie) zijn te zien op mijn website.

Deze foto’s zijn gemaakt met de Nikon D700; Nikon 105 mm macro en settings variërend rond iso 250; f7,1; 1/90 sec

Oeverzwaluwen wand gemaakt

2011-05-03T17:56:00.000+02:00

Oeverzwaluwen hebben de nare gewoonte om te gaan nestelen op plekken waar dat vaak even niet uit komt, of op zijn minst de nodige risico’s met zich meebrengt.

Deze zwaluwsoort graaft een nestpijp in een steile zandwand en in de praktijk betekent dat vaak dat dit op bouwterreinen en zanddepots gebeurd waar op dat moment gewoon gewerkt wordt. De stapels zand liggen er meestal slechts tijdelijk. In een mum van tijd kan zo’n steile wand bezaaid zijn met kant en klare nesten. De aannemer heeft dan een probleem; of dat zou hij in elk geval moeten hebben. De oeverzwaluw is een beschermde vogel en als het er op aan komt zou de aannemer zijn werkzaamheden op deze plek moeten staken totdat de vogels uitgevlogen zijn. Onder het motto voorkomen is beter dan genezen probeer ik ook elk jaar al vast wat voorwerk te doen. Zo ook afgelopen week. Op een zanddepot in bedrijf waren diverse potentieel geschikte steile wandjes ontstaan. Na de uitvoerder ingelicht te hebben over de kans dat oeverzwaluwen hier wel eens gebruik van konden maken ging hij al snel akkoord met mijn voorstel om naast de werkplek bewust een geschikte wand aan te leggen. Zo hopen we dat de oeverzwaluwen hier hun nesten gaan bouwen en weg blijven van de ongewenste plekken; vogels blij, aannemer blij en…hopelijk straks ook de fotograaf blij.
Weer een voorbeeld waaruit blijkt dat de natuurfotografie prima gecombineerd kan worden met beschermingswerk.

Op deze foto de shovel aan het werk. (iPhone plaatje)

En hier wat foto’s van voorgaande jaren.

Doneer een nestvlotje voor de zwarte stern

2011-04-30T23:27:00.001+02:00

Gelezen op http://www.natuurmonumenten.nl/
De zwarte stern is een prachtige, maar helaas ook zeldzame vogel. Natuurmonumenten probeert deze bijzondere soort te behouden door het uitleggen van broedvlotjes in De Wieden. Help ons mee en sponsor een broedvlotje!

Eind april arriveert de zwarte stern weer in ons land, na een lange reis uit Afrika. Een prachtige moerasvogel, maar helaas ook een bedreigde soort. De zwarte stern broedde vroeger op drijvende waterplanten zoals krabbenscheer. Deze plant werd door de teruglopende waterkwaliteit steeds zeldzamer, waardoor de populatie zwarte sterns sterk terugliep. Met het uitleggen van broedvlotjes wordt geprobeerd deze mooie vogel voor Nederland te behouden.

Broedvlotjes

In De Wieden broeden ruim 200 paren, de grootste populatie van Nederland. Meer dan 25 vrijwilligers leveren hier samen met onze boswachters een belangrijke bijdrage aan. Zij maken elk jaar meer dan 500 broedvlotjes gereed voor het broedseizoen van de zwarte stern. Deze worden in april per boot op verschillende locaties in De Wieden uitgelegd. Daarna bezoeken de vrijwilligers wekelijks de broedvlotjes om de ontwikkelingen te volgen.

Sponsor een broedvlotje

Wilt u ons helpen om de zwarte stern te behouden? Voor slechts 5 euro kunt een broedvlotje sponsoren! Zo helpt u een paartje zwarte sterns aan een broedplekje in De Wieden.
Volg deze link voor dit artikel en sponsor een nestvlotje.

Gezien de enthousiaste reacties van de vorogaande edities organiseer ik ook dit voorjaar weer OpStap dagen naar dit schitterende natuurgebied. Met een paar fluisterbootjes trekken we het gebied in en gaan we genieten van alles wat we tegen gaan komen. En natuurlijk gaan we ook op zoek naar de zwarte sterns! Ik help je mee om op een verantwoorde wijze deze fraaie vogels te fotograferen. Het lijkt allemaal namelijk makkelijker dan het is.
En vanzelfsprekend ga ik naar aanleiding van deze dagen ook een aantal vlotjes sponsoren.
Ga naar mijn website voor informatie over deze OpStap dagen en meldt je aan. Er zijn alleen nog een paar plaatsen voor 28 mei en 5 juni.

Update:

Ook natuurfotografie vereniging Natuurfocus pikt dit initiatief op en doet mee. Naast de club zelf doneren ook de leden aan de zwarte stern.

Eindelijk welpen

2011-04-27T22:59:00.001+02:00

Nu voor het vijfde voorjaar achtereen zoek ik me scheel naar vossenbouwen in Twente. Ik weet ze wel te vinden maar ben niet de enige daar ik keer op keer tegen uitgegraven of zelfs met dode kippen vergiftigde burchten loop. Ook dit jaar weer flink wat kilometers door heide- en jeneverbessenvelden lopen sjouwen; vanmiddag eindelijk succes. Ik had niet veel hoop want ik had nergens prooiresten zien liggen maar toen ik wat vers zand zag liggen stond ik plots oog in oog met twee prachtige welpen. Eindelijk!

Maar ja, geen camera bij me want dat is niet te doen tijdens dit speurwerk. Dus ja, morgen slecht weer in petto en ongeduldig als ik ben, 40 kilometer naar huis gereden en met camera weer terug het veld in. Onderweg een stevige zomerbui gehad maar gelukkig daarna toch nog aardig licht. Na een uurtje kwamen twee kopjes heel voorzichtig boven de heidestruiken uit. Ik heb me eerst even in zitten houden want als de dieren nu schrikken kon mijn feestje wel eens van korte duur zijn. Uiteindelijk heb ik drie welpen gezien en van een van deze welpen twee foto's gemaakt. Ik ben hier al vast blij mee en hoop op een mooi vervolg.

Nikon D700; Sigma 300-800 mm; iso 400; f6,3; 1/100 sec

Een avond in het riet

2011-04-22T22:04:00.003+02:00

De Holland trip voor Natures Images zit er weer op. Samen met Danny Green heb ik acht Engelse gasten rondgeleid in Nederland. Eerst 3 dagen op Texel en daarna 3 dagen op het vaste land. Een druk programma met geoorde futen, blauwborst, baardman, kluten, grutto's en wilde zwijnen. Ontzettend moe, maar voldaan gingen ze weer terug naar de andere kant van de Noordzee en kon ik zelf eens genieten van al het moois waar ik een maand vantevoren aan gewerkt had. Het was wel even knarsetanden als je ziet hoe de gasten de prachtige baardman op de plaat zetten en die grijns van oor tot oor is onvergetelijk. Zelf maak ik geen foto's, maar voorzie de fotografen van tips en tricks tijdens het schieten. Belichting, compositie, witbalans etc etc. Nu de gasten weg zijn kon ik zelf eens een rustig avondje doorbrengen in het riet. En niet zonder resultaat.

Een voldaan gevoel

2011-04-16T00:00:00.004+02:00

Weer een voorbeeld van het profijt wat je kunt hebben als je het werk voor een vogelwerkgroep combineert met de fotografie. Of is het eigenlijk andersom?

Al jaren inventariseren we diverse soorten vogels waaronder bosuilen. Gelukkig hebben we er in Twente nog behoorlijk veel maar je hoort ze vaker dan je ze ziet. Helaas zijn veel bosuilen afhankelijk van nestkasten daar het aantal natuurlijke holtes in oude bomen behoorlijk beperkt is. Maar zo heel af en toe tref je zo’n natuurlijke plek.

Over de boom waar deze vogel zich al een aantal jaar ophoudt is al veel te doen geweest daar ik op en dag zag dat hij gemerkt was met als doel gerooid te worden. Juist omdat het aantal van dit soort voor bosuilen geschikte bomen beperkt is nam ik namens de vogelwerkgroep contact op met de terreineigenaar waarmee we tot nu toe nog steeds hebben weten te voorkomen dat de boom het loodje moet leggen. Wat geeft het dan een voldaan gevoel als je deze inspanningen beloond ziet worden met momenten als deze; en dat bij daglicht.

Meer foto’s op mijn website.

Te bizar voor woorden

2011-04-06T23:24:00.000+02:00

Binnenkort ga ik het ook weer over de fotografie zelf hebben hoor maar helaas eerst weer een eerbetoning.

Moesten we een maand geleden al afscheid nemen van onze Hond Chap, afgelopen maandag raakten we ook zijn en ons maatje Cayenne kwijt. Beide honden werd een niet overdraagbare kankervorm fataal dus je begrijpt dat wij achterblijven met heel veel vragen; en verdriet.

