dinsdag 28 oktober 2008

Twickelervaart….the Comeback.


In de herfst van 2003 begon ik eigenlijk nog maar net met fotograferen. Ik ging graag naar de bossen van Twickel bij Delden; inmiddels ook opgegaan in de Hof van Twente.
Door het bos slingert zich de Twickelervaart een weg en vanaf een van de bruggen heb je een mooi zicht op de beek. De oude beuken buigen zich over het water.
Ik maakte er deze foto en won er een van mijn eerste prijzen mee bij de Argus natuurfotografie wedstrijd in België.
Het leuke was dat ik nadien enkele foto’s opgestuurd kreeg die op dezelfde plek, vlak na de oorlog gemaakt waren. Je ziet dan al de gebogen beuken staan.
Nu, vijf jaar later, is deze foto niet meer zo te maken omdat de brug vervangen is door een nieuwe die net iets anders ten opzichte van de beek ligt. Het leuk me daarom leuk om dezelfde beek met het zelfde uitzicht nog een keer te fotograferen maar dan vanaf een zo laag mogelijk standpunt. Dat betekende waadpak aan en het water in. Op mijn knieën in de zachte modder druk ik mijn oog achter de camera. Grote luchtbellen komen vanuit de bodem langs mijn lijf en statief omhoog….brrr…wat een lucht!
Ik wil graag dat op de foto te zien is dat er stroming in de beek zit dus ik probeer een lange sluitertijd te gebruiken. Niet te lang, want er staat aardig wat wind en dat zou betekenen dat ook de bladeren aan de bomen onscherp worden. Ik wacht een tijdje tot dat do zon de beuken een klein beetje oplicht en de herfstkleuren zich mooi laten zien. Klik!

maandag 27 oktober 2008

Kraanvogels in Diepholz…the Movie

Afgelopen zaterdag ben ik met een klein groepje fotografen naar het Duitse Diepholz geweest op zoek naar kraanvogels. Op weg naar warmere oorden trekken kraanvogels een beetje met de vorstgrens mee naar het zuiden. In Duitsland zijn drie zogenaamde pleisterplaatsen waar ze fourageren om vervolgens weer door te vliegen. Door de zachte winters van de laatste jaren blijven echter steeds meer kraanvogels in Diepholz hangen waardoor de aantallen vorig jaar opliepen tot maar liefst 40.000 exemplaren.
Zover is het nu nog lang niet maar we vielen met de neus in de boter door de verse aankomst van in elk geval honderden kranen. Een geweldige ervaring.
De ochtend begon in dichte mist op een stil landbouwweggetje. Overal om ons heen hoorden we het getrompetter maar zien deden we ze dus nog niet. Later op de dag brak de zon op een spectaculaire wijze door en was het genieten geblazen. Deelnemer Arjen Drost maakte ter afwisseling van zijn foto’s af en toe videobeelden en heeft op zijn overigens fraaie website een verslag geplaatst. Beslist de moeite om het eens te bekijken

Ringslangen


Naast zeearenden was er natuurlijk oog voor meer in de Oderdelta. In het enorme wetland gebied achter de herberg komt van alles voor van wilde zwijnen tot edelherten en van baardmannetjes tot ringslangen. Van deze laatste vonden we deze kleine uitvoering van ik denk niet meer dan een centimeter of twintig. Hij was zich aan het vervellen en liet zicht uitgebreid fotograferen. Helaas maakten we ook een minder leuke kan mee aangaande ringslangen. Op een verbindingsweg tussen twee dorpen werden ze namelijk massaal dood gereden. Zodra het buiten afkoelt is het asfalt warmer dan de vegetatie waardoor ze het graag gebruiken om op te warmen. De weg vormt echter ook een doorsnijding van hun leefgebied. Hoe dan ook; het is doodzonde want hier liggen werkelijk tientallen dode ringslangen in het asfalt gedrukt. En dat terwijl er zo simpel iets aan gedaan kan worden. Maar ja, in een land als Polen hebben ze natuurlijk ook wel andere zaken aan hun hoofd.
Meer foto's op deze link.

dinsdag 21 oktober 2008

Paul van Gaalen te gast


Bij het Nivon in Goor is mijn inspiratie begonnen om actief aan de slag te gaan met de natuurfotografie. Al van kind af aan ging ik naar de Nivon lezingen van bekende en minder bekende natuurfotografen. Toppers als Fred Hazelhoff, mijn grote voorbeeld Flip de Nooijer en Paul van Gaalen deden me regelmatig versteld staan van hun mooie beelden en begeleidende woorden. De laatste, Paul van Gaalen dus, is aanstaande donderdag weer te gast en jullie begrijpen wel dat ik vooraan zit.
Jullie zijn van harte welkom om ook te komen kijken naar deze topper onder de natuurfotografen.
Zie deze link voor alle informatie.

