maandag 29 december 2008

Koud



Natuurlijk, de zoveelste ijsvogel maar wel een die ik lang in mijn hoofd had zitten.
Twee jaar gehoopt en veel er voor op uitgetrokken; een ijsvogelfoto waarop een subtiel winters tintje te zien is. De rijp liet het uit zichzelf afweten dus ben ik de avond er voor met een plantenspuit aan een lange Gardena stok in de weer geweest en dat heeft geholpen. Het heeft alleen zo hard gevroren dat het water onder de ijsvogel ook bevroren is. En dat is jaren geleden voor deze plek. Daarom kwam deze dame slechts enkele seconden, keek naar beneden, zag het ijs en ging er weer als een speer vandoor.
Het is voor deze ijsvogels overigens niet te hopen dat deze vorstperiode lang door zet. Niet omdat ze niet tegen de kou zouden kunnen maar wel om het simpele feit dat het aantal plekken waar geen ijs ligt en dus vis te vangen is erg beperkt gaat worden.
Iso 200; f7,1; 1/100 sec; -2/3 stop

donderdag 25 december 2008

Wisselende broedsuccessen op de Farne eilanden


Zoals jullie weten bezoek ik al een aantal jaren de Britse Farne eilanden; de laatste twee jaar met meerdere fotografen in de vorm van een fotoreis. Het viel mij al op dat de hoeveelheid vogels af nam; vooral het aantal papegaaiduikers. Het volgende stuk haalde ik van internet en bevestigd het vermoeden.


De Farn-eilanden lijken dit jaar de uitzondering op de regel: de zeevogelkolonies deden het hier goed. Kolonies van vier soorten - Eidereend, Kuifaalscholver, Alk en Zeekoet - lieten een toename zien. Menig kolonie op de Britse eilanden heeft zwaar te lijden gehad van het koude voorjaar, de natte zomer en het gebrek aan zandaal, het hoofdvoedsel voor veel soorten. Maar bij de Farneilanden waren blijkbaar genoeg zandalen en dat heeft de vogels door het slechte weer gesleept.
Een soort die het slecht doet is de Papegaaiduiker: in vijf jaar tijd zijn die met eenderde afgenomen. Echter, er wordt een gezond aantal kuikens grootgebracht, maar er komen er te weinig terug na de winter. Om uit te vinden waar ze in de winter blijven en waarom er weinig terugkomen worden er nu Papegaaiduikers van satellietzenders voorzien.
Bron: BBC Science & Environment.

woensdag 24 december 2008

Zeearenden en meer van start



Ik heb de laatste maanden al vaker wat geschreven over mijn activiteiten in het voormalig oost Duitsland. Ik ben daar bezig geweest om individuele reizen voor de serieuze natuurfotograaf op te zetten met als doel het fotograferen van vooral zeearenden op de grond en of prooi. Het fotograferen van deze ‘vliegende deuren’ in vlucht is tegenwoordig niet zo moeilijk meer maar voor de andere beelden was een reis naar bijvoorbeeld Noorwegen noodzakelijk. Hebben we het nu in deze wintermaanden nog voornamelijk over zeearenden, in het voorjaar komen daar vele soorten bij waaronder vis- en schreeuwarend, rode- en zwarte wouw maar ook kraanvogel en zwarte ooievaar. Ook komen er mogelijkheden om zoogdieren zoals vos en das te fotograferen. Het leuke van deze nieuwe natuurfotografie reizen is dat je niet met een groepsreis mee gaat maar alleen of met je eigen fotovriend(en).
Wie meer wil weten over het hoe en wat van deze reis neemt een kijkje op de speciale ‘zeearenden en meer’ pagina op mijn website.

