zondag 26 juli 2009

Neushoornkever

Afgelopen week was ik in de unieke gelegenheid om foto’s te maken van neushoornkevers en de larven daarvan. Deze indrukwekkende en met 4 cm grote keversoort is net als het vliegend hert een zeldzaamheid in Nederland dus op zo’n moment voel je jezelf een bevoorrecht mens.
De larve leeft in rottend en broeiend plantenmateriaal. Ze gebruikt de bij het rottingsproces ontstane warmte voor haar ontwikkeling die één tot drie jaar duurt. Ze kan een lengte van wel 12 cm bereiken. Ze verpopt zich in een eivormige popkamer. De poppen overwinteren in de bodem. De volwassen kevers voeden zich nagenoeg niet meer. Ze vertoeven vaak op boomstammen. In warme nachten kunnen ze in zwermen worden gespot bij straatlantaarns. Zodra de dieren eenmaal kevers zijn betekend dit gelijk de afronding van hun leven; een periode waarin ze bijvoorbeeld niet meer eten. Alleen de mannetjes hebben de kenmerkende hoorn op de kop. Deze dient er voor om elkaar weg te duwen in gevechten om de dames. De steken er niet mee dus. Deze kever is een echte krachtpatser want hij kan maar liefst 850 keer zijn eigen lichaamsgewicht optillen; en dat zonder epo!


Larve stadium: Nikon D700; Nikor 105 mm f2.8; f11; 1/60 sec; iso 400; invulflits


Pop stadium: Nikon D700; Nikor 105 mm f2.8; f11; 1/80 sec; iso 400; invulflits


Kever stadium: Nikon D700; Nikor 105 mm f2.8; f11; 1/60 sec; iso 400


Kever stadium: Nikon D700; Nikor 105 mm f2.8; f13; 1/20 sec; iso 400

woensdag 15 juli 2009

De jantjes van Bass Rock

Het meest indrukwekkend tijdens de zeevogelreis is voor de meeste deelnemers wel het bezoek aan de jan van genten kolonie Bass Rock. Hoewel ik er zelf nu al regelmatig ben geweest moet ik ook elke keer weer even slikken van dit wonder der natuur.
150.000 genten bevolken deze enorme vulkanische puist voor de Schotse kust. Bass Rock is beroemd en als je kijkt naar de latijnse naam van de jan van gent (Sula bassana) weet je genoeg. Het eiland is zwaar beschermd en wie illegaal aan land gaat riskeert een boete van tienduizenden Britse ponden aan de broek te krijgen. Ik heb dus het voorrecht om elk jaar twee groepen fotografen een aantal uur mee te nemen. Met een oude vissersboot varen we in een uur tijd naar het eiland en met het hart in de keel wacht ik altijd het sein van de schipper af of we aan land kunnen of niet. Dat is hier altijd maar weer afwachten want door de lastige ligging kan een klein beetje wind uit de verkeerde hoek of getij stroming roet in het eten gooien. Ik heb hier landingen meegemaakt waarbij je je handen dicht knijpt dat het allemaal goed is afgelopen. Ook dit jaar hadden we geluk en konden we met beide groepjes fotografen aan land van deze speeltuin.
Als onderdeel van ons bezoek worden de vogels gevoerd door de schippers en wat er dan voor je ogen afspeelt zul je nooit meer vergeten. Met enorme snelheden duiken de genten aan alle kanten van de boot als torpedo’s het water in om een vis te bemachtigen. Het fotograferen in deze tombola valt niet mee maar toch heb ik mooie foto’s gezien dit jaar.
Hier een kleine selectie van de door mij gemaakte foto’s. De hele serie is te vinden op mijn website. Daar staan inmiddels ook de eerste resultaten van de deelnemers.















En wie nog een waanzinnig mooi filmpje over deze vogels wil zien raad ik aan hier even te kijken.

vrijdag 10 juli 2009

De kuifaalscholver

De kuifaalscholver is vaak een ondergeschoven kindje bij de fotografen op de Farne eilanden. Gek eigenlijk want het is zo’n fraaie vogel. Het zal wel komen door de vele vooroordelen die er over de bij ons voorkomende gewone aalscholver zijn en…omdat de vogel zwart is. Nou, dat laatste is maar ten dele waar want als je goed kijkt naar dit dier is het een lust voor je oog.
De kuifaalscholver is een stukje kleiner dan de gewone aalscholver en in de broedtijd heeft hij ene kleine naar voren gebogen kuif. Meestal is deze echter niet te zien want zodra het broeden is begonnen verdwijnt hij al weer snel. Zijn snavel is minder dik, zijn kop is ronder en hij heeft gele randen langs zijn mondhoeken. Ik zal wel gek zijn maar ik vind het een geweldig dierlijke vogel.




woensdag 8 juli 2009

Papegaaiduikers; clowns der zee

Zoals beloofd zal ik per soort even wat laten zien van de afgelopen zeevogelreizen.
Voor de meeste fotografen spreekt de clowneske papegaaiduiker, Puffin in het Engels, het meest tot de verbeelding en is het de meest gewenste soort van deze reis. Moeilijk zoeken is het niet want als je eenmaal op de eilanden bent vliegen ze je aan alle kanten om de oren. Het is een grote uitdaging om hier vliegbeelden van te maken maar gezien het kleine formaat, enorme snelheid en onvoorspelbaarheid valt dit nog niet mee.
Papegaaiduikers komen alleen aan land om voor het nageslacht te zorgen en dat doen ze pas vanaf hun vijfde levensjaar. Hun hele verdere leven dobberen ze op volle zee. In het vroege voorjaar wordt de snavel steeds kleurrijker en ergens in april komen ze plotseling massaal aan land waar ze in de konijnenholen hun enkele ei leggen en deze in vijf weken tijd uitbroeden. Tijdens het voeren van het jong worden de vogels massaal aangevallen door meeuwen die op deze wijze proberen de zandspiering afhandig te maken. Als je dit schouwspel met eigen ogen ziet krijg je heel veel respect voor het doorzettingsvermogen van de papegaaiduikers.
Hier een aantal foto’s; op de website staat de hele serie voor u klaar.











zondag 5 juli 2009

Zeevogelreizen 2009; het zit er weer op.

Gisteren weer thuis gekomen van twee weken zeevogels fotograferen op eilanden in het grensgebied van Engeland en Schotland. Twee groepen van in totaal 17 mensen waren mijn gast en ik heb mijn best gedaan om ze de beste en mooiste fotoplekken van deze regio te laten zien. We waren voor beide weken geprezen met goede weersomstandigheden zodat alle bootovertochten plaats konden vinden.
Al deze mensen zullen nu wel een tijdje zoet zijn met het bewerken van hun foto’s en mij zal het niet anders gaan. In de komende tijd zal ik hier per vogelsoort wat van mijn eigen resultaten laten zien maar hier al vast wat algemene sfeerbeelden.
Rest mij van hieruit de deelnemers nogmaals te danken voor hun aangename gezelschap.