maandag 20 oktober 2008

'van alle markten thuis fotograaf'


Maandagavond 3 november presenteert Ton van Mourik, een bevriende fotograaf uit Ermelo, zijn allernieuwste boek de Naamkamer. Hoewel het ditmaal een factionthriller zonder raakvlakken met fotografie betreft (net als zijn vorige dat binnenkort ook in het Duits verschijnt) is het intrigerende boek net als Tons foto's met veel oog voor detail tot stand gekomen. Zelf ben ik in ieder geval van plan naar de presentatie te gaan. Wie dat ook wil, vind op Ton's fotosite www.tonvanmourik.com meer informatie bij "Boekpresentatie" (album rechtsonder).

zondag 19 oktober 2008

Zeearenden on-line


Zo, een hele klus zit er weer op; het bewerken van de zeearendfoto's welke ik de afgelopen twee weken in het voormalig oost Duistland en Polen gemaakt heb. Zeearenden fotografen is steeds weer een belevenis om mee te maken. De reis in Polen heb ik gemaakt met Martijn de Jonge. Martijn heeft inmiddels een aantal jaren ervaring en is wat betreft de Poolse Oderdelta de grondlegger van de zeearendreizen daar naar toe. Kijk eens op zijn website voor meer informatie.
Onderstaande foto is een flinke crop om de actie van deze vogel goed tot zijn recht te laten komen. De beste beelden zijn te zien op mijn website.

vrijdag 17 oktober 2008

Kraanvogels


Deze tijd van het jaar betekend voor mij slapen met de ramen wijd open in de hoop gewekt te worden door eventueel overtrekkende kraanvogels. In deze tijd van het jaar verplaatsen ze zich massaal van het noorden zuidwaarts naar warmere en voedselrijkere gebieden. Het is nog niet zo koud dat Nederland al massaal overgestoken wordt maar ver weg zijn ze niet. Deze foto maakte ik nog op respectabele afstand nabij Berlijn. Op de terugreis vanuit Polen ben ik wat aan het zoeken gegaan en tienduizenden luid trompetterende kranen gevonden. Een beetje los van de grote groepen heb ik dit gezinnetje kunnen fotograferen.
Een deel van de populatie begint zich niet ver over de Nederlandse grens te verzamelen en aanstaande zaterdag 25 oktober ga ik in het kader van een van mijn zogenaamde ‘op-stap workshops’ met een kleine groep mensen proberen deze vogels in beeld te krijgen. Er zijn nog enkele plaatsen beschikbaar.

zaterdag 4 oktober 2008

Vliegende deur


Vanmorgen eindelijk en tegen elke voorspelling in een strakblauwe hemel. Zo snel mogelijk op pad dus. Al vrij snel wisten we een van de zeearenden te verleiden een forel te komen halen. De eerste 'pickup' was echter zo onwaarschijnlijk dicht bij de boot dat ik zelfs met de 300 mm het dier niet in beeld kon houden. Als zo'n bakbeest opeens zo dicht bij is realiseer je je waarom we hem ook wel de 'vliegende deur' noemen. Met een spanwijdte van 2 1/2 meter is hij zelfs groter dan de gemiddelde deur hoog is en zijn brede vleugels doen ook niets aan deze bijnaam af.
Op bijgaande foto's is zijn indrukwekkende verschijning ook goed te zien.

Ik heb vandaag ook weer in een van de schuilhutten gezeten en hoorde (!) na enkele uren plotseling de vleugelslagen van een zeearend. Het dier cirkelde even rond de prooi, ging er op vijf meter hoogte boven hangen maar verdween ploseling weer. Met het hart in de keel zag ik dit met lede ogen aan. Toen ik bij het invallen van het donker de hut verliet zag ik een oud mannetje in een nabij gelegen plas zitten vissen. Dat zal het probleem geweest zijn. @#$%
Even een vriendelijk praatje gemaakt en zag dat de man een hengel van bamboe had. Tjee, zeg das waar ook, ik zit hier in het voormalige Oost Duitsland en dat is nog steeds erg goed te merken.
Morgen ga ik me aansluiten bij de groep van Martijn de Jonge in de Poolse Oderdelta. Weer zeearenden; tis een verslaving vrees ik.

donderdag 2 oktober 2008

Hebbes


Inmiddels heb ik twee dagen in een ingegraven schuilhut gezeten maar helaas nog zonder succes. Het is er niet de beste tijd van het jaar voor maar wie weet gaat er nog wat komen. Tussendoor wel weer even met de boot het water opgegaan in een poging de zeearend weer naar ons toe te lokken. Dat lukte uiteindelijk en weer een stukje beter dan twee dagen terug.
Weer een plaatje er bij dus.