donderdag 18 december 2008

Gezond verstand



De spanning rondom de plannen om het laatste weidevogelgebied van Goor vol te bouwen met recreatiebungalows loopt verder op. Er is al heel wat discussie over geweest. Een projectontwikkelaar heeft een plan gemaakt om zelfs in deze tijden van recessie een grootschalig bungalowpark bestaande uit 350 bungalows en een grote golfbaan aan te leggen in een gebied wat bestaat uit weidegrond, singels en bos. Het is juist deze combinatie wat het gebied zo’n goed biotoop maakt voor weidevogels. Natuurlijk is dat in een jaargetijde als dit maar lastig te begrijpen maar naast de weidevogels vinden ook soorten als bokje, grote gele kwikstaart en klapekster hier hun broed en foerageergebied. Heel wat foto’s heb ik er al mogen maken; zoals het afgelopen jaar deze jonge grutto. Dat het juist met deze soort zo slecht gaat in ons land hoef ik u niet te vertellen.
De Provincie Overijssel heeft gisteren besloten definitief tegen het plan te stemmen; naar hun mening gaat er teveel natuur verloren met de komst van het park. De Gemeente Hof van Twente heeft zich in een vorige formatieperiode vóór de komst van het park uitgesproken; dit tot grote verontwaardiging van erg veel mensen en omwonenden. Het haalde zelfs meerdere keren de landelijke televisie met het programma Landroof. De gemeente heeft nu het laatste woord maar zal niet zomaar om het klemmende negatieve advies van de provincie heen kunnen. Ik als natuurliefhebber hoop van harte dat het gezond verstand zal zegevieren en vogels zoals deze grutto’s, na hun terugkomst uit de overwinteringsgebieden, niet weer op zoek moeten naar een ander restje geschikt biotoop omdat er nu zo nodig mensen moeten golven en recreëren op de plek waar zij het jaar ervoor uit een ei zijn gekropen.

maandag 15 december 2008

Een emotioneel weerzien


Je houdt het niet voor mogelijk hoe lang je domme pech soms kan achtervolgen. Neem nou de ijsvogel; gek word ik soms van dat veel te mooie vogeltje. Ik heb er al stapels foto’s van en soms was het een kwestie van op zeker ijsvogels gaan fotograferen. Toch is het ze toch gelukt om mij maanden aan het lijntje te houden en steeds weer niet daar te zijn waar ik ben of er alleen te zijn bij slecht weer. Tot gisteren!
Ik kan de klok er bijna op gelijk zetten want elk winter, zodra het overdag ook bijna blijft vriezen, meldt ze zich weer op dezelfde plek. Het voelt als een warm weerzien. En bovenal voelde ik het ook als een emotioneel weerzien want op dit plekje fotografeerde ik altijd samen met mijn fotomaatje. Dat fotomaatje is alleen ernstig ziek geworden en is helaas niet meer in staat mee te gaan om ‘zijn vriendjes’ te fotograferen. Goh, wat voelt dat vreemd zeg.
Ab, deze is voor jou!

zaterdag 13 december 2008

Indrukwekkend…de zeearend



Afgelopen week heb ik een aantal dagen in een hutje kou zitten te lijden met één doel; een zeearend op de grond fotograferen. Hoewel het een kwestie van veel zitvlees en ouderwets doorbijten was werd het beloond door de aanwezigheid van deze jonge zeearend.
Zeearenden zijn grotendeels standvogels en blijven dus ook s’winters hun biotoop trouw. Op deze plek vlogen twee volwassen vogels en twee jongen rond en hoewel ook de oude vogels zich lieten zien bleven zijn buiten bereik van de lens. Deze jonge vogel was wat brutaler en liet zich fotograferen. Het was weer een rondedansje waard.
Voor meer foto’s, waarop ook de afmetingen van deze vogel duidelijk worden verwijs ik naar de database op mijn website.

vrijdag 5 december 2008

Stoere roofkoolmees



Vorige week in winterse omstandigheden een aantal dagen in een schuilhut doorgebracht in de hoop zeearenden te kunnen fotograferen. Dat lukte maar op een nog te grote afstand.
Als prooi was er een aangereden wild zwijn neergelegd en dat bleek ook in de smaak te vallen bij…koolmezen. Deze vogels zijn in deze wintermaanden druk in de weer om hun vetgehalte op peil te brengen en daarbij komt zo’n lekkernij goed van pas.
Het geeft wel een bizar beeld.

Dieren in het Bayerischer Wald


Ik heb de afgelopen week de camera alleen maar in handen gehad ten behoeve van een servicebeurt bij Sigma. Ik heb me vooral bezig gehouden met de voorbereidingen op het nieuwe reisjaar 2009. Er staan dit jaar een behoorlijk aantal reizen op het programma. De reis die ik nu heb aangekondigd is er een naar het Duitse Bayerischer Wald. We gaan daar dieren zoals wolven, beren en lynxen in een mooi landschap fotograferen. Voor alle informatie over deze reis neemt u een kijkje op de reizenpagina van mijn website.

zaterdag 29 november 2008

The making of…


Toen ik afgelopen maandag, op die geweldig mooie sneeuwdag, de foto van het vorige bericht heb gemaakt kwam ik een aardige medefotograaf tegen. Zijn naam is Gerard Vehof en hij was zelf ook druk in de weer met het vastleggen van mooie winterse landschapsbeelden op landgoed Twickel.
Bovendien was hij zo aardig mij een foto op te sturen welke hij van mij gemaakt heeft terwijl ik bezig was om de beek zo mooi mogelijk in beeld te brengen.
Bedankt Gerard; leuk om mij zelf te zien zonder de kou te voelen.

maandag 24 november 2008

Twickelervaart…een maand later.



