zondag 3 juni 2012

Een avondje Arkemheen

Een tijdje geleden brak, na een wat bewolkte dag, de zon zo af en toe door. Het was al rond half 8 in de avond maar toch besloot ik nog even in de Arkemheen te gaan kijken wat voor mij zo’n 10 minuten rijden is. Eenmaal daar aangekomen werd ik verrast door grote velden bloeiende boterbloemen. Ik kom hier ieder jaar wel maar deze keer was het allemaal wel heel erg geel. Prachtig om te zien! Al gauw viel mijn oog op een grutto die in één van deze velden zat. Hij zal vast wel ergens een jong hebben lopen maar die kon ik door de hoge boterbloemen natuurlijk nooit zien.
Een eindje verder kwam ik een andere grutto tegen die prachtig in zijn biotoop ging staan. Uitgestrekte, nog niet gemaaide, weilanden waar de zuring en boterbloemen volop in bloei staan. Wat een prachtig gezicht is dat toch!!
De zon kreeg toch wat moeite met de bewolking en het mooie licht waar ik op gehoopt had viel nu wat tegen. Toch besloot ik om te blijven en vond een gruttopaar waar twee jongen bij liepen. Moeilijk om zowel de twee jongen als één van de ouders op de foto te krijgen want de jongen lopen (bijna rennen) de hele tijd door het gras en zijn op zoek naar vliegjes en andere eetbare dingen die ze tussen het hoge gras kunnen vinden. Zo af en toe ben je ze even kwijt en dan ineens duiken ze een paar meter verder weer op. Dit alles onder toeziend oog van de ouders die elk mogelijk gevaar met veel herrie en geroep bij hun kroost weg proberen te houden. Als er een zilvermeeuw of reiger langs komt vliegen wordt er ook vaak assistentie verleend door de buurgrutto’s om zo met meerdere vogels de ‘roofvogel’ weg te jagen.
Zo af en toe poseerde de oudergrutto prachtig in zijn omgeving. De boter-, pinkster- en paardenbloemen vormen samen met de bloeiende zuring en alle vele andere soorten een prachtig geheel. En dan te bedenken dat er hier een paar weken geleden nog geen grutto te zien was en er van bloeiende bloemen al helemaal geen sprake was!
De zon zakt steeds verder en ik besluit om (de bijna standaard geworden) grutto op paal foto met ondergaande zon te fotograferen. Normaal gesproken zit er op elke paal die daar zo’n beetje staat vaak wel een grutto of tureluur. Maar als de zon prachtig als een gele bol met een rood randje achter de horizon verdwijnt laten alle vogels het afweten!! Ik rijd van paal naar paal maar nergens vind ik een grutto die ook van deze zonsondergang wil genieten. Totdat ik bijna weer bij de a28 aankom (de grens van de polder) en toch nog een grutto op een paal vind. Deze zit niet helemaal perfect en ik moet half de sloot in om de zon, die nu wel bijna onder is, samen met de grutto in beeld te krijgen. Vanuit de hand probeer ik met mijn 600mm een laatste paar foto’s te maken. De muggen dansen om mijn hoofd en overal begint het te jeuken. Binnen een paar minuten is de zon echt helemaal weg en gaat het licht uit. Met een voldaan gevoel rij ik terug naar huis. Wat is de Arkemheen toch een prachtig gebied!!

9 opmerkingen:

  1. wat is dit een mooi geheel geworden. Prachtig tussen de gele bloemen in. En dan met een kleintje erbij. Het kan nog mooier, met de ondergaan de zon erbij. Wat zal je met een blij gevoel naar huis zijn gegaan..

    Groetjes Von

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Waauw, Super serie! En wat een afsluiter! Groetjes Ingrid.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtige foto`s René!


    groetjes Greet

    BeantwoordenVerwijderen

Uw reacties zijn onze motivatie !