zondag 17 maart 2013

Zeearenden in Polen




Vorige maand zijn Edwin Kats en ik in de auto gesprongen en zijn we ruim 1000 kilometer oostwaarts gereden. Als je dat doet kom je uit in het midden van Polen. De reden dat we dat deden is omdat we graag zeearenden op de foto wilden zetten en we via het internet een plek hadden gevonden waar dit mogelijk was. Dankzij het EK van vorig jaar waren de wegen in Polen perfect. Gloednieuw en geen mens te zien. De reis was wel wat lang maar erg goed te doen. Heeft het EK van vorig jaar toch nog wat goeds gebracht voor de(ze twee) Nederlanders...

Eenmaal aangekomen op ons verblijf voor de komende dagen werden we vriendelijk ontvangen door onze gids en de hoteleigenaar. De eigenaar van het hotel heeft ons de vijf dagen dat we er waren prefect voorzien van heerlijk eten en deed er alles aan om het ons zo goed mogelijk naar onze zin te maken.


De volgende dag ruim voor zonsopkomst opstaan en richting de hut rijden waar we de hele dag in zouden verblijven. De hut ligt tegen een groot bosgebied aan met daar achter een grote rivier. Ideaal leefgebied voor de zeearend die hier in grote aantallen voorkomt. Eenmaal plaatsgenomen in de hut begint het wachten op het licht en de arenden. Als het dan langzaam licht begint te worden hoor je in de verte de eerste raven en eksters al roepen. Als je door de kleine raampjes kijkt is het nog te donker om wat te zien maar zo af en toe hoor je dat er een raaf vlak over de hut vliegt. Als het dan wat lichter wordt zie je voor het eerst wat van de omgeving. Een grote vlakte van gras met hier en daar wat boompjes en struiken. Vlak voor de hut ligt een klein plasje maar door de vorst zit is deze nu helemaal dichtgevroren.

Dan ineens hoor je een geluid wat niet van een raaf of ekster is. Dat moet een arend zijn! En als je dan naar buiten kijkt zie je ineens een gigantische vogel boven de hut in de lucht hangen. Eerst één dan nog één en voor je het weet tel je zo een stuk of 6 arenden die boven de hut in de lucht rondjes draaien. En dan moet het nog licht worden!! Ik heb al veel vaker in een hut gezeten om arenden te fotograferen maar dan zag je er 1 of 2 verspreid over de hele dag. Nu had je het eerste half uur al 6 arenden in de lucht hangen! Als het licht dan nog wat beter wordt zie je dat er in het veld ook al wat arenden zijn neergestreken. Met gemak tel je nu 15 arenden. Langzaam komen ze dichterbij de hut en beginnen aan het vlees te eten wat onze gids daar heeft neergelegd. Eerst kan je er nog helemaal niks mee want het is nog  te donker voor foto’s. Maar om het te zien is al een hele beleving. De arenden maken vaak wat ruzie en vliegen veel heen en weer. Zo af en toe vliegt er één recht de op de hut af en buigt vlak voordat hij bij de hut is af naar boven. Wat een grote vogels zijn dat toch en vooral als ze zo dichtbij komen. Zo af en toe zaten ze in de lucht achter elkaar aan. Het is geen mooie foto maar waar zie je nou dat er 5 arenden ruzie hebben om één stukje vlees?


Dan is er genoeg licht om foto’s te maken. Nou genoeg, we hebben vier dagen in de hut gezeten en we hebben al die dagen zware bewolking gehad, 3 minuten een flauw zonnetje en 10 minuten wat motsneeuw. Gelukkig kunnen we tegenwoordig onze ISOwaarden van de camera wat makkelijker wat hoger zetten om zo toch nog tot een geschikte foto te komen. ISO 1000 was eigenlijk de standaard waarde voor de trip. Vooral omdat je de actie wilde vastleggen en daar heb je gewoon snelle sluitertijden voor nodig.

Zo af en toe kwamen de arenden vlak voor de hut zitten. Omdat de hut zowel hoge als lage kijkgaten had kon je, door te gaan liggen en via het onderste gat te fotograferen, foto’s maken met laag standpunt. Dit is heel slecht voor je nek en de rest van je lichaam maar levert zoveel mooiere foto’s op dan met het “normale” hogere standpunt.




Elke dag hebben we arenden voor de hut gehad en de aantallen varieerden tussen de 15 en 25 stuks. Bij zulke hoge aantallen is het vaak lastig om mooie beelden te maken want er zit altijd wel een arend in de voor- of achtergrond.  En dan hebben we de raven, bonte kraaien en eksters nog. Deze dieren presteren het ook altijd om precies voor de arend te vliegen of zitten die jij op de foto wilt zetten. Het zijn prachtige vogels maar die week heb ik ze toch een paar keer rotvogels (iets andere bewoording) genoemd.  Zo af en toe komen ook die dicht bij de hut en al zitten ze vaak in de weg als je dan de mogelijkheid hebt om een foto van ze te maken doe ik dan natuurlijk wel. 


Als er veel arenden bij het vlees zitten kunnen er maar een paar per keer eten dan geeft dit wel eens een beetje wrijving onder de vogels en moeten zo af en toe wat meningsverschillen worden uitgevochten. Hier zit je als fotograaf op te wachten want een beetje actie is natuurlijk altijd leuk! Zo af en toe vlogen de vogels elkaar in de veren. Dit alles gebeurd in een fractie van een seconde en je moet daarom de hele dag de arenden in de gaten houden want als je even niet oplet ben je altijd te laat als er iets van actie is. 



Vaak is er ook helemaal geen reden om ruzie te maken. Regelmatig hebben we een arend gezien die aan komt vliegen en zich dan recht op een arend stort die een beetje nietsvermoedend op het ijs zit.  Helemaal nergens voor nodig maar toch doen ze het.


Als je dan alle foto’s hebt weggegooid waar een raaf of kraai of een andere arend hinderlijk in de weg zit of vliegt en je erachter komt dat de foto’s die met ISO 6400 zijn geschoten er op het beeldscherm toch niet zo mooi uitzien, houd je na 4 dagen zitten in de hut toch wel een paar foto’s over waar je meer dan tevreden mee bent. Natuurlijk was het mooi geweest als er een dik pak sneeuw had gelegen maar al met al hebben Edwin en ik toch weer een mooie week gehad in Polen en zullen we zeker nog eens bij de vriendelijke Polen op bezoek gaan! 


vrijdag 8 maart 2013

Lente

Heerlijk,het begin van de lente is er en daarmee het begin van mijn macro periode waar ik met smart op heb gewacht. Ik vind het zo heerlijk om er met mijn camera op uit te trekken en te genieten van de ontluikende natuur. De sneeuwklokjes zijn weer volop aanwezig en wat zijn ze mooi met hun tere witte blaadjes.