woensdag 2 februari 2011

Van lieve vosjes tot indianenverhalen (update)

Vossen spreken tot de verbeelding; dat kan althans bijna niet anders als je ziet hoe vaak er over dit schitterende dier heftige discussies gevoerd worden. Maar ook bij mensen met een passie voor natuurfotografie; zo blijkt uit de vele foto’s die aan ons voorbij schuiven op het internet. Om met dat laatste te beginnen. Bij net zoveel van die foto’s zie je al wat van die indianen verhalen variërend van ‘dagen heb ik liggen wachten’ tot ‘tot mijn verbazing zag ik een vos door het duin lopen’. Hmmm, jaja; soms kan dat maar zo het geval zijn inderdaad. Toch zijn verreweg de meeste foto’s gemaakt van ‘tamme’ vossen. Dit zijn op zich natuurlijk wel wilde dieren maar vossen zijn opportunisten en passen zich dus snel aan de omstandigheden aan. Neem de zogenaamde, in de volksmond ‘rugzakvos’ genoemde, vos in de Amsterdamse Waterleiding duinen. In dit gebied wandelen veel mensen en die voeren de dieren met regelmaat. Sommige vossen pikken dit op en weten dat er iets te halen zou kunnen zijn zodra ze mensen horen. Na verloop van tijd is het dier nog tammer dan menig hond en wandelt keurig met de mensen mee.
Als je er op let is het lachwekkend om te zien hoe de mensen elkaar in de gaten houden onder het mom van 'wij voeren nooit hoor'. Maar van een afstandje zie je een plastic zakje uit een broekzak komen en wordt er lustig op los gestrooid. Op de bekende plek ligt het bezaaid met voer en dat is diep triest natuurlijk.

Nee, er is in dit opzicht geen verschil tussen een wandelaar en een fotograaf en aldus ziet de fotograaf zijn kansen. Een paar honden- of kattenbrokjes mee en voilá; de camera loopt vol met prachtige vossenfoto’s. Is daar iets mis mee? Persoonlijk denk ik het niet zolang er maar aan twee voorwaarden voldaan wordt. Denk na wat je het dier geeft; als je dat al nodig vindt. Je gelooft het niet maar er zijn mensen die hem chocoladekoekjes, chips, pepermuntjes, dropjes en weet ik wat allemaal geven. Gebruik je verstand zou ik zeggen.




Tweede voorwaarde; wees eerlijk over de totstandkoming van je foto’s. Iemand met enigszins kennis van zaken herkent zo’n vos en de omgeving uit duizenden en prikt dus gewoon door de indianenverhalen heen. En waarom zou je het doen? De echte klik wat je met ‘echte’ natuurfotografie hebt is er toch al niet dus waarom zou je je zelf en de kijkers voor de gek houden? Zo zie ik het trouwens ook met de roofvogelshows; de meest spannende verhalen maar ondertussen zie je bij die foto’s net dat ene pootje waar het riempje omheen ziet niet.

Wat de vossen betreft is er niets mis mee om van de mogelijkheid gebruik te maken om foto’s te maken die anders slechts sporadisch mogelijk zijn. Een tijd terug heb ik er zelf ook een kijkje genomen. Ik nam de 300-800 mm lens mee omdat ik graag foto’s wilde maken van het dier op wat grotere afstand tussen de duinvegetatie. Mooi plekje opgezocht, laag standpunt ingenomen; laat maar komen dat dier.

Plots roept iemand iets naar me; ‘hey, Han, kijk eens achter je’. Nou ja zeg!

(met dank aan Roeselien Raimond voor de foto)
En om de kop van deze bijdrage nog wat extra duidelijk te maken ter afsluiting nog een recent artikeltje van de Zeeuwse media. Over indianenverhalen gesproken. Doodmoe wordt je er van!

PvZ: Vossen bedreiging voor baby's Zuiddorpe

ZUIDDORPE - De provincie moet nachtelijk jagen op vossen toestaan. Dat vindt de Partij voor Zeeland. Fractievoorzitter Johan Robesin roept het dagelijks provinciebestuur op die maatregel zo snel mogelijk in te laten gaan. Robesin doet zijn oproep naar aanleiding van recente overlast van vossen in en rond Zuiddorpe. Eén of meerdere van die beesten beten de afgelopen weken op meerdere adressen in totaal tientallen kippen dood.
Robesin is bang dat ook mensen het slachtoffer worden, zoals onlangs in Engeland. "Daar werden baby's uit hun wieg gesleurd en op afschuwelijke wijze gedood."

Bron: PZC

Update: Van Edwin ontving ik net dit filmpje.

7 opmerkingen:

  1. er is al zoveel over gezegt, er worden prachtige foto's gemaakt van deze vossen ( het zijn er nu al 5, die mak beginnen te worden/zijn) neem dan een kip mee als je ze toch wilt voeren, maar ik weet het, chips en alle andere ongezonde dingen worden ook gegeven. Dan denkt men inderdaad niet na..

    Groetjes Von

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hi Han,

    Tsja....vossen en hun slechte imago...zucht...
    Liever dan er nog meer woorden aan vuil te maken geniet ik van het feit dat er zulke mooie dieren in ons kleine landje rondlopen.....

    PS. Het blijft een grappig moment ;)

    Groet,
    Roeselien

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed artikel! De mooiste foto's zijn die waar de fotograaf het meeste moeite voor moet doen, toch?

    Groeten,
    Luuk

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Leuk en herkenbaar verhaal, ik moet erg lachen om de 300-800 mm! Een groothoek is vaak beter geschikt ;-)
    Ik mag de vosjes graag fotograferen, maar altijd met een dubbel gevoel, omdat ik profiteer van anderen die voeren...
    groet
    Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Bedankt voor jullie reacties mensen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Apart he.., ik snap er zelf niets van waarom mensen zo zouden liegen over waar en hoe ze een (vossen-)foto gemaakt hebben. Het leukste en treffende deel van het verhaal is toch wel die foto!! Hahaha elke keer moet ik weer grinniken als ik hem zie!
    Groetjes Ingrid.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. En daar was het mij vooral om te doen. Bedankt Ingrid!

    BeantwoordenVerwijderen

Uw reacties zijn onze motivatie !