Nog net geen maand terug liet ik hier een foto zien van exact dezelfde plek. Waren toen de bomen nog versiert met een mooie herfsttooi, nu heeft het blad plaatsgemaakt voor sneeuw.
Naast het feit dat het landschap er een heel andere sfeer door uitstraalt kan ik verklappen dat het water ook een stuk kouder was.

zondag 23 november 2008

Die heerlijke onrustige zondag…


Ik heb de luxe om er voor te kiezen bij voorkeur niet in de weekenden er met de camera op uit te trekken. Ik kies dan meestal voor de administratieve rompslomp thuis.
Maar soms zijn de vooruitzichten qua weer en beoogd onderwerp zo goed dat ik wel gek zou zijn als ik thuis zou blijven. Gisterochtend stond ik op en zag een mooi kwetsbaar laagje sneeuw buiten liggen. Dan begint er bij mij van alles te kriebelen. Vervolgens ben ik de middag in touw geweest om mijn ijsvogelstek zo in te richten dat ik de kans op een ijsvogel met wat winterse sferen er omheen zo groot mogelijk heb. Ik heb vergunning om in een niet vrij toegankelijk natuurgebied te fotograferen. Op het terrein vinden tevens belangrijke internationale vogelonderzoeken plaats; rust is er dus belangrijk.
Als mijn gevoel goed is volgt er keer op keer weer een onrustige nacht waarbij ik me de mooiste plaatjes voor de geest droom. Nah ja, lekker op tijd weg dus. Helaas nog geen sneeuw maar wel sporen van de zo gehoopte nachtvorst. Mijn takken en de lisdodde sigaren op de oever zijn voorzien van een subtiel dun randje rijp. Dit wordt mijn dag!


Net achter mijn tent hoor ik een plons. Ik heb een klein gaatje in de achterkant van de tent gemaakt en zie een haas de beek overzwemmen. Hij probeert met alle macht aan de overkant de oever op te klimmen maar tot mijn verbazing lukt het hem niet. Even later zwemt een aalscholver al vissend langs me heen. Normaal gesproken hebben deze rakkers je snel door maar kennelijk zit ik te goed verstopt voor hem want hij merkt me niet op en zwemt langzaam verder de beek op.
Plotseling zie ik een blauwe reiger en deze aalscholver in paniek mijn kant op vliegen gevolgd door twee crossmotoren die met een idioot tempo over het bospad langs de beek knallen. Zand en bladeren stijgen hoog op achter deze knalijzers. Verdorie, dat is waar ook, het is zondagochtend en deze knapen hebben dan vlak voordat ze naar de kerk moeten nog even tijd om de alle frustraties van de afgelopen week er uit te raggen. Er is natuurlijk geen houden aan en er rest me niets anders dan de heren na te kijken om te zien dat ze zich behendig tussen hekken, verbodsborden en draad heen wringen. Ik besluit om nog even te blijven zitten. Het is nu immers mooi licht en wie weet jagen ze de ijsvogels ergens anders wel op waarna ze juist mijn kant op kunnen komen. Wishful thinking.
Een half uur verder hoor ik achter me het gerammel van mountainbikes en de daarop zittende spugende mannen. Ze nemen in omgekeerde richting net zo behendig als de crossers de opening tussen het zelfde hek en verbodsbord. Gelukkig gaan deze mannen wat minder snel dan de motorcrossers dus ik vlieg mijn tent uit en spring op hun beoogde pad. Al ver voor me knijpen ze in de remmen om zich sneller dan ze kwamen uit de voeten te maken.
Ik geef niet ze snel op dus kruip gewoon weer mijn koude tentje in. Door de woede in mijn lijf heb ik echter geen last meer van de kou. Tijd om af te koelen heb ik nauwelijks want in de verte hoor ik weer een snuivende, spugende bezwete fietser aankomen. Ik wordt nu echt geïrriteerd en dat lijkt de man al van afstand te hebben waargenomen gezien het gepiep van zijn remmen.
Ik begrijp best dat dit erg leuke hobby’s kunnen zijn maar wat er bij mij niet ingaat, is de vraag waarom dat keer op keer ten koste van de rust in al dan niet afgesloten natuurgebieden moet gaan. Er zijn volgens mij voldoende plekken in de omgeving waar je deze sporten uit mag oefenen. Oef…die zondagen; was ik maar in mijn bed blijven liggen!

