herfsthert

Op 16 oktober naar Engeland gevlogen om daar de edelherten in een herfstachtige sfeer vast te leggen. De prachtige oereiken en beuken zijn prachtig gekleurd. In het donker ben ik iedere morgen het bos in gegaan om vast op de plek te zijn voordat de eerste zonnestralen tevoorschijn kwamen. Dit keer wilde ik vooral in tegenlicht fotograferen. Herfstbladeren en tegenlicht gaan prima samen. Niet eenvoudig om goed te belichten, maar met behulp van een beetje invulflits kom je toch een heel eind. Met dit hert heb ik mij urenlang vermaakt. Het is een hert van middelbare leeftijd en kenmerkend gespleten oogtak. Deze rakker bleef onuitputtelijk burlen wat als muziek in mijn oren klinkt. De hertenbronst is een fantastische tijd en kan mij niet lang genoeg duren.

iso 200 1/250 sec. F4

gr. Edwin

Twickelervaart….the Comeback.

In de herfst van 2003 begon ik eigenlijk nog maar net met fotograferen. Ik ging graag naar de bossen van Twickel bij Delden; inmiddels ook opgegaan in de Hof van Twente.
Door het bos slingert zich de Twickelervaart een weg en vanaf een van de bruggen heb je een mooi zicht op de beek. De oude beuken buigen zich over het water.
Ik maakte er deze foto en won er een van mijn eerste prijzen mee bij de Argus natuurfotografie wedstrijd in België.
Het leuke was dat ik nadien enkele foto’s opgestuurd kreeg die op dezelfde plek, vlak na de oorlog gemaakt waren. Je ziet dan al de gebogen beuken staan.
Nu, vijf jaar later, is deze foto niet meer zo te maken omdat de brug vervangen is door een nieuwe die net iets anders ten opzichte van de beek ligt. Het leuk me daarom leuk om dezelfde beek met het zelfde uitzicht nog een keer te fotograferen maar dan vanaf een zo laag mogelijk standpunt. Dat betekende waadpak aan en het water in. Op mijn knieën in de zachte modder druk ik mijn oog achter de camera. Grote luchtbellen komen vanuit de bodem langs mijn lijf en statief omhoog….brrr…wat een lucht!
Ik wil graag dat op de foto te zien is dat er stroming in de beek zit dus ik probeer een lange sluitertijd te gebruiken. Niet te lang, want er staat aardig wat wind en dat zou betekenen dat ook de bladeren aan de bomen onscherp worden. Ik wacht een tijdje tot dat do zon de beuken een klein beetje oplicht en de herfstkleuren zich mooi laten zien. Klik!

dwergmuis

De dwergmuis is het kleinste knaagdier van Europa en zelfs een van de kleinste knaagdieren ter wereld. De stompe snuit, kleine oren en geelbruine vacht zijn kenmerkend. Hun staart gebruiken ze als grijporgaan. Door de winter en rrodieren is de levensverwachting van dit prachtige beestje slechts enkele maanden.
Ze gebruiken met name de staart als klimhulpmiddel. Dat is op deze foto leuk te zien.

iso 200 1/60 sec. F5.6 klein beetje invulflits voor het blinkje in zijn/haar ogen en om wat schaduw, veroorzaakt door de felle zon, weg te werken.

gr. Edwin

Kraanvogels in Diepholz…the Movie

Afgelopen zaterdag ben ik met een klein groepje fotografen naar het Duitse Diepholz geweest op zoek naar kraanvogels. Op weg naar warmere oorden trekken kraanvogels een beetje met de vorstgrens mee naar het zuiden. In Duitsland zijn drie zogenaamde pleisterplaatsen waar ze fourageren om vervolgens weer door te vliegen. Door de zachte winters van de laatste jaren blijven echter steeds meer kraanvogels in Diepholz hangen waardoor de aantallen vorig jaar opliepen tot maar liefst 40.000 exemplaren.
Zover is het nu nog lang niet maar we vielen met de neus in de boter door de verse aankomst van in elk geval honderden kranen. Een geweldige ervaring.
De ochtend begon in dichte mist op een stil landbouwweggetje. Overal om ons heen hoorden we het getrompetter maar zien deden we ze dus nog niet. Later op de dag brak de zon op een spectaculaire wijze door en was het genieten geblazen. Deelnemer Arjen Drost maakte ter afwisseling van zijn foto’s af en toe videobeelden en heeft op zijn overigens fraaie website een verslag geplaatst. Beslist de moeite om het eens te bekijken