De vriendschap van een hond

Is vriendschap voor het leven

Voor een ander niet te zien

Hoeveel een hond kan geven

Want ben je eens verdrietig

Dan kijkt hij je aan

Alsof hij je zeggen wil

‘ik zal altijd naast je staan’

en als je dan weer vrolijk bent

dan slaat hij met zijn staart

en blaft alsof hij zeggen wil

‘dat hebben we weer geklaard’

zo’n vriendschap is een wonder

een wonder om te beleven

zo’n vriendschap kan geen mens

geen mens kan zoiets geven

Opschepper!!!

2011-04-05T18:13:00.003+02:00

Vanmorgen, ondanks de harde wind en wat regen, toch het riet in gedoken. Ik had iets in mijn hoofd zitten wat ik eigenlijk vorig jaar van plan was. Het leek mij vandaag een mooie dag om het te proberen, aangezien het te hard waaide om de vogels in het riet te fotograferen. En aan het einde van de morgen lukte het. Een grijns van oor tot oor was het gevolg. Even voor de duidelijkheid...ik maak geen gebruik van geluid om blauwborsten of rietgorzen te fotograferen. Een gezonde dosis geduld en doorzettingsvermogen is mijn recept. Door lange tijd met deze vogels door te brengen gaan ze aan je wennen en zitten ze soms op nog geen 1,5 meter naast me.

gr. Edwin

Rietgorzen

2011-04-04T20:31:00.003+02:00

Een van mijn projecten in april is de gors, baardman en blauwborst. Drie mooie soorten waar ik graag tijd mee doorbreng. Genieten van de rust en vogelgezang in het riet en als je heel stil zit hoor en zie je soms waterrallen en roerdompen op nog geen 5 meter afstand. Als bosmens voel ik me ook prima thuis in het riet. Blauwborsten fotograferen en op de achtergrond straks het roepen van de roerdomp, heerlijk. De blauwborst is weer behoorlijk actief en balts volop. Soms zie je hem bidden hoog boven het riet om kort daarna met een vrije val het riet weer in te duiken. Gisteren heb ik mij bezig gehouden met de rietgors en weer eens wat anders geprobeert, namelijk de rietgors en zijn/haar reflectie. Hier alvast een voorproefje en zal jullie op een later tijdstip weer een update geven.

gr, Edwin

Ik kan niet wachten

2011-04-02T21:48:00.000+02:00

Tot deze bontevliegenvangers weer terug in ons land zijn.

Vorig jaar heb ik in samenwerking met collega Paul van Hoof een verkennend begin gemaakt met een nieuw project waarbinnen we vliegbeelden van vogels willen gaan maken. We maken daarbij gebruik van een zogenaamde infraroodsluis; een mooie maar zeer complexe en kostbare techniek die het mogelijk maakt tot dit soort resultaten te komen. Het maken van deze drie foto’s heeft ons een hele dag gekost maar zolang de resultaten zo worden als dit is het dat dubbel en dwars waard.

Nikon D300s; Nikon 200-400 mm; iso 200; f10; 1/250 sec; inflitsen en infraroodsluis. Meer op mijn webstek.

Neem ook eens een kijkje op de website van Paul van Hoof.

Wild zwijn bij een Veluws vennetje

2011-03-30T22:58:00.003+02:00

Vanavond een lekker gezeten bij een poel. Duidelijke wissels lopen richting deze poel, wat bewijst dat varkens hier regelmatig gebruik van maken. De vegetatie begint alweer te groeien en de varkens eten hier graag van. Niet vaak zie je overdag varkens bij of in het water, maar vanavond had ik geluk. Ook nog een kort fimpje gemaakt die je hier kunt zien:

Wild boar at pool, Netherlands from Edwin Kats on Vimeo.

Een nieuwe uitdaging

2011-03-28T20:54:00.002+02:00

Waar ben ik aan begonnen vraag ik mij na een goede week af. Een nieuw project en tegelijkertijd met 2 anderen. Ik vlieg van hot naar her om de voerplekken bij te houden. Het is tijdrovend, maar ik weet zeker dat ik er over een paar weken de vruchten van pluk. De lastigste van de drie is de boommarter. Een typisch schemer/nachtdier, maar wel een leuke uitdaging. Ik weet er meerdere te zitten en heb mij op een exemplaar gefocused. Door voer in een kast te doen, voorkom ik dat andere dieren bij het voer komen en dat het tijdens regen droog blijft. Vraag me niet wat ik voer, want dat is een goed bewaard familiegeheim. De eerste beelden met een infraroodcamera zijn een feit en wil er vast eentje met jullie delen. Op z'n vroegst komt de marter rond 20:30 uur 's avonds en rond 06:30 uur 's morgens, maar dat is nog wel de wintertijd. Ik hoop dan ook van harte dat de zomertijd invloed zal hebben op zijn gedrag en dat hij op een fotografisch fatsoenlijke tijd zal komen. Fingers crossed. Wordt vervolgd!!

Edwin

Untitled from Edwin Kats on Vimeo.

Weer een schaamsoort minder

2011-03-27T12:33:00.000+02:00

Schaamsoorten noem ik ze; vogels welke niet al te moeilijk te fotograferen lijken maar om de een of andere reden gewoon nooit lukten. Nu ben ik absoluut geen soortenjager maar soms wordt de wens wel erg groot. Een van deze soorten was de goudvink. Deze schitterende vogels laten zich, bij mij in elk geval, vaker horen dan zien en als ik ze zie mislukken de foto’s om onverklaarbare redenen. Tot ik afgelopen week een plekje vond waar het opeens wel lukte. Twee uur genoten van deze zeer fraaie vogels die op hun beurt weer genoten van de ontspruitende knoppen van een krent. Nu de dames nog in beeld zien te krijgen.

Deze foto’s maakte ik met de D300s; Sigma 300-800 mm; op 700 mm; iso 320; f6,3; 1/80 sec.

Meer goudvinken op mijn website.

Nieuwe reizen

2011-03-25T20:37:00.001+01:00

Ik heb weer drie nieuwe reizen aan het programma kunnen toevoegen. We gaan verder met het succesvolle individuele concept waarmee je zelf op pad kunt en ter plaatse door een collega wordt begeleidt.
Dit keer een reis naar Noorwegen en twee naar Polen.

Muskusossen in Noorwegen.

Een van de mooiste reizen welke ik zelf gemaakt heb is wel die naar de muskusossen in het Noorse Dovrefjell. Muskusossen spreken tot de verbeelding en voor menig fotograaf is het dan ook een wens om deze imposante dieren te mogen fotograferen. We hebben een individueel reisconcept opgesteld om je daar een handje bij te helpen.

Oernatuur in Polen - diverse reizen

De eerste reizen met Marek zijn goed verlopen en de deelnemers waren erg goed over hem en zijn begeleiding te spreken. Vandaar dat we het reisaanbod met hem uitgebreid hebben.

Bialowieza oerbos - Lentereis

Het Bialowieza oerbos bevat het laatste gematigde oerbosgebied in Europa. Grote delen van het bos bestaan uit indrukwekkende oude bomen en een bosbodem bestaande uit vele omgevallen boomstammen bedekt met paddenstoelen en mos. Het bos heeft een rijke wildstand met onder andere grote roofdieren zoals de wolf en de lynx. De Europese bizon, of wisent, is het symbool van het gebied. Dit dier was in het wild uitgestorven maar inmiddels is de soort dankzij het werk van de wetenschappers en beheerders hersteld. In deze tijd van het jaar is het lastig deze dieren te vinden maar als het lukt, zal het resulteren in prachtige foto´s in een geweldig landschap. De oude bomen zijn een perfecte plek voor in holen broedende vogelsoorten zoals de drieteen- en witrugspecht en vliegenvangers. Tevens komen hier enkele bijzondere uilensoorten zoals dwerguil, ruigpootuil en de imposante oehoe voor.

Voor deze reis zijn nog slechts twee plaatsen beschikbaar. Foto's Marek Kosinsky

Bergflora in de Poolse Karpaten (juni)

We hebben nog een mooie reis aan dit concept toegevoegd waarbij u samen met Marek het bijzonder fraaie Karpaten gebied in trekt. We bezoeken het Pieniny- en Tatra gebergte. Deze bergketen in het zuidoosten van Polen zijn meer dan uitnodigend voor natuurfotografie dus u kunt er uw hart ophalen.

De nadruk ligt op het fotograferen van flora en landschappen maar vanzelfsprekend worden andere kansen ook niet onbenut gelaten. Marek is vanwege zijn achtergrond als onderzoeker van de Universiteit van Krakow specialist op bergflora gebied. U kunt zich dus geen betere gids wensen. Afhankelijk van de wensen en mogelijkheden van de groep worden er dagelijkse fotowandelingen van 4 tot 8 kilometer gemaakt.
Foto's Marek Kosinsky

Ga voor alle informatie en beschikbaarheid van deze reizen naar mijn website op http://www.hanbouwmeester.nl/ en volg daar de link naar de reizen.

