zaterdag 27 maart 2010

Liverslag; het mooist het laatst

Morgen al heel vroeg vertrekt ons vliegtuig weer dus ik moet het kort houden. De vut is er na deze dagen ook wel even uit dus het wordt vroeg slapen.
Vanmorgen vroeg vertrokken naar de golfbanen van Faro. Hier langs de lagune gelopen waar helaas weer erg weinig steltlopers te vinden waren. Maar een meertje op de golfbaan zelf maakte alles goed. Woudaapjes, purperkoeten, draaihalsen, krooneenden; van alles was hier aanwezig en we hebben ons er de hele dag vermaakt. De zon stond hoog aan de hemel dus het koppie is flink verbrand. Vooral de activiteiten van de woudapen was verbluffend en het was een bijzondere ervaring om eens purperkoeten te zien. Een soort die toch met uitsterven bedreigd is geweest.
Hierbij weer wat vluchtig bewerkte plaatjes.
Ik hoop dat jullie het leuk hebben gevonden om de belevenissen hier in de Portugese Algarve en het Spaanse Donana te volgen. De trip was bedoeld om te kijken of het mogelijk is hier een vogelfotoreis naar toe te gaan organiseren. Spanje viel wat tegen maar de Algarve was geweldig hoewel duidelijk was dat we aan de vroege kant waren en de grote hoeveelheden vogels kennelijk nog moeten komen.















vrijdag 26 maart 2010

Liverslag; terug naar Portugal

We hebben besloten om inderdaad een dag eerder dan gepland terug naar Portugal te rijden. We kunnen dan mooi flink wat tijd steken in de grote trappen die we op de heenweg vonden en dan de laatste dag nog wat plekken rond Faro bezoeken.
We gaan lekker vroeg weg en rond negen uur rijden we de zandwegen van het enorm uitgestrekte gebied in. Het is mooi om te zien hoe snel het voorjaar zich ook hier ontwikkeld want er bloeit nog meer dan een paar dagen geleden.
Aan het begin van deze zandweg vliegt er een mannetje grauwe kiekendief vlak naast de auto. Helaas is hij op het moment dat ik mijn lens op het raam heb liggen alweer een heel stuk verder afgedwaald dus ik moet aardig croppen om er een plaatje aan over te houden.
Op dezelfde plek als afgelopen week vinden we een grote groep baltsende grote trappen; natuurlijk weer veel te ver weg. Vergelijk deze vogels maar rustig met kraanvogels; die merken je ook al van erg grote afstand op. Nog een stukje verderop loopt een groep van 21 trappen in een mooie akker. En nog verderop land een haan. Tegen het licht in hoop ik er een mooi sfeerplaatje aan over te houden.
Verder is het stil; slechts hier en daar wat leuke vogels als kleine torenvalk, rode patrijzen en een zuidelijke klapekster; een soort die je hier erg veel ziet.
Bij Faro aangekomen worden we niet vrolijker want ook hier is het erg stilletjes geworden. Wat er aan de hand is weet ik niet maar de aantallen vogels zijn er gewoon niet meer. Ik ga er vanuit dat de hoeveelheid regen die hier de afgelopen maanden is gevallen en het feit dat we wellicht wat aan de vroege kant zijn, hier de oorzaak van zijn.
Morgen de laatste fotodag welke we rond de golfbaan van Faro zullen gaan doorbrengen. Dat wordt hopen op een mooi slot.














donderdag 25 maart 2010

Liveverslag; het wordt steeds rustiger



Vanmorgen erg vroeg opgestaan om lekker vroeg in het noordelijk deel van Donana te gaan vogelen. We wisten dat we een paar slechte wegen tegen zouden komen maar dat ze zo slecht waren dat we het volgens zeggen ‘hypermoderne’ bezoekerscentrum niet eens konden bereiken hadden we toch niet verwacht. Het nog berijdbare deel was mooi. Kwelders links en rechts naast de weg met zwarte ibissen, kleine zilverreigers en steltkluten maar de aantallen en de variatie is nog niet aanwezig. Op het moment dat het echt mooi begint te worden zijn de kuilen en gaten in de weg wel erg diep en durven we het risico niet meer te nemen. Hier vast komen te zitten zou uren wachten betekenen.
We horen op diverse plekken graszangers zingen en wagen er een paar uurtjes aan. Met succes want de vogels bemannen af en toe erg mooi hun zangposten. Het licht wordt even erg mooi en ik kan zelfs terug naar iso 50. Dat blijft toch steeds weer een uitdaging.
Aan het eind van de ochtend wordt het bewolkt en begint het steeds harder te waaien. Voor zangertjes kun je het dan al wel vergeten dus trekken we de wat meer met parasol- en kurkbomen begroeide gebieden in. We zien twee hoppen maar hoge hekken en het gebrek aan plekken om te stoppen verhinderen het fotografen van deze fraaie vogels. Iets wat we hier ergelijk veel tegenkomen. Met het omslaan van het weer, het waait en regent inmiddels flink, lijken ook alle vogels verdwenen. We zien nog wat putters en grauwe gorzen maar daar blijft het wel zo’n beetje bij. Op tijd en enigszins teleurgesteld belanden we in het hotel om onder het genot van een biertje de foto’s te bewerken en jullie natuurlijk weer even op de hoogte te houden.
We overwegen momenteel om een dag eerder weer richting portugal te rijden om daar het fraaie gebied waar we de kuifkoekoek en de grote trappen gezien hebben weer te bezoeken. Even dat idee laten bezinken en dan zien we het wel.