Ringslangen

Naast zeearenden was er natuurlijk oog voor meer in de Oderdelta. In het enorme wetland gebied achter de herberg komt van alles voor van wilde zwijnen tot edelherten en van baardmannetjes tot ringslangen. Van deze laatste vonden we deze kleine uitvoering van ik denk niet meer dan een centimeter of twintig. Hij was zich aan het vervellen en liet zicht uitgebreid fotograferen. Helaas maakten we ook een minder leuke kan mee aangaande ringslangen. Op een verbindingsweg tussen twee dorpen werden ze namelijk massaal dood gereden. Zodra het buiten afkoelt is het asfalt warmer dan de vegetatie waardoor ze het graag gebruiken om op te warmen. De weg vormt echter ook een doorsnijding van hun leefgebied. Hoe dan ook; het is doodzonde want hier liggen werkelijk tientallen dode ringslangen in het asfalt gedrukt. En dat terwijl er zo simpel iets aan gedaan kan worden. Maar ja, in een land als Polen hebben ze natuurlijk ook wel andere zaken aan hun hoofd.
Meer foto's op deze link.

Bronst in Engeland

De bronst van het edelhert in Nederland is ten einde. Aangezien ik zelf nog niet uitgebronst was ben ik naar Engeland afgereisd om daar verder te gaan. Het was rond 16 oktober hoogbronst, wat betekend dat de bronst op z'n hoogtepunt is. Ik heb vele gevechten gehoord, maar helaas niet gezien. Ook waren de herten (geweien) betrekkelijk klein in vergelijking met Nederland. Veel jonge herten gezien en weinig oudere. In ieder geval heb ik een prachttijd gehad en ga zeer zeker weer die kant op. Nou eerst de reis naar Noorwegen voorbereiden en wellicht reis ik aansluitend naar Schotland af.

gr. Edwin

Baby seal

Zojuist terug uit Engeland waar ik een pracht tijd heb gehad. Wat ik wilde en in mijn hoofd had is gelukt. Natuurlijk heb ik nog wensen te over, maar ben dik tevreden. De volgende trip is alweer gepland en kan niet wachten om weer te gaan.
Ik vind dit een van de meest aandoenlijke platen van mijn trip. Wat een machtig gevoel om midden tussen honderden grijze en gewone zeehonden te liggen. Het duurde even voordat ze aan me gewend waren, maar eenmaal gewend lieten ze mij bij dit jong. op een afstand van ongeveer 8 meter heb ik deze schat kunnen fotograferen tijdens een zandstorm. Hele slechte condities voor je apparatuur, maar men zal bepaalde risico's moeten nemen om dit soort platen te bemachtigen. Met dank aan mijn Engelse vriend Danny Green, onze lieve heer voor de weersomstandigheden en de zeehonden voor hun gastvrijheid.

iso 200 1/200 sec. F5.6

gr. Edwin

Paul van Gaalen te gast

Bij het Nivon in Goor is mijn inspiratie begonnen om actief aan de slag te gaan met de natuurfotografie. Al van kind af aan ging ik naar de Nivon lezingen van bekende en minder bekende natuurfotografen. Toppers als Fred Hazelhoff, mijn grote voorbeeld Flip de Nooijer en Paul van Gaalen deden me regelmatig versteld staan van hun mooie beelden en begeleidende woorden. De laatste, Paul van Gaalen dus, is aanstaande donderdag weer te gast en jullie begrijpen wel dat ik vooraan zit.
Jullie zijn van harte welkom om ook te komen kijken naar deze topper onder de natuurfotografen.
Zie deze link voor alle informatie.

