dinsdag 22 mei 2012

OpStap dagen in de Wieden

Deze mooie fotografiedagen staan nu echt voor de deur en de vooruitzichten zijn geweldig. Met fluisterbootjes trekken we het trilveengebied in waar we verdeeld over de dag van alles en nog wat tegen zullen gaan komen. Voor menigeen zal de hier voorkomende zwarte stern wel het hoogtepunt van dag gaan worden.
De eerste dag op 30 mei zit helemaal vol maar ik heb vooral voor zaterdag 2 juni nog plek beschikbaar. Volg deze link voor alle informatie en wie weet zien we elkaar dan in de Wieden.

zondag 20 mei 2012

Boommarter in Twente

Het is alweer even gelegen dat ik wat heb laten zien. Dat betekent niet dat ik even niet actief ben. Integendeel; ik draai overuren in het veld momenteel. De laatste week vrijwel iedere dag lang bij een boommarter met jongen gezeten. Boommarters zijn erg terug getrokken dieren en ronduit zeldzaam. Het was de eerste keer dat ik ze hier in Twente heb gezien dus het fotograferen van dit fraaie zoogdier zou wel helemaal bijzonder zijn. Toch is het gelukt al gaat het mondjesmaat. Ongeveer 1 a 2 foto’s per sessie van ongeveer vier a vijf uur. Bovendien ligt de plek op een plek met erg slecht licht. De vrijwilligers van de vogelwerkgroep zijn momenteel hard aan het werk om de nestkasten middels een speciale methode hufterproof te maken zodat de marter de jonge vogels ergens anders vandaan moet zien te halen. Dat is een makkie voor haar omdat er volop holtes in de oude bomen van dit bos te vinden zijn waar holenbroeders momenteel hun jongen hebben. Tja, het is eten en gegeten worden in de natuur. Er zijn nog maar weinig foto’s van boommarters met prooi gemaakt dus je zult begrijpen dat ik hier wel blij mee ben. Ik plaats ook een video compilatie gemaakt met de Nikon D800. Alle foto's gemaakt met de D800 en de Sigma 300-800 mm op 800 mm. Ios varierend van 400 tot 1600.
Alle foto's zijn te zien op mijn website. ">

maandag 7 mei 2012

De aanhouder wint…

Zoals beloofd kom ik nog even terug op het slot van de Zweden reis waarbij we in eerste instantie vooral voor de balts van het auerhoen gingen. In mijn vorige bijdrage schreef ik al dat dit niet mee viel en we het geluk nog niet aan onze zijde hadden. Elke avond liepen we naar de baltsplaats om daar vanuit een aantal schuiltentjes onze kansen te beproeven. Omdat de vogels in de loop van de nacht op de baltsplek aankomen moesten we dus ter plaatse overnachten. Er lag nog een flink pak sneeuw en het vroor nog flink in de nacht en vroege ochtend. Geen ideale kampeeromstandigheden dus. Maar we waren goed voorzien van warme kleding en meerdere slaapzakken. De wekker stond op half drie maar meestal werden we voor die tijd al gewekt door een baltsende haan. Door heel voorzichtig door een van de tentopeningen te kijken zag ik hem vaak pal naast de tent staan. Een indrukwekkend grote vogel en onmiskenbaar door zijn voorkomen. Omdat het nog veel te donker was, was fotograferen onmogelijk. Maar genieten doe je wel enorm op zo’n moment. Vervolgens begint het lange wachten met behulp van de slaapzakken om je heen en koffie, veel koffie om wakker te blijven. Een van de nachten betrap ik me er op dat ik wakker schrik en merk dat ik met mijn hoofd tegen de camera gesteund in slaap was gesukkeld. We houden elkaar per sms wat op de hoogte maar ook wakker. Af en toe hoor je naast je een licht snurkend geronk en zie dan je mede fotograaf maar weer eens wakker te krijgen. Wat verderop in het gebied horen we elke ochtend bolderende korhoenders. Maar goed; elke ochtend verdwenen de hanen weer voordat er voldoende licht voor het fotograferen was. Balen natuurlijk. Het is voor het eerst in heel lange tijd dat het nog zo winters is in dit deel van Zweden. De hennen zijn er nog niet aan toe en laten zich niet op de baltsplek zien. Dan is er voor de hanen ook weinig eer te behalen. Zonder enige verwachtingen maar met het besef dat we gewoon door moesten bijten, gingen we voor onze allerlaatste kans afgelopen vrijdag. Een haan blijft net wat langer dan de andere ochtend op een bultje voor de tent staan baltsen. Het is 3.25 uur als ik mijn Nikon D800 op een idioot hoge iso waarde van 6400 zet en een aantal plaatjes weet te maken. Niet ideaal met deze omstandigheden maar gezien de afgelopen nachten ben ik al lang blij dat er nu in elk geval iets op de kaart staat. Om half zeven begint het te sneeuwen en verplaatst de haan zich naar een ander bultje voor een tentje die uitgerekend vandaag niet bemand is en voor onze lenzen onbereikbaar is. Een Russische collega heeft hier acht nachten zonder succes doorgebracht dus wel erg wrang dat het juist nu hij in het vliegtuig zit op zijn plek valt. Ik had de avond er voor nog zitten twijfelen of ik ook in zijn tentje zou gaan zitten. Maar ik besloot voor het zelfde bultje te gaan als mijn reisgenoten zodat we of allemaal niets, of allemaal iets hadden. Maar goed, jullie zullen begrijpen dat het na zo’n lange weg met obstakels toch een voldaan gevoel geeft om in elk geval deze beelden mee naar huis te kunnen nemen.
Ter aanvulling even een paar compactcamera foto's om een indruk te krijgen van ons luizenleven de afgelopen week.