woensdag 24 maart 2010

Liveverslag; een rustige dag


Vandaag valt het opeens flink tegen met de activiteit van de vogels; althans in het gebied dat we bezoeken. We rijden Huelva door om daar langs de oevers van een enorm lange pier op zoek te gaan naar vogels. Huelva zelf is een vreselijk vieze, zeg maar smerige industriestad; Pernis in het groot. Er wordt gas gewonnen of verwerkt en de vreselijke lucht zorgt onmiddellijk voor hoofdpijn. Onmiddellijk buiten de stad komen we echter weer aan de kust en rijden we de pier op. Overal ligt weer troep maar de vogels trekken zich er weinig van aan. We merken twee grielen op maar ze zijn ons te snel af en gaan op de wieken. Het zou symbool staan voor eigenlijk de hele dag. Op veel plaatsen zitten roodkopklauwieren maar echt alles is dermate schuw dat er geen eer aan te behalen is. Op de terugweg zien we in de zoutpannen een groep van ongeveer 200 flamingo’s fourageren. Ze laten ons te voet redelijk naderen maar de afstand blijft natuurlijk respectabel. Hier en daar in de groep zijn flamingo’s aan het baltsen.
Nadat we de stank van Huelva weer hebben getrotseerd duiken we een open bosgebied in waar veel hoppen, raven, kleine torenvalken, vossen en mangoesten zouden zitten. Zouden, want we zien helemaal niets. Ja, twee nachtegalen maar die missen we jammerlijk omdat we niet kunnen stoppen. Ook hier is het weer een grote bende. Aan alle kanten ligt afval, je kunt het niet eens zwerfafval noemen want hier wordt gewoon bewust huisvuil en huisraad gestort. Je ziet het helaas vaker in de mooie Europese natuurgebieden. Kan dat zelfde Europa hier nu niet eens wat aan doen?
Enigszins teleurgesteld besluiten we het laatste licht te benutten in een natuurgebied pal naast het Nationaal Park Donana. Ook hier in eerste instantie helemaal niets te zien. Toch hoort Jankees ineens een provenciaalse grasmus zingen. Ik meen hem hier een paar dagen terug al gezien te hebben maar twijfelde aan de determinatie. We besteden flink tijd aan deze fraaie zanger en dat werd beloond. Struikje voor struikje kwam hij dichterbij om uiteindelijk, vlak voor het laatste zonlicht zou verdwijnen, Schitterend mooi in een brem zitten. Klikkerdeklik…yes! Zo’n slot maakt deze hele dag weer goed.
Bijgevoegd wat beelden die vandaag gemaakt zijn. Natuurlijk lijkt het wellicht toch weer veel maar geloof me; dat is het niet voor hier.




















