

Vinken zijn ook vaste bezoekers van de vijver en elke dag kwam zowel mannetje als vrouwtje een keer langs voor een slokje of een bad.

De derde dag dat ik de hut indook kreeg ik eerst de vaste bezoekers voor de lens. Maar ineens plofte er wat achter de vijver neer op de grond wat ik niet meteen kon plaatsen. Het leek op een vink maar landde wat minder sierlijk. Ineens kwam er over de rand van de vijver een vogelkop tevoorschijn met wel een hele dikke snavel. Appelvink!! Ik had deze jongen voorgaande jaren hier ook al op bezoek gehad maar dit jaar was het voor het eerst. Een beetje zoekend naar de juiste badplek begon het mannetje aan de grote wasbeurt. Wat een knapen van vinken zijn dit toch ook! Naast de vijver waren nog twee andere appelvinken komen zitten maar deze kwamen niet bij het water. Jammer maar helaas. Ineens vlogen ze alle drie op en vlogen laag over de hut weer het bos in. Wat een prachtige vogels!!
Wat een prachtige serie zeg!!
BeantwoordenVerwijderenZeer mooie foto's, vooral de overgang van water naar achtergrond is zo goed als naadloos...
BeantwoordenVerwijderenje geduld is zeker beloond met deze serie mooie foto's. vooral de combinatie van aktie en de weerspiegeling vind ik heel mooi.
BeantwoordenVerwijderenPrima boshutje als ik het zo zie!
BeantwoordenVerwijderenWat lijkt me dat lekker; even een paar uurtjes in zo'n hutje zitten; niemand erbij, geduldig wachten en dan zo nu en dan beloond worden. Mooie foto's.
BeantwoordenVerwijderen