'van alle markten thuis fotograaf'

Maandagavond 3 november presenteert Ton van Mourik, een bevriende fotograaf uit Ermelo, zijn allernieuwste boek de Naamkamer. Hoewel het ditmaal een factionthriller zonder raakvlakken met fotografie betreft (net als zijn vorige dat binnenkort ook in het Duits verschijnt) is het intrigerende boek net als Tons foto's met veel oog voor detail tot stand gekomen. Zelf ben ik in ieder geval van plan naar de presentatie te gaan. Wie dat ook wil, vind op Ton's fotosite www.tonvanmourik.com meer informatie bij "Boekpresentatie" (album rechtsonder).

Zeearenden on-line

Zo, een hele klus zit er weer op; het bewerken van de zeearendfoto's welke ik de afgelopen twee weken in het voormalig oost Duistland en Polen gemaakt heb. Zeearenden fotografen is steeds weer een belevenis om mee te maken. De reis in Polen heb ik gemaakt met Martijn de Jonge. Martijn heeft inmiddels een aantal jaren ervaring en is wat betreft de Poolse Oderdelta de grondlegger van de zeearendreizen daar naar toe. Kijk eens op zijn website voor meer informatie.
Onderstaande foto is een flinke crop om de actie van deze vogel goed tot zijn recht te laten komen. De beste beelden zijn te zien op mijn website.

Kraanvogels

Deze tijd van het jaar betekend voor mij slapen met de ramen wijd open in de hoop gewekt te worden door eventueel overtrekkende kraanvogels. In deze tijd van het jaar verplaatsen ze zich massaal van het noorden zuidwaarts naar warmere en voedselrijkere gebieden. Het is nog niet zo koud dat Nederland al massaal overgestoken wordt maar ver weg zijn ze niet. Deze foto maakte ik nog op respectabele afstand nabij Berlijn. Op de terugreis vanuit Polen ben ik wat aan het zoeken gegaan en tienduizenden luid trompetterende kranen gevonden. Een beetje los van de grote groepen heb ik dit gezinnetje kunnen fotograferen.
Een deel van de populatie begint zich niet ver over de Nederlandse grens te verzamelen en aanstaande zaterdag 25 oktober ga ik in het kader van een van mijn zogenaamde ‘op-stap workshops’ met een kleine groep mensen proberen deze vogels in beeld te krijgen. Er zijn nog enkele plaatsen beschikbaar.

eekhoorn, het vervolg

Een plaat die ik al heel lang wilde maken. Het kwam er maar niet van en dit jaar de knoop doorgehakt en aan de slag gegaan. Aan eekhoorns geen gebrek hier in de buurt dus dat is het probleem niet. Ze naar een bepaalde plek krijgen kost wel tijd en energie. Iedere dag weer voer neerleggen en aan de omgeving proberen af te lezen of de eekhoorn geweest is. In de eerste dagen werd het voer door mezen en boomklevers weg gepikt, maar na een week was het raak. De eekhoorn had het voer gevonden en nu kon plan B in werking worden gezet. Eekhoorns zijn hier best wel schuw en schrikken van de sluiter. Na een krote tijd waren ze hier ook aan gewend en kon het plaatjes schieten beginnen. Hier is nog een plaatje helemaal in de herfstsfeer waar ik best blij mee ben.

iso 400 1/50 sec. F4

gr. Edwin

Expos D'art Animalier Namur 2008

Zojuist bericht gekregen dat een of meerdere foto's zijn genomineerd op dit grote jaarlijkse festival in België. Deelnemers komen uit 8 verschillende landen en in totaal zijn er 760 foto's ingezonden.
Het is natuurlijk nog even spannend tot de daadwerkelijke bekendmaking van de winnaars. Wat ik erg jammer vind is dat ik er zelf niet bij kan zijn. Ik ben van 16 oktober tot en met 21 oktober in Engeland om daar de hertenbronst en zeehonden vast te leggen. Ik had graag de expositie van onder andere Vincent Munier willen bekijken. Ook komen de foto's van alle genomineerden in een expositiehal te hangen. Dit is al heel erg mooi natuurlijk. Ik hou jullie op de hoogte.