dinsdag 23 maart 2010

Liveverslag vervolg



Twee dagen en een enorme partij foto’s verder en weer even tijd gemaakt voor een kort verslag. Bedankt voor de reacties op het eerste deel; dat werkt erg motiverend!
Via het binnenland van Portugal rijden we vandaag naar Spanje. In het werkelijk schitterende en uitgestrekte Portugese binnenland gaan we op zoek naar de zeldzame en vreselijk schuwe grote trap. We zoeken ons een slag in de rondte en hobbelen over vreselijk slechte zandwegen. Het is duidelijk dat hier erg veel water is gevallen want het is een modderpoel. Na een paar uur zien we door de kijker eindelijk een groep trappen. We besluiten ze met de auto zo ver mogelijk te benaderen maar een riviertje blokkeert het zandweggetje. Het is niet te zien hoe diep het is maar omkeren zou wel erg makkelijk zijn. Ik besluit schoenen en sokken uit te trekken en te water te gaan. Het is zo’n 25 cm dus we gokken er op om er met de auto doorheen te gaan. Het gaat gelukkig goed maar de trappen zijn weg. We gaan een stuk te voet verder en vinden de vogels op zo’n 300 meter afstand. Zwaar cropwerk op de computer maar ach; het zijn verdorie wel grote trappen die ook nog eens volop aan het baltsen zijn.
We vervolgen onze weg naar het Spaanse Donana. Hier verblijven we in het stadje El Roccio. Er is hier geen bestrating, zandwegen domineren hier het straatbeeld; net als vele paarden. Je waant je hier in een western film en zo gedragen de mensen zich ook. Ik erger me scheel aan de omgang met dieren hier. Met name de vele paarden hebben het hier niet best. Ze lopen hier vrij door de straten maar dat ‘vrij’ heeft een wrange bijsmaak. De volwassen dieren hebben een kort touw aan hun voorpoten zitten zodat ze niet kunnen rennen. Sommige dieren kunnen zich alleen verplaatsen door met beide voorste benen tegelijk te springen. Nee; als paard wil je hier niet geboren worden.
Het hotel blijkt alleen met hulp van een inwoner te vinden maar is gelukkig goed en erg sfeervol. Het echtpaar wat de zaak hier bestiert huurt het van de overheid en ze spreken gelukkig erg goed Engels; een extreme uitzondering hier. Enrico; de man van het stel is desgevraagd bereid morgen met ons mee te gaan om de nodige plekken aan de wijzen. Hij fotografeert zelf ook en gezien de mogelijke reizen die ik hier naar toe wil gaan organiseren heeft hij wel belangstelling voor wat samenwerking. Om een heel lang verhaal van deze twee dagen kort te maken en mijn bed zo op te zoeken sluit ik af met een aantal foto’s van de waargenomen vogels. Erg leuke soorten als kuifkoekoek, kwak, zwarte ibis, zwarte wouw en dwergarend passeren de revue . Wat een weelde om hier een paar dagen te mogen fotograferen. En dan te bedenken dat we nog geen fotograaf hebben gezien!
































zondag 21 maart 2010

Liverslag Algarve en Donana reis

In navolging van het live verslag van mijn reis naar het Poolse Bialowieza ga ik nu proberen jullie op de hoogte te houden van de reis die ik momenteel samen met Jankees Schwiebbe (www.birdphoto.nl) maak.
We zijn gisteravond aangekomen in Faro met als doel een acht daagse verkenningsreis rond deze kustplaats en vooral het Spaanse Donana. We hebben een aantal goede ervaringen uit deze streken gehoord dus dat willen we zelf wel eens zien. Vorig jaar maakten we samen een reis naar het overbekende Lesbos maar hoewel veel vogels gefotografeerd had ik niet echt een klik met dit Griekse eiland.
Na een toch wel lange reis van Brussel naar Faro komen we pas laat aan. Het is even zoeken naar het hotel omdat de tomtom het adres niet kent. Maar goed; om een lang verhaal kort kort te maken; vandaag konden we dan eindelijk met de camera’s in de aanslag op pad. We gaan deze dag op zoek naar vogels rondom de stad. Het weer is prachtig; zo’n 21 graden en een zacht zonnetje. We rijden over slechte zandwegen langs rommelige erfjes en open bospercelen. Plekken waar je de hoppen bij wijze van spreken ruikt. En ja hoor; na eerst al een fraai zingende kleine zwartkop gefotografeerd te hebben zien we al snel zes hoppen binnen 500 meter. Als er als ‘wenssoorten’ bestaan deze reis dan waren dit ze. Hoe is het mogelijk dat de eerste gefotografeerde vogels uitgerekend deze zijn! Ik ben er van overtuigd dat de foto’s nog beter kunnen maar ik had niet durven hopen dat dit op de eerste dag al zou lukken. We pendelen de hele dag door de omgeving en ik verbaas me over de hoeveelheid vogels hier. Het voorjaar is hier inmiddels vol losgebarsten en onverwacht vroeg zien we zelfs al een bijeneter. We besteden behoorlijk veel tijd aan mooie soorten als Europese kanarie, dodaars en blauwe ekster. Op het moment dat we bij een kleine zilverreiger staan te kijken knallen er drie Portugese ME busjes langs richting strand. Later blijkt dat in Faro vanavond de Portugese bekerfinale tussen Benfica en Porto gespeeld wordt dus het zal ongetwijfeld matten zijn geweest op de terrasjes. Het zal mij een zorg zijn. We hebben een erg mooie eerste dag achter de rug. De foto’s hadden nog beter kunnen zijn want ik heb vandaag (zondag) helaas geen winkel kunnen vinden waar ik rijst voor mijn rijstzak kon kopen. Een stuk bubbeltjesplastic moest dus diens doen als ondersteuning op het autoraam; niet bepaald ideaal. Morgen maar eens zien of ik wat te pakken kan krijgen. Morgen reizen we via het binnenland van Portugal (waar we op zoek naar naar kleine- en grote trappen) richting het Spaanse Donana. Hopelijk dan weer een internetverbinding en weer een dagverslag.
De foto’s zijn op de laptop bewerkt dus technisch zullen ze zeker niet perfect zijn.