zaterdag 15 november 2008

Blij met een 2e prijs


Vanaf vandaag mag wereldkundig gemaakt worden dat ik in de prijzen ben vallen bij de Amerikaanse National Wildlife fotowedstrijd 2008.
Deze groot opgezette wedstrijd stond dit jaar voor het eerst ook open voor fotografen en beelden van buiten de Verenigde Staten. De bijgevoegde boomkikker, onderweg van schuilplek naar zonplek, behaalde een eervolle 2e plaats bij de professionele fotografen. Zowaar een hele eer in de wetenschap dat er maar liefst 55.000 beelden waren ingezonden.
Maar naast die eer natuurlijk vooral een mooie opsteker om nog weer meer te genieten van de natuurfotografie in al haar facetten.Dit beeld en de overrige winnaars kunt u bekijken op de website van National Wildlife

dinsdag 11 november 2008

Pestvogels…ze komen er aan!


Elk winter zit ik weer vol spanning af te wachten of we weer bezoek krijgen van pestvogels. Deze fraaie vogels leven in de dichte taigabossen in noord Rusland en de bosrijke gebieden van Finland, Zweden en Noorwegen. In de winter eet hij bessen. In een slecht bessenjaar trekken de pestvogels naar het zuiden en zuidwesten. Dan komen deze prachtvogels bij ons eten van Gelderse roos of liguster. Soms zie je ze in geen jaren, en dan is er ineens weer een winter met een hele invasie aan pestvogels. Vroeger wist men met dit onverwachte optreden geen raad. ‘Onheilbrengers’; een Boheems schilderij uit ca. 1360 toont Madonna en het kindje Jezus met een pestvogel in zijn hand. Kort daarvoor werd de streek geteisterd door de pest. Mogelijk is toen de naam pestvogel ontstaan, en symboliseerde het schilderij de menselijke onmacht tegen de ziekte. Ook zouden pestvogels oorlog brengen. Toen in 1618 de Dertigjarige Oorlog uitbrak, verschenen er pestvogels op het strijdtoneel. Men noemde ze ‘Kriegsvögel’. Nu weten we beter en kunnen we er ons over verbazen hoe makkelijk ze te benaderen zijn. Dit laatste komt omdat ze in hun geboortestreken zelden een mens zien en dus ook geen enkele angst voor ons ontwikkeld hebben.
(bron: Vogelbescherming)

Door gebrek aan voedsel trekken deze vogels zuidelijk om daar hun magen te vullen en vetreserves voor de winter aan te maken. Welnu, de afgelopen weken zijn er al wat gezien in het noorden van ons land maar echte aantallen waren het nog niet. Maar zonet lees ik op het digitale ‘Rare Bird Alert’ dat er gisteren grote aantallen pestvogels zijn gesignaleerd in de Schotse hooglanden en net daaronder in Dunbar en omgeving.
Uit voorgaande jaren leert ons dit gegeven dat de kans groot is dat deze vogels ook ons land de komende dagen kunnen gaan bereiken. Vogelliefhebbers en – fotografen; u bent dus gewaarschuwd! Voor mij zijn ze meer dan welkom want echt tevreden over de foto’s die ik er tot nu toe van heb ben ik nog niet.

vrijdag 7 november 2008

Tuinvogels fotograferen


Vandaag viel de nieuwe Grasduinen op de deurmat. In deze uitgave heb ik wat geschreven over het fotograferen van tuinvogels. Overigens staat een groot deel van dit nummer in het teken van het fotograferen van de vogels in je tuin.
Toevallig was ik gisteren voor de eerste keer op een van mijn voerplekjes gaan zitten. Zo eind oktober begin november begin ik meestal voorzichtig wat zaad te voeren. De vogels merken dan dat er wat te halen is en zullen regelmatig terugkomen.
Mijn voertafel is erg simpel gemaakt maar niet mooi. Dat hoeft ook niet want ik maak vanzelfsprekend plaats ik er wat takjes bij waar ik de vogels graag op wil fotograferen. Voorlopig zijn het nog vooral mezen die hun buikjes komen vullen. Hier zie je er een van.
Voor wat betreft deze plek is mijn hoop gevestigd op kepen; een mooie maar moeilijke soort om te fotograferen. We zullen zien wat het winter ons brengen gaat. Op deze link staan meer beelden van deze plek.
In tegenstelling tot de plek bij Edwin is de soortenrijkdom dus nog bescheiden maar het winter is nog niet voorbij:-))

