vrijdag 29 januari 2010

Kleine bonte rakker

Kleine bonte specht natuurlijk maar voor mij is en blijft het een rakker. Goh, wat ben ik hier lang mee bezig geweest om deze kleine spechtensoort op de foto te krijgen. Met enige regelmaat hoorde en zag ik hem in het bos waar mijn vaste hut staat. Een keer zelfs bleef hij op zijn gemakkie in de boom vlak voor me zitten. Hij wist vast dat ik slechts kwam voeren en dus geen camera bij me had. Grrrr.... Maar komen zodra ik er klaar voor ben; ho maar.
In zulke gevallen kan ik dat ver gaan om een eind aan deze martelgang te maken. Een maatje van mij belde me op om te zeggen dat er bij kennissen van hem af en toe een kleine bonte rakker op de vetbol kwam hangen. Op naar Groningen dus en...bingo. Daar zat een mannetje plots voor me met zijn koppie. Elke keer verbaas ik me weer op het kleine formaat van deze vogel. Hij is niet veel groter dan een boomklever maar o zo slim en snel. Voor de kijker wellicht niet meer dan weer een specht maar voor mij een lang gekoesterde wens die uit is gekomen. Tis wat met die vogelaars:-))





Nikon D700; Sigma 300-800 op 800 mm; iso 640; f6.3; 1/200 sec; -2/3; rijstzak

zaterdag 16 januari 2010

Avond over Natuurfocus in Twente


Edwin Kats; voorzitter van Natuurfocus.

Natuurfotografie vereninging Natuurfocus is komende dinsdag 19 januari te gast bij het Nivon in het Twentse Goor. Vier jaar geleden werd deze vereniging opgericht en nu al is het een van de grootse verenigingen in haar soort. De clubavonden en -dagen in combinatie met het ledenforum blijken erg leerzaam te zijn zodat steeds meer (aspiratnt) natuurfotografen hun weg weten te vinden. Natuurfocus heeft zelfs veel leden buiten de regio.

Drie actieve leden; Edwin Kats, Ronald Mengerink en Ronald Kamphuis zullen vanavond de vereniging aan u voorstellen maar u vooral ook van hun eigen werk laten meegenieten.
Kortom; wie kennis wil maken met deze club of gewoon een avond mooie natuurfoto's wil zien is welkom. Op naar Twente!
Meer informatie op www.nivongoor.nl

woensdag 13 januari 2010

Oogcontact!

Lange tijd lieten de eekhoorns zich niet zien bij mijn vaste fotohut in het bos. Gisteren echter hoorde ik er een rond de hut scharrelen. Plots was er even oogcontact tussen ons. Tussen de zwaar besneeuwde takken door zag ik haar; alsof ik een oude liefde weer recht in de ogen keek. Of de eekhoorn er zelf ook zo over dacht zullen we de komende dagen wel merken. Ik hoop in elk geval dat het ijs gebroken is en we elkaar weer wat vaker zullen zien)



Nikon D700; Nikon 200-400 mm op 400 mm; iso 400; f9; 1/60 sec; +2/3

maandag 11 januari 2010

Kouwe oren

Gisterochtend een paar uur in een schuiltentje gezeten in de hoop een steenuiltje in de sneeuw te kunnen fotograferen. Nou; steenuilen zijn volgens mij mietjes want hij bleef lekker binnen zitten. Nee, dan ransuilen; dat zijn pas bikkels. Half bevroren stapje ik in mijn auto toen ik nog geen tien minuten later deze fraaie ransuil in een conifeer zag zitten. Het sneeuwde keihard maar meneer vertrok geen spier. Ik wel want om hem goed in het vizier te krijgen en scherp te kunnen stellen, moest ik me als een adder oprollen. Ik zat met mijn billen zo ongeveer bij het gaspedaal van mijn auto. En ik kan je vertellen; dat valt niet mee als je half ingevroren bent. En dan hebben we het nog maar even niet over het feit hoe ik weer vanuit die positie normaal achter het stuur terecht ben gekomen. De uil bekeek het allemaal op zijn gemakkie terwijl de sneeuwbuien zijn kop steeds witter maakte. Kijk; dat zijn nog eens uilen:-))









Nikon D700; Sigam 300-800 mm; iso 400; f8; 1/40 sec; -2/3

Ik bedenk me nu ineens waarom ik vanmorgen zo'n last van mijn nek had...

vrijdag 8 januari 2010

TopCamo kleed te gebruiken in de sneeuw


Deze dagen van sneeuw en ijs zijn voor een natuurfotograaf natuurlijk geweldig. Een standaard camouflagetent of -kleed valt echter ineens wel erg op. Klinkt wellicht vreemd maar het kan soms lastiger zijn om door onze medemens gezien te worden dan door de beoogde onderwerpen. Nu wil het geval dat het TopCamo camouflagekleed wit is van binnen. Gewoon het kleed dus even binnenste buiten gebruiken en je hebt zonder ook maar eens cent extra uit te geven een camouflagekleed wat je perfect in de sneeuw kunt gebruiken.
Klik hier voor meer informatie.

Hoe mooi gewone soorten kunnen zijn



Als natuurfotograaf hoop je natuurlijk af en toe op een krent in de pap in de vorm van een niet allerdaagse soort. Toch moet ik zeggen dat ik niet zo’n soortenjager ben. Ik moet dat eigenlijk ook niet doen want als ik al eens naar die notenkraker wil die zich al twee weken in Delfszijl laat bekijken is ie uitgerekend als ik ter plaatse ben gevlogen en als ik me door maatje Edwin Kats laat overhalen om eens de ijsduiker in de Harderhaven te fotograferen zak ik spontaan met camera en al door de steiger.
Nee, eigenlijk vind ik veel meer voldoening in de meer allerdaagse dier- en vogelsoorten. Ik vind het keer op keer een uitdaging om deze soorten mooi op de foto te zetten en zo te laten zien dat ook deze vogels mooi zijn. Zo ook in dit geval de boomkruipers en ringmussen.
Ik had een boomstammetje geprepareerd met overheerlijk voer en daar werd dan ook gretig gebruik van gemaakt. Zoals gebruikelijk staan de rest van de resulaten weer op u te wachten op mijn webstek.




zondag 3 januari 2010

Nu ben ik aan de beurt

Wij Tukkers waren er tot nu toe nog maar bekaaid van afgekomen maar gisteravond is er dan eindelijk ook bij ons een flink pak sneeuw komen te liggen. Dat betekend plannen aanpassen en zoveel mogelijk op pad om plaatjes te maken.
Zelf heb ik altijd plekjes in mijn hoofd om met bepaalde weersomstandigheden naar toe te gaan. Zo ook vandaag. Zo ging ik terug naar de Twickelervaart; de beek waarvan ik in alle seizoenen inmiddels foto’s vanaf het zelfde standpunt heb gemaakt. Met een waadpak aan weer het water in gegaan en met de camera zo laag mogelijk boven het water een nieuwe winterversie gemaakt.



Daarvoor echter eerst op zoek gegaan naar steenuilen. Uilen hebben het niet makkelijk onder deze omstandigheden om de simpele reden dat ze erg moeilijk aan voedsel kunnen komen. Op twee voor mij bekende erfjes trof ik steenuilen aan. Een op het dak van een huisje en een ander bij een rommelhoekje bij een boerderij; het ultieme biotoop van de steenuil.





Tijdens het posten bij een van de steenuilen zie ik op flinke afstand nog een van mijn schaamsoorten; de groene specht.



Meer foto's van vandaag op mijn website waarbij aangetekend dat de meeste landschappen nog verwerkt moeten worden.