woensdag 12 mei 2010

Het korte leven van een takkeling

Al van kind af aan ben ik actief binnen een vogelwerkgroep en tot op de dag van vandaag probeer ik het fotograferen te combineren met de bescherming van de vogels in de vrije natuur. In dat kader hebben we ook vele nestkasten hangen van onder andere bosuilen. Bosuilen zijn vroege broeders dus al vanaf april verlaten de jongen de kasten al. Het ophangen van dit soort nestkasten doen we omdat natuurlijke nestholten steeds minder beschikbaar zijn en om een bijdrage te leveren aan vogelonderzoek. Toch kon ik sinds vorig jaar met enige regelmaat genieten van een bosuil die wel een natuurlijke nestholte had gevonden. Broeden deed hij nog niet in deze boom dus gingen we er vanuit dat het een solitair mannetje was. Deze week was mijn verbazing groot toen ik ineens een uilskuiken op een stammetjes onder de bewuste boom zag zitten. Ik kon mijn ogen niet geloven want er was dit jaar dus echt gebroed in deze boom.
Vanzelfsprekend besloot ik enkele plaatjes van deze takkeling te maken en tijdens het fotograferen werd ik door alarmerende vlaamse gaaien gewezen op nog twee kuikens wat verder in het bos. Deze waren duidelijk al groter dan de eerste uil wat dus een duidelijke achterblijver blijkt te zijn. Dit is een heel normaal verschijnsel bij uilen en bij voedselschaarste valt de kleinste van het stel zelfs ten prooi aan de hongerige magen van broers en zussen. Mijn blijdschap over dit broedgeval en waarneming kreeg gisteren een flinke domper toen ik de kleine levenloos onder dezelfde boom vond. De ouders zullen het te druk hebben gehad met verzorgen van de brutaalste grote jongen en deze spruit over het hoofd hebben gezien. Op zo’n moment bekruipt je steeds weer het ongelooflijk dubbele gevoel; had ik in moeten grijpen of niet. Mijn conclusie is dat ik er goed aan heb gedaan het niet te doen. De natuur is hard en de tijd van eerste waarneming en overlijden erg kort. Maar eerlijk is eerlijk; het blijft dubbel







1 opmerking:

  1. Tja Han, triest verhaal. Positieve is wel dat je weer een broedsel hebt van bosuilen. Mooie opnames trouwens.

    gr,

    Ronald

    BeantwoordenVerwijderen

Uw reacties zijn onze motivatie !