Landgoed Twickel

Alweer enige tijd geleden kregen we het op onze heupen.Han,Rick Tibbe en ikzelf.
Het nachtelijk duister in.
Voordat het donker inviel waren we ter plaatsen daar het anders een moeilijke taak zou zijn om de juiste plek te kunnen vinden.
Een prachtig gebied met eeuwenoude eiken.Een gebied waar je je waant in de middeleeuwen.
En als je dan in de doodse stilte die daar heerste het gehuil van een bosuil hoor dan kan ik maar 1 ding zeggen...dit is genieten.
Er zijn maar weinig plaatsen in Nederland waar je geen last heb van lichtvervuiling.
Op deze plaats was er nauwelijks sprake van.Gelukkig!
Het was er zelfs zo donker dat we mekaar spoedig kwijt waren.
Met flitssignalen wisten we van mekaar waar we ongeveer zaten.
Een bijzonder ervaring kregen we met een oude eik die zowaar een warmte uitstraalde dat het behaaglijk te noemen was.Je kon duidelijk een overgang van koude naar warme lucht voelen in een straal van 50 meter om de boom heen.Bijzonder te noemen vind ikzelf.
Zelden zoveel sterren waargenomen als op die avond.
De terugreis was verschrikkelijk.Van het een op andere moment hadden de padden besloten om massaal op pad te gaan.De weg was bezaaid met padden en dat maakt rijden welhaast onmogelijk.
De terugreis heeft dan ook twee keer zoveel tijd in beslag genomen als de heenreis.
Een onvergetelijke ervaring die om herhaling vraagt.