vrijdag 24 mei 2013

Oerwildernis in Slowakije

Al lang had ik horen spreken over de Slowaakse natuur die zo overweldigend zou zijn. Dus het plan opgevat om dit eens van naderbij te gaan ontdekken.  Ik beland samen met mijn broer voor een week in het noorden van Slowakije waar een enorm Nationaal Park een echt oerbos is gebleven, en een fascinerende rijkdom bevat aan grote predatoren als wolven, lynxen en beren.  Ik heb er afspraak met de hoofdboswachter van het natuurreservaat die zelf ook toegewijd fotograaf is, een betere gids kan je niet hebben.

Het is een overweldigend bergachtig gebied met alleen maar mooie gemengde bossen, overal kleine riviertjes en mooie glooiende landschappen.  In de ochtend en de avond is het plan om in een oude hut diep in het bos te gaan observeren, net waar een kleine open plek is en misschien wel wat komt langslopen. Verder gaan we overdag de prachtige landschappen bekijken, en mooie bergwandelingen maken.

Dus daar gingen we, elke ochtend om 3u30 op (!!) en tegen 4u30 de hut in. En zo ook elke avond van 17u tot 22u. Die uren zijn echt moordend voor je conditie na enkele dagen. Maar goed, alleen al het idee dat je in het de natuurlijke habitat zit van beren en wolven, maakt alles goed.

De eerste dagen was er bitter weinig beweging bij de hut. Een enkele ree of vrouwelijk hert passeerde wel eens snel maar niks meer. Het werd dus een gevecht tegen de slaap, we moesten elkaar letterlijk wakker schudden als de ander tegen zijn camerabody in slaap was gesukkeld. Na enkele dagen zonder resultaat begonnen we te twijfelen of we wel ooit wat zouden zien in zo'n gigantisch gebied.

En zoals altijd als je twijfelt, kwam er dan plots dat magisch onverwacht moment. Op een avond verscheen in de verte een vrouwtjesbeer met 3 jongen! Ons hart begaf het zo'n beetje. Ze liepen rustig achter elkaar en verdwenen snel weer het bos in. Wauw, we hadden ze gezien! Maar om te fotograferen was het erg ver, wel jammer vonden we toch.
En toen kwam het onverwachte hoogtepunt: één van de jongen komt plots uit de struiken op 10m van de hut! en nog één, en nog één... Die hele familie stond plots vlak voor ons! We gingen door het lint. Snel focussen en afdrukken geblazen. Na enkele kliks heeft de moeder iets door, een jong staat recht op de achterste poten en ze verdwijnen weer even snel. Wat een emotie, echt onbeschrijflijk.

Niet alleen hadden we echte wilde beren gezien maar dan nog een moeder met 3 gezonde jongen en dicht genoeg om ze te horen ruiken met die enorme neus.  Een groots moment en een nooit verhoopt resultaat.

Wild Slowakije heeft een diepe indruk achtergelaten. Hopelijk mag het nog lang zo blijven bestaan. Ik ga snel terug dat is wel zeker.






5 opmerkingen:

  1. Prachtige beelden en wat een ervaring zeg!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Geduld en afzien werd beloond: wat een belevenis. Het moet een enorme kick geweest om de beren te kunnen fotograferen. Heb je er nog meer foto's van die ik elders kan zien?
    Wat zijn er in Europa toch nog veel nauwelijks bekende prachtige gebieden.
    Groet, Kees.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. wat een schitterende platen zeg...en wat een mooi verhaal. Ik heb ervan genoten

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Super dat deze reis geslaagd is Martin. Schitterend landschap en de beren als slagroom op het toetje. Adrenaline...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Inderdaad een prachtig gebied zo te zien. En schitterend op de plaat gezet, gr jowan

    BeantwoordenVerwijderen

Uw reacties zijn onze motivatie !