Natuurfocus is jarig en exposeert

2011-03-22T12:20:00.000+01:00

Natuurfotografen vereniging Natuurfocus bestaat vijf jaar en om dat te vieren is er een fraaie expositie ingericht in het bezoekerscentrum van de Hoge Veluwe. 15 doeken op canvas wachten op u om bekeken te worden en er is een doorlopende beamerpresentatie met meer werk van de leden.
Gaat dat zien zou ik zeggen.

Elke dag is anders

2011-03-20T17:35:00.003+01:00

Toen ik vrijdagavond naar het weerbericht keek stond er voor zowel zaterdag als zondag een zonnetje op het programma. Zo rond de tien graden overdag en dat was het. Prachtig weer natuurlijk. Ook dit weekend heb ik weer ondervonden dat je niet blind van de weerberichten uit moet gaan want het kan altijd anders. Zo ook dit weekend. Zowel zaterdag als zondagochtend ben ik op pad geweest om reeën te fotograferen. Dit doe ik bij voorkeur ’s ochtends vroeg omdat de reeën dan het beste zichtbaar zijn en nog niet zoveel mensen op de been zijn die voor verstoring zouden kunnen zorgen. Zaterdagochtend toen ik de gordijnen opentrok begon het al zwaar bewolkt. Vreemd want volgens het weerbericht zou het zonnig worden. Toch maar naar de reeën en eenmaal daar aangekomen was de bewolking een beetje gezakt en was nu mist geworden. Op zich natuurlijk helemaal niet verkeerd maar de zon was nergens te zien. Gelukkig wel volop reeën die volgens mij met mistige dagen wat langer op het open veld blijven. Zo hier en daar wat foto’s gemaakt en zo rond half 10 waren ook de laatste reeën de dekking ingegaan.

Zondagochtend, ook vandaag weer zon. Maar nu begon de dag met vier graden onder nul. Dat is andere koek. Wel helder en daarom ook kouder. Ook veel eerder licht en ik moest nog wat haasten om precies met zonsopkomst op de juiste plek te zijn. Waar gisteren de heide dicht zat met mist waande ik me nu in een hele witte wereld. Er was een klein beetje grondmist maar door de vorst was dit aangevroren. Heel mooi natuurlijk maar nu waren de reeën spoorloos. Of ze door het heldere weer eerder de dekking in trekken of door wat dan ook, ze waren er niet. Je ziet overal mooi wit berijpte plekken waar je in gedachten een mooie reebok in plaatst maar daar blijft het ook bij. Met helder weer is de zon ook zo op en word het licht al gauw te hard. En precies op het moment dat het licht eigenlijk te hard werd kwam ik een reebokje tegen. Later ook nog een geit met kalf. Waarom niet een half uur eerder!! Toch nog wat foto’s kunnen maken maar totaal anders dan 24 uur geleden, en dat met precies hetzelfde weerbericht.

Kuifmees op bezoek

2011-03-12T22:51:00.000+01:00

Vandaag weer een privé workshop vogelfotografie vanuit de (nog oude) boshut verzorgt en een leuke dag gehad. Het was een komen en gaan van diverse bosvogels en de buizerds en sperwers waren gedreven door het mooie voorjaarsweer volop aan het baltsen. Verrassing van de dag was de aanwezigheid van een paartje kuifmezen welke ik natuurlijk graag even met jullie deel.

Dit was een mooi afscheid van deze hut welke nu echt plaats gaat maken voor de nieuwe.

Nikon D700; Sigma 300-800 mm f5.6; iso 250; f5.6; 1/320 sec; vanaf rijstzak in ingegraven boshut.

Afscheid van een maatje

2011-03-05T16:55:00.000+01:00

Vrienden voor het leven; er was maar een échte vriend…

Bedankt voor alles Chap

Han & Astrid

Ook dank aan alle mensen die de laatste maanden hun belangstelling getoond hebben.

Nieuwe fotohut in wording

2011-02-26T20:27:00.000+01:00

Ik ben de laatste tijd hard aan het werk om klaar te zijn voor het voorjaar. Foto projecten worden uitgedacht en voorbereid en plekjes ingericht.

De ene klus is groter dan de andere maar de grootste betreft wel het maken van de nieuwe fotohut in een bosgebied waar ik al de nodige jaren fotografeer.

Gisteren werd met behulp van een graafmachine een gat gegraven en vandaag had ik de luxe van de hulp van Natuurfocus vrienden om de hut zelf in elkaar te zetten. Een dag hard werken maar met enorm veel lol en mooie vooruitzichten voor mooie fotomomenten. Bedankt voor jullie tomeloze inzet mannen!

Voor de bonte vliegenvanger naar Ghana

2011-02-25T12:38:00.000+01:00

Als natuur- cq vogelfotograaf moet je soms ver gaan in je gedrevenheid om je gewenste foto’s te kunnen maken. Maar ook vogelonderzoekers kunnen er wat van.

Mijn broer en ik groeiden van kind af aan al op met het werk voor natuur- en vogelwerkgroepen en tot op de dag van vandaag zijn we er beiden actief in. We zijn echter wel ieder onze eigen kant op gegaan. Van mij is bekend dat ik met camera de vogels probeer te vangen; mijn broer is meer de onderzoekskant op gegaan en is vogelringer geworden. Geloof me; het klinkt mooier dan het is. Vooral in het voorjaar is het werken van het eerste tot het laatste licht. Voor hem betekend dat vooral het ringwerk op de Hoge Veluwe. De spaarzame vrije dagen tussendoor worden besteed aan…vogels ringen in en rond de nestkasten in onze woonomgeving.

Kernsoort van het onderzoek waar Henri zich voornamelijk mee bezig houdt is de bonte vliegenvanger. Uitgesproken trekvogels die bij ons komen broeden. In de wintermaanden zitten deze insecteneters in warmere oorden; Afrika. Dus ja, als je ze dan wilt ringen moet je daar maar naar toe.

In het kader van een onderzoeksproject van de Rijksuniversiteit van Groningen zit hij momenteel voor twee maanden in het West Afrikaanse Ghana in een poging de daar overwinterende Bonte vliegenvangers te vangen en te ringen. Dat dit allemaal niet zonder slag of stoot gebeurd kunnen belangstellenden volgen via zijn weblog. Ik denk best interessant om er af en toe eens een kijkje te nemen en zo ook meer te weten te komen over het nut van de door ons fotografen vaak zo gehate ringetjes.
Ga naar de weblog.

Steenarenden en meer

2011-02-24T20:07:00.005+01:00

De zesde dag van de Noorwegentrip zit erop. Ik mocht voor de tweede keer de reis organiseren voor Natures Images. Een reis waar de steenarend centraal staat. In degelijke schuilhutten wachten wij op de steenarend die hier naartoe wordt gelokt met aas. Garanties kunnen er nooit gegeven worden, maar tot nu toe zijn onze reizen altijd succesvol geweest. Omstreeks half zeven zijn wij helemaal gereed en wachten we tot het licht wordt. Ieder moment kan er een arend hoog in de lucht over komen zweven of je compleet verrassen door via de valei te vliegen en ineens op te duiken. Ons geduld werd behoorlijk op de proef gesteld, want de vogels kwamen laat. Rond 4 uur 's middags kwamen ze uit het niets opduiken. Zodra de arend op een van de bomen is geland ben je geneigd meteen te gaan knallen, maar we nemen even een paar minuten om de vogel vertrouwen te geven. Zodra de steenarend eenmaal begint te eten kunnen we voorzichtig beginnen met fotograferen. De arenden zitten erg dichtbij en ze zijn ontzettend schuw en voorzichtig. Maar eenmaal gesettled, kun je naar hartelust je plaatjes maken. Tot nu toe een fantastsiche trip en wil jullie hierbij wat plaatjes laten zien. Zit ook een zeearend tussen. Ik heb ze bewerkt op een ongecalibreerde laptop dus vergeef me als ze niet helemaal lekker tonen.

groetjes uit een koud en winderig Noorwegen.

Edwin

Toch nog even de muskusossen

2011-02-21T22:36:00.000+01:00

Ik had het allemaal anders gewild maar helaas kwam het er de laatste maanden nauwelijks van om foto’s te bewerken. Vanwege een aanstaande aankondiging van reizen welke ik naar deze fraaie bestemming ga aanbieden heb ik de draad weer opgepakt en ook de foto’s van de laatste dag bewerkt.

Na de euforie van het fotograferen van de wilde poolvos, elders in de omgeving, gingen we nog een dag terug het Dovrefjell gebied in. Pikdonkere wolkenluchten ten oosten van ons konden wel eens sneeuw bevatten; dat zou toch wel een heel mooi toetje van deze toch al zo mooie reis zijn.

