vrijdag 10 juni 2016

De zoektocht naar de geheimzinnige Otter

Donau Delta - Roemenië mei 2016

Tijdens onze jaarlijkse Wildpix reis naar de Donau Delta was één van mijn doelen ooit goed een Otter te spotten en te fotograferen. Het gebied herbergt een aardige populatie maar het zijn uiterst schuwe dieren. Tijdens de vorige trips had ik ze al af en toe in een flits de weg zien oversteken, telkens een snelle donkere schaduw die al weg is voor je beseft wat het was. Ze fotograferen zou dus een uitdaging worden.

Aangezien ik er 3 weken was besloot ik goed mijn tijd te nemen om eerst te observeren. Verrekijkerwerk, wildcams ophangen en sporen zoeken. Dat laatste is het belangrijkste. Dus ging ik rustig wandelend alle kanalen inspecteren op sporen, visresten en uitwerpselen. Otters hebben favorieten plekken om te eten, vaste pistes die ze gebruiken en markeren duidelijk hun territorium.

Na de eerste week had ik enkele doorgangen in het gras en het riet gevonden die mij deden vermoeden dat hij daar passeerde, de wildcams deden hun werk en al gauw stond de eerste Otter erop. Uiteraard s'nachts, en opzoekwerk maakte duidelijk dat Otters dan vaak actief zijn, maar toch ook soms overdag, en wel 10km kunnen afleggen per dag...een vast patroon vinden is dus erg moeilijk.

In de tweede week vond ik na lang zoeken iets heel interessants, een gat ter grootte van een konijnenhol aan de rand van het water, met duidelijk platgelopen gras ervoor en wat sporen er rond...zou dit het Otterhol kunnen zijn? Ik las dat Otters verschillende holen en rustplaatsen gebruiken dus dit kon er één van zijn. Ik plaatste de wildcam en inderdaad kwam de Otter, maar opnieuw s'nachts. Maar ik had wel degelijk een plek gevonden waar hij vaak kwam!

De volgende 10 dagen probeerde ik steeds opnieuw met de wildcam maar slechts heel sporadisch stond hij er op. Ook overdag niks te zien. Weeral het bewijs dat er geen vast gedragspatroon is en dit dier super moeilijk te vinden is. Ik had me verzoend met het idee

De allerlaatste dag van ons verblijf regende het zwaar en aan het eind van de namiddag werd het even droog. Ik besloot even te gaan wandelen en één van de interessante spots die ik ontdekte nog eens te checken, het leek wel of ik instinctief handelde. Eens daar lagen er op een kale plek tussen het gras allemaal stukgebeten schelpen, dat is van de Otter wist ik. Ik wandel er heen, kniel even om het naderbij te bekijken wanneer voor mij plots het riet beweegt en ik geritsel hoor. Ik kijk op en uit het riet, op 6m voor mij...de Otter!!! Ik geloofde mijn ogen niet en mijn hart bonsde in mijn keel. Snel de camera erop gericht, 10 shots gemaakt en weg was hij, weer het riet in. Juist focussen op de neus was cruciaal want met hoog gras ervoor gaat het snel mis.
Waw, wat een moment, daar wachtte ik al 3 weken op. Heerlijk genieten.

Alsof hij me de boodschap gaf dat geduld loont en je steeds je instinct moet volgen, liet deze prachtige Otter zich heel even zien alvorens weer in 'zijn' Delta te gaan zwemmen en jagen.
Ik voelde het echt als een privilege van hem even zo close te hebben, even oog in oog, om nooit te vergeten. Hopelijk tot volgende jaar vriend....

meer foto's en reisinfo op www.wildpixtravel.com en www.martinsnature.com




  video










Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Uw reacties zijn onze motivatie !