gr. Edwin

eekhoorn

Met een zwak voor bosdieren ben ik op zoek gegaan naar een mooie plek om eekhoorntjes vast te leggen. Diep in de lokale bossen zijn ze haast niet meer te vinden door het oprukken van de boommarter. Met name de bosranden tegen de bebouwde kom biedt betere kansen.
Deze eekhoorn zit vaak langs het spoor tegen een camping aan. Met enige voorbereiding is het niet zo gek lastig om ze op een bepaalde plek te krijgen. Ze op de foto krijgen is een ander verhaal. Ze zijn slim, bewegelijk en erg ondeugend. Ze lijken er plezier in te hebben om mij te pesten. Iedere keer als ik de onspanknop in wil drukken schieten ze achter een boom om op een totaal andere plek weer hun koppie te laten zien. De aanhouder wint en kon toch nog een plaatje schieten.
iso 320 1/100 sec. F6.3

Vliegende deur

Vanmorgen eindelijk en tegen elke voorspelling in een strakblauwe hemel. Zo snel mogelijk op pad dus. Al vrij snel wisten we een van de zeearenden te verleiden een forel te komen halen. De eerste 'pickup' was echter zo onwaarschijnlijk dicht bij de boot dat ik zelfs met de 300 mm het dier niet in beeld kon houden. Als zo'n bakbeest opeens zo dicht bij is realiseer je je waarom we hem ook wel de 'vliegende deur' noemen. Met een spanwijdte van 2 1/2 meter is hij zelfs groter dan de gemiddelde deur hoog is en zijn brede vleugels doen ook niets aan deze bijnaam af.
Op bijgaande foto's is zijn indrukwekkende verschijning ook goed te zien.

Ik heb vandaag ook weer in een van de schuilhutten gezeten en hoorde (!) na enkele uren plotseling de vleugelslagen van een zeearend. Het dier cirkelde even rond de prooi, ging er op vijf meter hoogte boven hangen maar verdween ploseling weer. Met het hart in de keel zag ik dit met lede ogen aan. Toen ik bij het invallen van het donker de hut verliet zag ik een oud mannetje in een nabij gelegen plas zitten vissen. Dat zal het probleem geweest zijn. @#$%
Even een vriendelijk praatje gemaakt en zag dat de man een hengel van bamboe had. Tjee, zeg das waar ook, ik zit hier in het voormalige Oost Duitsland en dat is nog steeds erg goed te merken.
Morgen ga ik me aansluiten bij de groep van Martijn de Jonge in de Poolse Oderdelta. Weer zeearenden; tis een verslaving vrees ik.

wintervogels

In het Leuvenumse Bos bij Ermelo hoor je volop de boomklever, glanskop en bonte specht. Het is nu voor mij de tijd om alvast met voeren te beginnen. Gewapend met pinda's en strooivoer trek ik het bos in om de plekken af te gaan die ik in het voorjaar al heb uitgekozen. Rekening houdend met de achtergrond, omgeving en zonrichting, maak ik een plekje waar van nature de vogels voorkomen. Kuifmezen en glanskoppen komen voornamelijk voor in naaldbossen en vinken, sijzen en groenlingen zoek ik meer in de overgang naald/loof of in loofbossen. Ik lok geen vogels naar een gebied waar ze ook niet thuishoren, maar maak een natuurlijk plekje. Behalve dat het leuke plaatjes opleverd, heb ik er verschrikkelijk veel plezier aan. Deze boomklever zat veel tussen de struikheide tussen de vliegdennen. Door een bakje pinda's neer te zetten tussen de hei had ik binnen 2 dagen succes.
iso 320 1/13 sec. F7.1 Nikon D300 met Nikon 200-400 op een bonenzak. Zelf lig ik plat op mijn buik.

Hebbes

Inmiddels heb ik twee dagen in een ingegraven schuilhut gezeten maar helaas nog zonder succes. Het is er niet de beste tijd van het jaar voor maar wie weet gaat er nog wat komen. Tussendoor wel weer even met de boot het water opgegaan in een poging de zeearend weer naar ons toe te lokken. Dat lukte uiteindelijk en weer een stukje beter dan twee dagen terug.
Weer een plaatje er bij dus.