We trekken te voet het gebied weer in en vinden een uurtje verder dan de eerste dagen de zelfde kudde ossen weer terug. Een flinke stier heeft zich van de groep afgezonderd en nadat we hem hebben kunnen fotograferen besluiten we verder richting de kudde te lopen. Daarbij moeten we door zompig terrein en tussen de stier en de groep door; even goed opletten dus.

Niet lang nadat we de kudde bereikt hebben en eerst een half uurtje aan onze aanwezigheid hebben laten wennen, beginnen de eerste sneeuwvlokken te vallen. Yes, het gaat echt gebeuren. De overgang van de herfst naar de hier zo lange en heftige winter in beeld. Ik fotografeer me de vouwen uit mijn broek en geniet met volle teugen.

We zitten een paar uur verstopt tussen de vegetatie op een stuk waar nog geen sneeuw op de struiken ligt en observeren de groep die langzaam op zo’n 20 a 30 meter langs ons heen trekt. Twee mannetjes delen elkaar wat plaagstootjes uit met af en toe wat meer heftige uitspattingen. Tijdens een van die uitspattingen komen ze plots op volle snelheid onze kant op rennen. Ja, op zo’n moment loopt de spanning ook bij mij wel even op. Maar wat een ervaring; wat een ongelooflijk mooie afsluiting van deze reis.

Geniet van de beelden; Enjoy Wildlife!

Op mijn website is de hele serie te zien.

IJsvogel met de macrolens

2011-02-13T17:56:00.000+01:00

Een tijdje terug schreef ik al iets over de dode ijsvogel welke op het ijs van een van de Twentse beken gevonden werd. Helaas hebben voor het derde achtereen volgende jaar vele ijsvogels het loodje moeten leggen. Bij langdurige vorstperiodes wordt door het ijs hun weg naar voedsel afgesloten met alle gevolgen van dien. Dit houden ze 1,2 of 3 weken vol maar daarna vallen ze bij bosjes om. Een volstrekt natuurlijk verschijnsel maar zonde is het wel.
De dode ijsvogel gaf me wel de mogelijkheid om eens wat andere foto's van het schitterende diertje te maken. Met de vogel op de tafel en de macrolens op de D700 rolden er uiteindelijk deze plaatjes uit.\

Ooit een vos als deze gezien?

2011-02-11T22:17:00.004+01:00

Dit filmpje, gemaakt door Andy Langley, laat zien dat liefdevolle opvang, respect en geduld kan uitbloeien tot iets moois. Het gaat hier om een vos die als welp bij deze man in de opvang is gekomen. Waarschijnlijk hebben jullie de foto's gezien in het book 'Tooth and Claw' van peter Cairns en Mark Hamblin. Het moge duidelijk zijn dat het in de Nederlandse opvang niet zoo ver gaat, maar je moet toch toegeven dat dit hartverwarmend is.

http://vimeo.com/6759993

Edwin

Ultieme beloning

2011-02-05T00:33:00.004+01:00

Na 5 weken bezig te zijn met mijn buizerd project ben ik echt de tel kwijt hoeveel uur ik heb doorgebracht in mijn hutje. Iedere morgen hetzelfde rituuel. Om half 6 de wekker, 3 kilometer lopen naar de plek en voordat het licht wordt de boel kant en klaar hebben. Dan begint het wachten wat ik doorgaans met koffie, shaggies en BBC magazines wat dragelijker maak. De laatste 4 dagen geen enkele vogel gezien. Niet op mijn stek, maar ook niet in de lucht. Om het half uur kijk ik voorzichtig onder het doek door en speur de omgeving af. Vanmorgen zelfs getwijfeld of ik wel zou gaan. De storm raasde over mijn huis en de grote douglas sparren in mijn tuin maakten een flinke buiging naar het noord-oosten. Nou ja, de wekker was al afgegaan en ik was wakker. Laat ik maar gaan dan. Voordat het licht werd was ik helemaal geïnstalleerd en eigenlijk verwachtte ik niets. Wat een wind. Het blies dwars door mijn hutje en voelde dat het dwars door mijn kleren waaide. Inmiddels was het 1 uur 's middags geworden en geen teken van wat voor vogel dan ook. Ik was het zat en besloot er mee op te houden. Nog een keer keek ik voorzichig onder het doek naar buiten. Tot mijn grote verbazing zag ik een buizerd doodstil drijven tegen de wind. Doodstil hing hij daar. Heel voorzichtig m'n hoofd weer naar binnen gebracht en plaats genomen achter mijn camera. Vingers gekruist.......komt ie wel of komtie niet? Na ongeveer 30 seconden lande er een prachtige buizerd op ongeveer 6 meter voor mijn snuffert. Aangezien ik alleen via de zoeker van de camera naar buiten kan kijken zag ik een deel van de vogel. Deze was erg wit en wist zeker dat ik deze buizerd nog niet eerder had gezien. Ik zoomde uit en maakte de eerste plaat. Toen zag ik pas dat het om een prachtige ruigpootbuizerd ging. Snel nog 2 platen gemaakt en kort daarop spreide hij zijn vleugels en werd opgetilt door de wind. Weg wastie weer. Wat ontzettend jammer. Er staan 2 hele mooie stronkjes en een prachtige paal op de plek en had zo graag gewild dat hij daar even op ging zitten. Helaas, maar het geeft mij weer voldoende moed om dit project te blijven doen en hoop van harte dat deze prachtige vogel mij nog een keer komt bezoeken.

Van lieve vosjes tot indianenverhalen (update)

2011-02-02T11:11:00.002+01:00

Vossen spreken tot de verbeelding; dat kan althans bijna niet anders als je ziet hoe vaak er over dit schitterende dier heftige discussies gevoerd worden. Maar ook bij mensen met een passie voor natuurfotografie; zo blijkt uit de vele foto’s die aan ons voorbij schuiven op het internet. Om met dat laatste te beginnen. Bij net zoveel van die foto’s zie je al wat van die indianen verhalen variërend van ‘dagen heb ik liggen wachten’ tot ‘tot mijn verbazing zag ik een vos door het duin lopen’. Hmmm, jaja; soms kan dat maar zo het geval zijn inderdaad. Toch zijn verreweg de meeste foto’s gemaakt van ‘tamme’ vossen. Dit zijn op zich natuurlijk wel wilde dieren maar vossen zijn opportunisten en passen zich dus snel aan de omstandigheden aan. Neem de zogenaamde, in de volksmond ‘rugzakvos’ genoemde, vos in de Amsterdamse Waterleiding duinen. In dit gebied wandelen veel mensen en die voeren de dieren met regelmaat. Sommige vossen pikken dit op en weten dat er iets te halen zou kunnen zijn zodra ze mensen horen. Na verloop van tijd is het dier nog tammer dan menig hond en wandelt keurig met de mensen mee.
Als je er op let is het lachwekkend om te zien hoe de mensen elkaar in de gaten houden onder het mom van 'wij voeren nooit hoor'. Maar van een afstandje zie je een plastic zakje uit een broekzak komen en wordt er lustig op los gestrooid. Op de bekende plek ligt het bezaaid met voer en dat is diep triest natuurlijk.

Nee, er is in dit opzicht geen verschil tussen een wandelaar en een fotograaf en aldus ziet de fotograaf zijn kansen. Een paar honden- of kattenbrokjes mee en voilá; de camera loopt vol met prachtige vossenfoto’s. Is daar iets mis mee? Persoonlijk denk ik het niet zolang er maar aan twee voorwaarden voldaan wordt. Denk na wat je het dier geeft; als je dat al nodig vindt. Je gelooft het niet maar er zijn mensen die hem chocoladekoekjes, chips, pepermuntjes, dropjes en weet ik wat allemaal geven. Gebruik je verstand zou ik zeggen.

Tweede voorwaarde; wees eerlijk over de totstandkoming van je foto’s. Iemand met enigszins kennis van zaken herkent zo’n vos en de omgeving uit duizenden en prikt dus gewoon door de indianenverhalen heen. En waarom zou je het doen? De echte klik wat je met ‘echte’ natuurfotografie hebt is er toch al niet dus waarom zou je je zelf en de kijkers voor de gek houden? Zo zie ik het trouwens ook met de roofvogelshows; de meest spannende verhalen maar ondertussen zie je bij die foto’s net dat ene pootje waar het riempje omheen ziet niet.

Wat de vossen betreft is er niets mis mee om van de mogelijkheid gebruik te maken om foto’s te maken die anders slechts sporadisch mogelijk zijn. Een tijd terug heb ik er zelf ook een kijkje genomen. Ik nam de 300-800 mm lens mee omdat ik graag foto’s wilde maken van het dier op wat grotere afstand tussen de duinvegetatie. Mooi plekje opgezocht, laag standpunt ingenomen; laat maar komen dat dier.

Plots roept iemand iets naar me; ‘hey, Han, kijk eens achter je’. Nou ja zeg!

