donderdag 30 september 2010

Terug naar de muskusossen



Nu we weten hoe te handelen met deze dieren keren we natuurlijk de volgende dag alleen terug. Alleen inderdaad want op de hele hoogvlakte is geen kip te zien; heerlijk.
Vandaag neem ik de zware 300-800 mm lens mee omdat ik de echte scherpte gisteren in veel foto’s wat miste. Ik heb een speciale tracking rugzak aangeschaft en draag het gewicht geheel op de heupen. Toch blijft het zwaar en lijkt hij elke stap nog zwaarder te worden. Natuurlijk valt het klauteren aan het begin weer tegen maar na een half uurtje kom ik in mijn ritme. Handig op deze hoogte is dat je door de ijle lucht verrassend snel hersteld.





Op het moment dat we weer voetafdrukken en poep vinden beginnen we nauwkeurig het fjell af te speuren. We zien een enorm uit de kluiten gewassen stier op zo’n 500 meter afstand van ons lopen. In de GPS geef ik aan waar we het pad verlaten waarna we het ruige terrein instappen. En ruig is dat terrein absoluut. De dichte begroeiing is zo’n 75 cm hoog en de ondergrond wisselt van grote stenen op het ene moment naar zompig veen een paar meter verder. Bovendien bult op, bult af waardoor we de stier uit het zicht dreigen te raken. Dat mag eigenlijk niet gebeuren want je moet er niet bij nadenken als je ineens op de rand van zo’n bultje stapt en oog in oog staat met deze uitsmijter. Dat gaat gelukkig goed want het dier blijft rustig door grazen. Al fotograferend laten we hem op gepaste afstand langs ons heen schuiven en op het moment dat hij weer ver genoeg bij ons vandaan is gaan we op weg naar de groep van tien dieren die een stuk verderop ligt te pitten. Ik heb inmiddels natte voeten op het moment dat we de groep bereiken. Zoals ons geleerd was laten we ze aan onze aanwezigheid wennen maar echt onder de indruk zijn ze niet want ze zijn in een diepe slaap. Maar schijn bedriegt want reken er maar op dat ze onze aanwezigheid al lang door hebben. Een klein kalfje heeft zijn slaap al uit en begint al scharrelend steeds dichter bij ons te komen. Dat lijkt mooi maar voelt niet goed want als moeders ziet dat wij wel erg dicht bij elkaar zijn is de kans groot dat zijn denk dat dit onze schuld is en maatregelen nemen. Even een stukje terugtrekken dus.






Er gaat een uur voorbij als de volwassen dieren ook wakker worden en al herkauwend beginnen rond te lopen. Deze plek is echter niet waar ik op gehoopt had. Ik wil ze graag in de herfstkleuren hebben en die bevinden zich toch echt een stuk verderop. We besluiten een gok te nemen en ons toch die kant op te verplaatsen en positie in te nemen. Wonder boven wonder duurt het niet lang of de dieren veranderen van koers en komen precies langs het beoogde plekje.
We blijven rustig zitten op de ruig begroeide helling; ook als enkele dieren wel heel erg dichtbij komen. Ik moet zelfs de full frame camera plaatsen om de beesten helemaal in beeld te kunnen krijgen. Man wat is dit genieten!







Een van de ossen heeft kennelijk al eens in een gevecht een van zijn hoorns verloren want die zijn duidelijk verschillend van grootte. Dit soort gevechten vinden ook nu af en toe plaats want het is bronsttijd. Ook vandaag zien we weer dergelijke taferelen. Porbleem is alleen dat ze volstrekt onverwacht plaatsvinden en ook zo weer voorbij zijn. Indrukwekkend is het wel.
Als aan het eind van de middag de kudde aan ons voorbij getrokken is begint het te betrekken en zien we flinke regenbuien op ons afkomen. Heerlijk; de dynamiek van zo’n gebied.













Op de website nog meer nieuwe beelden van deze dag.
En binnenkort....meer!

5 opmerkingen:

  1. ik heb weer genoten van je verhaal en je foto's. Wat moet dit een super moment geweest zijn om mee te mogen maken. Prachtig. Hopelijk wel droge sokken mee. Groetjes Von

    BeantwoordenVerwijderen
  2. wauw,

    "respect" wat een dieren, wat een geweldige dieren,
    wat zullen jullie genoten hebben zeg

    BeantwoordenVerwijderen
  3. En natuurlijk wil je niet mijn suikeroompje zijn.
    Kan het proberen toch ?
    haha
    Heb genoten.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Prachtige foto's Han, jammer dat ik wat anders had en niet mee kon, volgende keer beter...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Allemaal zeer bedankt voor jullie reacties mensen! Er komt nog een vervolg.

    BeantwoordenVerwijderen

Uw reacties zijn onze motivatie !