donderdag 3 mei 2012

Lange dagen in Zweden

Voor een tweede bezoek ben ik momenteel weer in het noorden van Zweden. Dit keer zijn Erik van Velden en Sjoerd Geelink mijn reisgenoten. Ging ik in februari vooral voor de steenarenden, dit keer is het hoofddoel de auerhoen balts. Dit schimmige schouwspel speelt zich ieder jaar zo ongeveer in deze periode af in bosrijke, heuvelachtig terrein. Aan de hand van statistieken van de afgelopen jaren zou het hoogtepunt deze week plaats moeten vinden. Er op af dus. Dat het geen gemakkelijke week zou worden was bekend want de balts speelt zich voornamelijk in het tweede deel van de nacht af en het voorjaar is hier duidelijk verlaat want er ligt op de meeste plaatsen nog zeker 50 cm sneeuw en de nacht temperaturen zijn nog flink beneden het vriespunt. Omdat de hanen snachts op de baltsplaats in de bomen slapen kunnen we niet anders dan voor middernacht de camouflagetentjes op te zoeken en zelf ook ter plaatse te overnachten. Nou, dat is een lastig aspect er bij. Om 23.00 uur lopen we met bepakking zo’n kilometer door het bos waarbij we om de haverklap in de sneeuw wegzakken. Dat blijkt hilarisch maar tevens dodelijk vermoeiend te zijn. De camaouflagetentjes zijn ongeveer 150 x 150 cm en ca 120 cm hoog. Eenmaal binnen is het een kwestie van spullen klaarzetten en goedgekleed de slaapzak induiken. De wekker staat iedere dag op 2.30 uur dus we kunnen 2 1/2 uur slaap pakken. Dat is gelijk alle slaap die we deze week per 24 uur zullen krijgen. Ongemakkelijk met flinke pijn is de botten van de harde bosbodem worden we zo rond half drie niet door de wekker maar door een baltsende auerhaan gewekt. Wat een waanzinnig mooi geluid is dat zeg. Naar buiten kijkend zien we af en toe een enorme schim maar door het duister helaas niet meer dan dat. Op het moment dat het licht enigszins fotografeerbaar wordt, zo tegen vier uur, stoppen de heren er mee. Probleem is dat er nog te veel sneeuw ligt en de auerhoen hennen er kennelijk nog niet aan te zijn. Jammer maar een en ander laat zich nu eenmaal niet dwingen. Zo rond acht uur stoppen we er elke dag mee waarna we de rest van de dag doorbrengen in de steenarendhut een stukje verderop. Ondanks dat we deze hut in daglicht gaan betreden blijkt het late voorjaar ons hier juist in het voordeel te zijn want er komen nog aardig wat zangvogels en af en toe een steenarend op het voer af. Het vrouwtje zit ondanks de kou al op eieren en het mannetje komt af en toe wat te eten voor haar ophalen. Dat eten wordt er door ons vooraf neergelegd in de vorm van slachtafval; wat uit de kluiten gewassen vetbollen zeg maar. Tot onze verbazing zien we de tweede dag dat meneer er met het vleesmes vandoor gaat. Oeps, dat was niet de bedoeling. Kennelijke hebben we deze per ongeluk in de sneeuw laten liggen. Het feit dat hij het mes precies goed in zijn klauw heeft geeft een hilarisch beeld.
Morgen is onze laatste van de vier dagen. Nog een kans op de auerhoen en dus nog een keer op de tanden bijten. Weer door de sneeuw en weer een koude nacht tegemoet. Eigenlijk tegen beter weten in maar wie niet waagt... PS: Vanwege tijdgebrek foto's in willekeurige volgorde en op de laptop bewerkt.