(met dank aan Roeselien Raimond voor de foto)
En om de kop van deze bijdrage nog wat extra duidelijk te maken ter afsluiting nog een recent artikeltje van de Zeeuwse media. Over indianenverhalen gesproken. Doodmoe wordt je er van!

PvZ: Vossen bedreiging voor baby's Zuiddorpe

ZUIDDORPE - De provincie moet nachtelijk jagen op vossen toestaan. Dat vindt de Partij voor Zeeland. Fractievoorzitter Johan Robesin roept het dagelijks provinciebestuur op die maatregel zo snel mogelijk in te laten gaan. Robesin doet zijn oproep naar aanleiding van recente overlast van vossen in en rond Zuiddorpe. Eén of meerdere van die beesten beten de afgelopen weken op meerdere adressen in totaal tientallen kippen dood.
Robesin is bang dat ook mensen het slachtoffer worden, zoals onlangs in Engeland. "Daar werden baby's uit hun wieg gesleurd en op afschuwelijke wijze gedood."

Bron: PZC

Update: Van Edwin ontving ik net dit filmpje.

Deelnemers klankbeeld zeevogelreis

2011-02-01T11:49:00.001+01:00

Het is altijd leuk om de resultaten van de deelnemers aan de reizen te zien. Albert van de Maat ging afgelopen jaar mee naar de Farne eilanden en Bass Rock en maakte er de volgende presentatie van. Beslist leuk om naar te kijken.

Farne Islands and Bass Rock 2010 from Albert van de Maat on Vimeo.

En als het bij jou ook begint te kriebelen; je kunt dit ook zelf meemaken door je op te geven voor deze mooie reis. Klik hier voor mee informatie.

Nieuwe aanwinst

2011-01-31T22:57:00.002+01:00

Han en ik hebben het genoegen een nieuwe aanwinst voor te stellen. Rene Visser is inmiddels toegevoegd aan ons blog om nog meer variatie in onderwerpen en stijlen te bieden. Binnenkort zal hij zich persoonlijk voorstellen en tot die tijd nodig ik jullie vast uit om een kijkje op z'n website te nemen.

http://www.rene-visser.nl/

gr. Edwin

Verdienstelijk succes voor Leon Baas

2011-01-29T21:38:00.001+01:00

Onze medeblogger Leon Baas kan een mooi succesje bij op zijn lijstje zetten. Leon, vooral in voorjaar en zomer actief met het op een bijzondere manier fotograferen van insecten en ander klein grut, werd benaderd door Micropolis in Frankrijk.
Micropolis is een themapark helemaal gericht op de insectenwereld en vooral bekend van de beroemde bioscoopfilm 'Microcosmos.

Voor een nieuwe reclame campagne hadden ze een in het oog springende macrofoto van een insect nodig welke op billboards tot maar liefst 4x3 meter geplaatst wordt. Zowaar een mooie krent in de pap en loon naar werken. Van harte met dit mooie resultaat Leon!

Tot slot nog even terugkijken naar de film Microcosmos

Vluchtende BBC camera

2011-01-23T15:25:00.000+01:00

Dat de BBC geweldig mooie natuurfilms maakt wisten we al; ook dat ze hiervoor steeds verder gaande technieken zoeken en gebruiken wisen we.
Dat het niet altijd even goed uitpakt hadden we ook kunnen weten. Kijk en Enjoy!

Bedankt

2011-01-20T12:39:00.005+01:00

Nog steeds ben ik bezig met het buizerd projectje. Inmiddels heb ik er een goede honderd uur opzitten. In alle soorten weertype probeer ik de buizerd vast te leggen en merk dat de vogels het best komen als het een koude nacht is geweest en 's morgens de zon even komt schijnen. Helaas is het nog niet gelukt om de buizerd in de stromende regen vast te leggen, maar wie weet lukt dit nog. Ben ook erg benieuwd of ze uberhaupt wel komen als het giet van de regen.
Sommige buizerds nemen echt de tijd. Uitgebreid zitten ze te poetsen, geeuwen, rekken en strekken en soms vind ik het leuk om dit te filmen. Zo ook dit filmpje. De buizerd dankt mij aan het einde van het filmpje op een gepaste wijze. Eerst een buiging voor alle tijd en energie die ik er in heb gestoken en als grand finale........nou, kijk zelf maar.

Common buzzard from Edwin Kats on Vimeo.

Buizerds part II

2011-01-16T14:06:00.005+01:00

Nog steeds druk met het buizerdproject. Iedere morgen in het donker al in de hut om de vogels niet achterdochtig te maken. Zodra ze de hut met een mens zouden gaan matchen is het voorbij of duurt het weer een eeuwigheid voordat ze de plek weer gaan vertrouwen. Het lastigste vind ik wel het wachten tot er voldoende licht is om te kunnen fotograferen. Ik gebruik altijd een zo laag mogelijke iso en verder dan iso 400 ga ik niet. Dit om de hoogst mogelijke beldkwaliteit te krijgen. De eerste buizerd komt al rond 08:00 uur en dan is er niet voldoende licht om een plaatje te maken. Wel genoeg licht om de buizerd te volgen. Het duurt dan nog zeker een half uur tot ik de eerste plaatjes kan schieten. De camera heb ik op de 'Q mode', want dat maakt een stuk minder lawaai. Nadeel is dat ik iedere keer de ontspanknop moet loslaten en opnieuw moet indrukken om een plaatje te schieten. De eerste foto's maak ik zodra de camera 1/20 sluitertijd aangeeft. Langer wil ik echt niet wachten, want er is altijd een kans dat de buizerd wegvliegt en dan heb ik niets. Vanmorgen bleef hij zitten tot 09:45 uur. Genoeg tijd dus om hem te fotograferen. Net voordat ik de hut inkroop, heb ik de setup iets veranderd en alle stokken weg gehaald zodat hij op de grond moet landen om te kijken of er nog wat ligt. Dat geeft weer heel andere belden op dan een buizerd op een tak of stam. Van mij mag het weer kouder worden en het liefst zou ik nog een berg sneeuw zien. Het project is nog niet ten einde en probeer er zoveel mogelijk uit te halen. Hopelijk kan ik jullie binnenkort weer wat andere platen laten zien. Duim in de tussentijd met me mee voor wwat sneeuw. Het liefst een centimeter of 20.

Natte voeten

2011-01-15T21:17:00.000+01:00

Bewoners van de uiterwaarden van de grote rivieren zijn momenteel even niet te benijden. Ze gaan gebukt onder het almaar wassende water. Zo ook hier aan de IJssel. Gisteren op de terugweg van een afspraak even een kijkje genomen en stiekem ook wel een beetje genoten van het natuurgeweld. Zomaar wat plaatjes.

Terras aan de IJssel:-))

Vogelkijkhut:-))

Proost !

2011-01-13T09:53:00.000+01:00

Bewoners van de Roemeense stad Constanta hebben tientallen dode spreeuwen gevonden. De vogels bleken te zijn bezweken aan alcoholvergiftiging. Zij hadden druivenresten gegeten die waren overgebleven bij de productie van wijn. Dat meldden de lokale autoriteiten dinsdag.
De dode vogels werden zaterdag gevonden aan de rand van de stad. De vrees bestond dat zij zouden zijn overleden aan vogelgriep. De echte doodsoorzaak kwam vast te staan na analyse van de maaginhoud van de
spreeuwen. De afgelopen week doken her en der berichten op over massale sterfte van vissen en vogels, onder meer in de Verenigde Staten, Zweden en Italië. Volgens sommige doemdenkers is dat een teken dat het einde der tijden nabij is. Deskundigen houden het op stom toeval.
(bron Telegraaf)
Mijn vogelringende broer Henri spreekt van 'mega zuipers'. Wetenschappelijk onderzoek heeft namelijk al eens aangetoond dat spreeuwen tot 12 keer meer alcohol kunnen verdragen dan mensen.
Proost!

De buizerd laat mij afzien....

2011-01-10T16:35:00.008+01:00

Vele uren breng ik momenteel door in mijn zelfgemaakte schuilhut. Goed gecamoufleerd voor mens en dier. Alleen zo kan ik rustig wachten op de dingen die komen gaan. Als je schuilhut zichtbaar is voor de buitenwereld wekt dit nieuwschierigheid op en kun je steeds gaan uitleggen wat je aan het doen bent en bovendien kun je daarna het bezoek van deze roofvogel wel vergeten. Ruim voordat het licht begint te worden zit ik klaar en heb alles voldoende gecamoufleerd. Dit is ook nodig, want de buizerd heeft arendsogen en ziet bewegingen heel snel en zal hem afschrikken. Een volgend bezoek die dag hoef je dan ook niet meer te verwachten. Nadeel is dat mijn zicht naar buiten ontzettend beperkt is. Ik hoor de buizerd 9 van de 10 keer niet aankomen. Slechts als het windstil is hoor ik hem landen op de grond en soms veraad het geschreeuw van de zwarte kraai dat er een buizerd in de buurt is. Op zich wel spannend, maar onmogelijk om het aanvliegen te fotograferen. Ander probleem is de kou. Gemiddeld zit ik per dag 9 uur in deze hut. Deze is zo krap dat ik niet mijn benen kan strekken. Door deze verkrampte houding is de bloedsomloop niet optimaal en koel ik flink af. Je kunt je nog zo warm aankleden, maar het helpt je niets.
Ongeveer 80% van mijn tijd achter de camera vind plaats in de schuilhut en ben hier door de jaren heen erg bedreven in geraakt, zowel het maken ervan als ook het zitten in de hut. Toch lijk ik regel nummer 1 voor schuilhutfotografie te vergeten..."Maak het jezelf zo comforabel mogelijk" Alleen op die manier hou je het langer uit. Of je moet een klein beetje sadomasochistisch zijn ingesteld.

Na de vierde dag voor niets te hebben gezeten is het uiteindelijk raak. 4 verschillende buizerds hebben de plek ontdekt en zijn een regelmatige gast. Soms zijn er 3 tegelijk en dan kan ik heel mooi het gedrag bekijken. De sterkste is aan het eten en de andere twee zitten ongerust op een tak te miauwen of te piepen. En dat allemaal 4 meter voor je snuffert. Een prachtbeleving en ben bijzonder in mijn nopjes met de platen die ik gisteren heb kunnen maken. Ook heb ik korte filmpjes gemaakt, maar moet nog even kijken of het mogelijk is deze op dit blog te zetten. Tot die tijd moeten jullie het doen met slechts de foto's.

Video is inmiddels gelukt. Zijn korte filmpjes en ook meer bedoeld als try out. Voor het eerst heb ik de videofunctie van de D3s gebruikt.

Common buzzard from Edwin Kats on Vimeo.

Winterdip?

2011-01-06T23:55:00.003+01:00

Afgelopen vakantie betrapte ik mezelf op verveling.
Ongelooflijk zeg wat een ervaring om jezelf te vervelen.Ik zat zo stilletjes te mijmeren over het voorjaar en plotseling besloot ik om niet lijdzaam te gaan zitten wachten totdat de eerste insecten hun koppetje weer tevoorschijn zouden steken......nee ik was er helemaal klaar mee.
In mijn jeugd al was ik een verwoed vogelaar dus ach waarom zou ik niet gaan stoeien met de vogeltjes die druk in de weer waren hun buikjes te vullen in de achtertuin van ons vakantiehuisje.
Huppekee dan maar.
Schuiltent,statief,camera en een heuse tak tevoorschijn getoverd en niet te vergeten mn flitser.
Ik had wat ideetjes die ik eens wilde uitproberen.
En warempel m'n verveling sloeg weldra over in enthousiasme.
Zelf vind ik de resultaatjes leuk en ik wil er zeker mee doorgaan.

Groetjes,
Leon

IJsvogel legt het loodje

2011-01-05T19:10:00.000+01:00

Dat het flink winter is hoef ik u niet te vertellen. Voor het derde jaar achtereen hebben we te maken met sneeuw en ijs; zowaar iets waar we de laatste tijd niet echt meer aan gewend waren in ons land. Hoewel je als natuurfotograaf je hart op kunt halen is een winter als deze voor bijvoorbeeld vogels geen pretje. Neem de ijsvogel. Ondanks wat zijn naam zou kunnen doen vermoeden, haten ze dit weer. Zodra beken en andere wateren dichtgevroren zijn is de weg naar hun voedsel (vooral visjes) afgesloten. Een weekje trekken ze het vaak nog wel door elders nog wat open water te vinden bij stuwen en dergelijke. Nu er echter al een aantal weken ijs ligt komen ze massaal om van de honger. Zo kan in een winter wel 80 tot 90% van een populatie het loodje leggen. Dat is op zich een normaal proces ware het niet dat ze de laatste twee jaar al flink wat om de oren gehad hebben. In Twente zijn het afgelopen jaar nog slechts 15 broedgevallen gevonden tegenover 50 in 2004. Tot drie winters terug kende bijna elke Twentse beek wel een broedgeval.

Gisteren kreeg ik zelf de eerste melding van een dode ijsvogel binnen. Op het ijs van een beek bij landgoed Twickel vond hij zijn Waterloo. Voor de vogels mag het van mij morgen warm water gaan regenen.

Mocht je overigens een steentje bij willen dragen aan het tot stand komen van dit soort cijfers; meldt je aan bij het SOVON en tel mee.

Puffen in Gambia

2010-12-31T23:42:00.000+01:00

Afgelopen week terug gekomen van een week fotograferen in Gambia. Doelstelling was het onderzoeken of er een mogelijkheid is om een reis naar dit Afrikaanse vogelparadijs te organiseren. Daarover later vast meer want nu is daar nog geen duidelijkheid over. Samen met reisgenoot en fotomaatje Rick Tibbe bivakkeerden we in een bos op de oevers van de Tanji river. Een fraai gebied met alleen daar al vele vogelsoorten. En apen maar die waren hier zo schuw dat hun aandeel beperkt bleef tot het wekken van ons door smorgens heel vroeg met een enorme knal op het dak van ons verblijf te knallen. Onder een brandende zon die de temperatuur liet oplopen tot zo’n 36 graden bezochten we een aantal goede vogelgebieden. Het was een vreemde gewaarwording om op een dag waarop je smorgens nog puffend stond te fotograferen thuis te komen in een land wat gebukt gaat onder een ouderwetse winter. 45 Graden temperatuursverschil op een dag; oef!

Van foto’s bewerken gaat het de komende tijd waarschijnlijk niet komen maar op de terugweg heb ik in het vliegtuig de laptop er even bijgepakt en alvast een aantal foto’s bewerkt. Voor de echte kwaliteit en een compleet verslag moet je dus helaas nog even geduld hebben maar hier al vast een indruk van de eerste twee dagen.

Storing op de website

2010-12-31T23:33:00.000+01:00

Zoals u wellicht gemerkt heeft had mijn website twee dagen te kampen met een vervelende storing. Normaal gesproken zijn hier webmasters voor die je dan helpen maar zo niet het bedrijf wat mijn site geleverd heeft. Via allerlei omwegen en behulpzame collega's staat de site zelf nu weer online maar ik kan er helaas nog geen updates of wijzigingen op doorvoeren. We werken hard aan een oplossing.

Een paar dagen Engeland

2010-12-24T19:07:00.003+01:00

Net weer terug uit Engeland waar ik een paar dagen met mijn goede vriend Danny op pad ben geweest. Eigenlijk hadden we geen speciale doelen gesteld, maar gewoon om lekker op pad te zijn in een andere omgeving en goed gezelschap. De heenweg van Nunspeet naar de eindbestemming verliep niet geheel vlekkeloos, maar had dit ook niet verwacht door alle berichtgevingen in het nieuws. In totaal heeft het 12 uur geduurd voordat ik op de plaats van bestemming was. Deels kwam dit doordat het vliegtuig, 10 minuten voor de landing, opdracht kreeg om door te vliegen naar Liverpool. Dan maar met de taxi naar het treinstation en de trein naar Birmingham gepakt. Een hoop extra gedoe, maar achteraf gezien is het allemaal best goed verlopen. Samen met Danny besloten dat we achter de vos aan zouden gaan en een plek te bezoeken waar de steenuil zich regelmatig liet zien. Beide dieren lieten zich goed zien en we konden naar hartelust wat platen maken. Het weer was prachtig met volop sneeuw. Al met al weer een geslaagde trip en tevens de laatste van dit jaar. Volgend jaar staat er weer vanalles op het programma, zoals steenarenden in Noorwegen, Shetland eilanden en natuurlijk de Holland trip in april. Ik kijk nu al uit naar volgend jaar en wens jullie voor nu een prachtige kerstfeest en een fotogeniek en gezond 2011.

gr. Edwin

Mr Bean als natuurfotograaf

2010-12-18T21:26:00.002+01:00

Ik was vandaag zo eens aan het rondneuzen op youtube, zoals iedereen zich daar wel eens schuldig aan maakt, kom ik daar een super grappig filmpje tegen van Mr Bean als natuurfotograaf, ik zou zeggen laat je verrassen want ik heb er smakelijk om kunnen lachen.

Grote bonte…gaai

2010-12-11T19:27:00.000+01:00

Ik maak met enige regelmaat gebruik van zogenaamde set-ups. Zeg maar plekken waar je regelmatig dieren verwacht en die plek dan enigszins naar je hand zet. Dat klinkt wellicht heftig maar in de praktijk betekend dit niet meer dan een vetbol niet aan een takje hangen maar in een holte van een boom drukken. Zo deed ik dat ook met dit berkenstammetje. Het leek me leuk om een grote bonte specht te fotograferen tegen deze ‘boom’ geplakt. Maar ja, de specht kwam die dag niet en natuurlijk staat nergens dat andere vogels er niet van mogen snoepen. Of het helemaal natuurlijk is kun je je dus afvragen maar een leuk beeld is het wel. Toch?

Nikon D300s; Sigma 300-800 mm; iso 250; f5,6; 1/125 sec; -1/3

Meer gaaien op mijn website

Een groot fan van..........

2010-12-07T21:38:00.003+01:00

Paul Nicklen. In mijn ogen een van de beste natuurfotografen op aarde. Niet alleen maakt hij prachtige opnames, maar hij gaat heel erg ver om deze te maken. Zowel op als onder het poolijs bijvoorbeeld. Zijn publicaties zijn ontelbaar en met groot respect en belangstelling volg ik deze Canadees. Neem eens een kijkje op zijn website www.paulnicklen.com

Edwin

Betrapt !!!!!

2010-12-05T21:42:00.005+01:00

Vanmorgen weer een mooi avontuur beleefd. Ik liep wat te struinen in het bos, zoals ik iedere dag pleeg te doen. Maar deze keer liep het allemaal anders. In de verte zag ik een rood/bruine vlek. De vorm week erg af van de normale horizontale en verticale lijnen van bomen en takken. Het bewoog niet, maar wist zeker dat dit roodwild moest zijn. Ik liet me langzaam zakken op mijn handen en knieën en kroop langzaam in de richting van wat haast wel een hert moest zijn. Inderdaad, nu kon ik het duidelijk zien…het was een mooi hert van middelbare leeftijd die stokstijf stond. Er was zelfs geen wolkje adem te zien. Het bleek precies mijn kant op te kijken. Waarom bewoog het niet? Dit heb ik echt nog nooit meegemaakt. Zelfs niet in Disneyfilms, zoals Bambi. Heel zachtjes begon ik wat te hoesten. Een geluid wat alle herten alert maakt en 9 van de 10 keer doet vluchten. Geen reactie. Dit klopte niet. Ik was op mijn hoede en waande mij in een van de verhalen van Jac. Gazenbeek. Een lichte angst maakte zich van mij meester. Het was koud en iets mistig. Ideaal weer voor Witte Wieven en ander gespuis wat zich normaal alleen ’s nachts verplaatst over de eeuwen oude Hessenwegen. Tot iets verscheen in mijn ooghoek. Voorzichtig draaide ik mijn hoofd naar rechts en zag een tentje staan. Goed gecamoufleerd, maar voor mijn geoefende ogen niet goed genoeg. Met een tijgersluipgang kroop ik in een omtrekkende beweging naar de achterkant van het tentje en met licht bibberende handen trok ik de rits met meer dan geringe kracht open. Een verbleekt gezicht keek mij vol verbazing aan. Wacht eens ff, die kerel ken ik. Dat is EK uit Nunspeet. Een gewiekst en schuw persoon die nergens voor terugdeinst. De vlerk, vlegel en schobbejak. Dit is wereldnieuws!!! Eindelijk heeft iemand hem te pakken. Hij wordt al jaren verdacht van het slepen met egels en het opwachten van geoorde futen in een recreatieplas. Een gevaarlijk persoon die volgens velen niets op heeft met het welzijn van plant en dier. Anonieme brieven zijn bezorgd bij bekende magazines om hem een hak te zetten en hij gaat gewoon verder op dezelfde voet. Walgelijk……meteen heb ik de terreinbeheerder gebeld en hem op de hoogte gebracht van wat ik zojuist heb meegemaakt. Laaiend was hij, laaiend zeg ik je. Ik draaide mij weer om richting de schuiltent om hem eens goed de waarheid te vertellen. Wat???? Alles was weg. Geen EK, geen schuiltent, niets. Nog steeds wacht ik op zijn telefoontje, maar vrees dat hij niets van zich laat horen. Ik heb geen enkel bewijs, alleen een foto van dat hert die ik heb genomen toen ik het dier aanberste, maar zelfs het hert was ineens verdwenen. Ik had een foto van hem moeten maken ipv dat hert. Nou ja, vroeg of laat betrap ik hem weer. Al is dat het laatste wat ik doe. Wordt vervolgd.

Uw schrijver in de bush

PS: voor degene die geen bal snappen van bovenstaand verhaal…...dit is geschreven met een dikke knipoog naar al die balletjes en kerels zonder balletjes nav mijn ervaringen van dit jaar en recente topic op nederpiks. U ook fijne feestdagen en we babbelen wel weer.

Een kijkje achter de kranen-schermen

2010-12-05T19:55:00.002+01:00

Zoals jullie hier hebben kunnen lezen ben ik afgelopen najaar intensief met de kraanvogels in Duitsland bezig geweest. Ik had toestemming om wat plekken te betreden die anders niet toegankelijk zijn en dat geeft natuurlijk meer mogelijkheden dan normaal. Op mijn website heb ik al de nodige beelden geplaatst maar nu wil ik even een kijkje achter de schermen geven.

Overdag was het een kwestie van observeren om er achter te komen waar de dieren s’morgens landen om te fourageren. S’nachts slapen de vogels in de natte veengebieden om bij het eerste ochtendlicht weer massaal op de wieken te gaan richting de akkers in de omgeving. Meestal zijn dit maïsakkers die net geoogst zijn en dus voldoende voedsel bevatten. Het zijn de minst fotogenieke plekken dus vandaar dat ik ook erg blij was met een locatie waar ik ze in een oud veengebied trof. Zie de foto’s hier eerder en op mijn website.

Uiteindelijk vond ik een maïsakker waar veel water in stond en daardoor dus al een heel stuk fotogenieker werd. Elke ochtend zag ik hier een grote groep kranen zitten en besloot dus ook dat dit de plek zou worden. Met wat materialen uit de omgeving maakte ik een camouflagehutje vanwaaruit alleen mijn lens nog zichtbaar zou zijn. Kraanvogels zijn enorm schuw en zien alles dus dit moest even nauwkeurig gebeuren. Een klusje waar je al snel twee uurtjes mee zoet bent.

Volgende ochtenden om vijf uur op en na het ontbijt op pad. Ik slaap altijd slecht zodra mijn gevoel op succes groot is en dat was nu dus ook het geval. Voordeel is dat er van verslapen geen sprake is.

In het pikkedonker heb je echt navigatie nodig om de juiste plek terug te vinden. Onderweg zie ik twee vossenogen in de koplampen van mijn auto oplichten. Ik zie echter ook dat er een dichte mist hangt; dat is even een tegenvaller. Bepakt met hoofdlamp, fotospullen, warme koffie, een pak brood en warme kleding leg ik de laatste meters te voet af en neem ik plaats in mijn nieuwe hutje. Het is goed koud dus ik maak dankbaar gebruik van de foto-zitzak; heerlijk zo’n ding.

Om kwart over zeven klonken de eerste trompetter geluiden uit de richting van het veen en niet veel later, het is nog donker, komen de kranen overgevlogen. Het duurde echter niet lang of een tweetal kranen land vlak voor mijn tentje gevolgd door naar schatting 300 andere exemplaren. Ik kan je verzekeren dat dit momenten van kippenvel zijn. Maar ja, ook op het moment dat het licht begon te worden bleef die mist me parten spelen. Wat vreselijk zonde. Zit ik eindelijk eerste rang met kraanvogels tot op tien meter voor mijn lens; heb ik mist. Natuurlijk is dit mooi voor wat sfeerbeelden maar die heb je wel een keer.

Evenzogoed was het genieten die dag en heb ik met de D300s ook wat filmpjes gemaakt om een indruk te krijgen van de sfeer. Zo heb ik een aantal dagen in dit hutje doorgebracht en hoewel er de nodige mooie foto’s uit zijn gekomen was er niet meer zo’n massale drukte voor de deur dan deze ochtend.

Meer beelden nu op mijn website.

Brrrrr, wat koud

2010-12-03T17:30:00.005+01:00

Dinsdagmorgen terug gekomen van een maand in Senegal. Een maand vol avonturen, maar bovenal een hele hete maand. Temperaturen tot 50C waren geen uitzondering. Op zich wen je er wel aan, maar na een maand hitte weer terug in de sneeuw en vorst valt letterlijk en figuurlijk koud op m'n dak. Na 2 dagen family time snel de camera weer opgepakt en mijzelf voorzien van de nodige lagen kleding. Lekker de sneeuw in en kijken of ik de herten nog kan stalken. Man, wat een kou en het is slechts -5C. Ik ben een groot liefhebber van koude omstandigheden, maar moet eerlijk zeggen dat ik het niet warm kon krijgen. Nou ja, niet klagen maar dragen. Niet voor niets het bos in gegaan. Na een half uur kwamen er bij mijn aanzit al 4 herten aanlopen en ik had welgeteld 4 a 5 minuten om wat plaatjes te maken. Hierna vertrokken ze richting de hei en ik kon weer naar de auto terug, want het werd al donker. Van mij mag er nog heel wat sneeuw vallen, want ik krijg er nooit genoeg van.

gr. Edwin

Wat te doen met het korhoen; Hendrik weet het

2010-11-26T20:21:00.001+01:00

Het gaat niet goed met het korhoen in Nederland. De Sallandse heuvelrug, een gebied op korte afstand van mijn woonplaats, bezit de laatst over gebleven populatie korhoenders van ons land. Ik schreef er al eens een artikel over voor Grasduinen; nog steeds krijg ik er reacties op. Reacties waaruit blijkt dat iedereen zo zijn mening over deze vogels heeft.

Om een indruk te krijgen. In de zestiger jaren leefden er in ons land nog zo’n 1500 hanen, in 1976 werden er nog 400 geteld en afgelopen jaar, schrik niet, nog 7 stuks. Vele onderzoeken, congressen, overlegorganen, discussies en beheersmaatregelen ten spijt; het lijkt er nu echt op dat we de komende jaren helaas definitief afscheid van deze fraaie vogels moeten gaan nemen. En fraai zijn ze. Als klein kind ging ik met mijn opa en vader naar de Borkeld bij Markelo om daar op vroege ochtenden naar de balts van de korhoenders te kijken. Sinds die tijd heb ik een zwak voor deze dieren en deed ik vele pogingen ze te fotograferen. Met succes gelukkig.

Tijdens mijn lezingen en andere bijeenkomsten komt het probleem korhoen dus elke keer weer aan de orde. De meningen zijn verdeeld van ‘alle vossen en haviken opruimen’ tot ‘alles op alles zetten om de soort te behouden’. Weer anderen opperen de mogelijkheid om als laatste redmiddel dan maar korhoenders uit Scandinavië op de Sallandse heuvelrug los te laten. Was het maar waar dat het zo simpel was. Maar goed; ieder zo zijn mening. Ook mijn plaatsgenoot Helligen Hendrik roert zich nu in de strijd en heeft een duidelijke visie op het geheel. Ik moet er wel bij zeggen; Hendrik is nogal eens humeurig en kan helaas geen ‘Algemeen Beschaafd Nederlands’ praten. Je zult dus even door zijn Twentse tongval heen moeten luisteren maar dat gaat je naar een paar keer opnieuw geluisterd te hebben vast wel lukken. Zijn mening wordt hier in het dorp, en eigenlijk heel Twente, altijd zeer gewaardeerd dus onder het motto ‘gelukkig hebben we mijn foto’s nog’ nodig ik u graag uit even naar Helligen Hendrik te luisteren. Bezoek daarna ook even zijn website; het is de moeite waard.

Klik hier voor het fragment.

Reizenprogramma in nieuwsbrief

2010-11-25T00:36:00.001+01:00

Velen van jullie zullen inmiddels wel weten dat het organiseren van natuurfotoreizen een belangrijke tak van mijn werk is. Zo aan het eind van het jaar zijn veel natuurfotografen aan het zoeken naar een leuk fotouitstapje en wat is er dan handiger dan alles nog even op een rijtje te kunnen bekijken. Daarom staat er op mijn website nu in de vorm van een nieuwsbrief een overzicht van hetgeen er de komende tijd mogelijk is.
Volg deze link.

Daarnaast nog een ander nieuwtje want mijn eigen natuurfoto kalender 2011 is verschenen.
Het handige van deze kalender is dat hij naast mijn beste foto's een kalendarium bevat waardoor hij zowel als afspraken- als verjaardagskalender gebruikt kan worden. Haal hem in huis zou ik zeggen.
Hij is zowel bij mij als bij CameraTools.nl verkrijgbaar.

Kranentijd - wintertijd

2010-11-22T17:02:00.001+01:00

Een groepje van 20 kraanvogels vloog vandaag over mijn huis in Twente. Hoewel ik de afgelopen weken veel tussen tienduizenden kraanvogels op en rond het Diepholzer Moor in Duitsland heb gezeten voelt dit toch heel bijzonder. Op hun trek van het noorden naar het zuiden dwalen ze soms een beetje van hun gangbare treklijnen af en komen dan over het oosten van het land. Meestal hoor ik ze dan snachts trompetterend over komen maar vandaag dus overdag. Voor mij een aanwijzing dat de voorspelde kou er nu wel eens echt aan kon zitten te komen. De schitterende vogels kiezen het luchtruim en trekken dus nog een stukje verder zuidwaarts. Ik heb in elk geval weer van hun aanwezigheid in Duitsland genoten en laat jullie graag mee genieten van de beelden van afgelopen week. Binnenkort volg nog meer en op mijn website is nu ook al wat meer te zien.

Herfst…daar ga je

2010-11-13T15:53:00.000+01:00

Ik denk dat we van een mooie herfst kunnen spreken. De bossen kleurden weer schitterend en paddenstoelen waren er in overvloed dit jaar. Helaas aan beiden niets te veel toegekomen helaas maar er van genieten kan natuurlijk ook zonder fotograferen.

Met de zware regenval en storm van de laatste dagen is het meeste blad wel van de bomen geslagen. Ook dat moment geeft weer mooie fotomogelijkheden; vooral daar waar stromende beken het blad meevoeren en hier en daar voor schitterende kunstwerken zorgen. Een korte serie van foto’s welke ik hier van heb kunnen maken.

Hebbes !

2010-10-30T11:08:00.002+02:00

Al jaren organiseer ik de zeevogelreizen naar de Britse Farne eilanden en Bass Rock en steeds weer kriebelt het dusdanig dat ik zelf ook mijn spullen meeneem en aan het fotograferen sla. Wat de papegaaiduikers betreft deed ik dat eigenlijk nog maar om een reden; het vastleggen van het eeuwige gevecht van deze vogels met hun belagers.
Papegaaiduikers komen alleen aan land om te broeden en dat doen ze in oude konijnenholen op de zandige gedeeltes van de eilanden. Zodra de jongen geboren zijn worden ze gevoerd met zandspiering welke door de razendsnelle vogels gevangen worden op zee en vervolgens naar het nest gebracht worden. Onderweg naar dat nest worden ze echter opgewacht door kok-, zilver- en mantelmeeuwen die met zwaar geweld proberen de visjes van de papegaaiduiker afhandig te maken. Het is echt ongelooflijk om te zien hoe snel en hoe hardhandig het er hier aan toe gaat. Dermate snel dat het fotograferen er van mij nog nooit gelukt was; tot dit jaar dan.
Elke keer bleef ik maar aanvliegende vogels volgen in de hoop dat het allemaal een keer op zijn plek zou vallen. Zo ging het ook hier want pas tijdens het fotografen kwam de zilvermeeuw mijn zoeker binnen vliegen en kon ik nog net twee foto’s maken. Je begrijpt dat je dan even heel blij wordt als je het resultaat bekijkt. Let vooral ook eens op de indringende blik van de belager.
En dan nog meer goed nieuws; de aanval mislukte…

Meer op de website.

Drieteenmeeuw

2010-10-25T17:49:00.003+02:00

Door de aanhoudende drukte heeft het bewerken van mijn foto’s grote achterstand opgelopen. In verband met het aanstaande lezingen seizoen ben ik de bestaande presentaties aan het updaten met niet beeld en zo komt er nog weer eens wat boven drijven. Zo ben ik nu bezig met de zeevogelreis van afgelopen zomer naar de Farne eilanden en Bass Rock. Vandaag de drieteenmeeuwen bewerkt en aan de database op we website toegevoegd. Natuurlijk laat ik er hier ook even graag een paar zien.

Een heerlijke morgen in de tuin

2010-10-24T21:22:00.003+02:00

Het was heerlijk buiten. Af en toe een bui op ons hoofd en dan weer wat zon. Christian en ik vermaken ons altijd prima buiten, weer of geen weer. Elke avond een schoteltje egelvoer of kattenvoer buiten zetten en met spanning uitkijken naar beweging in de tuin. iedere keer schrik ik me rot als er naast me "Ja, een egel" in m'n oor wordt geschreeuwd. Snel naar buiten en kijken welke egel het is. Daarna weer snel naar binnen, want het is bedtijd.
Het is een komen en gaan van egels en eekhoorns. Ook af en toe een vos, konijn of kat. 's Morgensvroeg vind een van mijn 2 honden wel eens de plek waar de egel verstopt zit. Ruiken mag, maar aankomen mag hij niet. Voor een jachthond niet makkelijk, maar alles valt te leren. Vandaag rook Arco een egel achterin de tuin tussen de afstervende hosta's. Een voor ons onbekende, maar wat een mooie egel. Over mijn vraag of hij er mee op de foto wilde hoefde hij niet lang na te denken. Niet de eerste keer voor hem:) Na een paar plaatjes hebben we de egel aan de andere kant van het hek gezet, zodat Arco hem niet de hele tijd lastig valt. Een gewone zondag werd weer een klein avontuur.

Edwin