dinsdag 4 november 2008

Giervalk in Nederland


Gisteren om vijf uur opgestaan. Rein Hofman belde me met de mededeling dat er een giervalk gezien was in de Groninger kwelders en of ik zin had om een poging te wagen. Nou, ik ben niet zo'n soortenjager maar voor een giervalk veranderd er wel het een en ander.
Het zal inmiddels jaren geleden zijn dat er een gezien is in ons land en een van die eerdere waarnemingen hadden we zelf ontdekt op Schiermonnikoog. De volgende dag zat de veerboot propvol met vogelaars.
Maar goed; gisteren dus op giervalkenjacht. Het weer was natuurlijk weer niet best; slecht licht. Bij aankomst stond een grote groep vogelaars op de dijk te kijken naar een mega klein stipje ver weg op de kwelders; dat was hem dus
Wij besloten ons elders op te stellen; op een plek waarvan we vermoeden dat hij er ooit zou gaan zitten. Een van de weinige paaltjes in het slik. Nog steeds ver weg maar voor een giervalk...
Na uren schiet Rein overeind...; 'daar is ie'. Een valk vliegt van achter over de dijk van ons af richting paal en gaat er zitten. Onze camera's rammelden volop maar al snel zagen we dat het slechts een slechtvalk betrof. (jaja, we worden verwend)
Weer een paar uur verden hadden we dan toch echt geluk. Daar zat ie dan toch echt; ongelooflijk wat een bakbeest. Een valk zo groot als een buizerd; misschien nog wel iets groter. Af en toe vliegt hij op en knalt hij als een F16 door een groep brandganzen. De hele kwelder in paniek; overal vliegen de vogels op. Wat is dit mooi!
De plaatjes zijn zwaar gecropt en gelukkig maakt de omgeving nog veel goed met de uitgebloeide distels en de vluchtende ganzen op de achtergrond. Maar bovendien...tis wel een giervalk he!
Op mijn website staan nog wat meer plaatjes.

dinsdag 28 oktober 2008

Twickelervaart….the Comeback.


In de herfst van 2003 begon ik eigenlijk nog maar net met fotograferen. Ik ging graag naar de bossen van Twickel bij Delden; inmiddels ook opgegaan in de Hof van Twente.
Door het bos slingert zich de Twickelervaart een weg en vanaf een van de bruggen heb je een mooi zicht op de beek. De oude beuken buigen zich over het water.
Ik maakte er deze foto en won er een van mijn eerste prijzen mee bij de Argus natuurfotografie wedstrijd in België.
Het leuke was dat ik nadien enkele foto’s opgestuurd kreeg die op dezelfde plek, vlak na de oorlog gemaakt waren. Je ziet dan al de gebogen beuken staan.
Nu, vijf jaar later, is deze foto niet meer zo te maken omdat de brug vervangen is door een nieuwe die net iets anders ten opzichte van de beek ligt. Het leuk me daarom leuk om dezelfde beek met het zelfde uitzicht nog een keer te fotograferen maar dan vanaf een zo laag mogelijk standpunt. Dat betekende waadpak aan en het water in. Op mijn knieën in de zachte modder druk ik mijn oog achter de camera. Grote luchtbellen komen vanuit de bodem langs mijn lijf en statief omhoog….brrr…wat een lucht!
Ik wil graag dat op de foto te zien is dat er stroming in de beek zit dus ik probeer een lange sluitertijd te gebruiken. Niet te lang, want er staat aardig wat wind en dat zou betekenen dat ook de bladeren aan de bomen onscherp worden. Ik wacht een tijdje tot dat do zon de beuken een klein beetje oplicht en de herfstkleuren zich mooi laten zien. Klik!

maandag 27 oktober 2008

Kraanvogels in Diepholz…the Movie

Afgelopen zaterdag ben ik met een klein groepje fotografen naar het Duitse Diepholz geweest op zoek naar kraanvogels. Op weg naar warmere oorden trekken kraanvogels een beetje met de vorstgrens mee naar het zuiden. In Duitsland zijn drie zogenaamde pleisterplaatsen waar ze fourageren om vervolgens weer door te vliegen. Door de zachte winters van de laatste jaren blijven echter steeds meer kraanvogels in Diepholz hangen waardoor de aantallen vorig jaar opliepen tot maar liefst 40.000 exemplaren.
Zover is het nu nog lang niet maar we vielen met de neus in de boter door de verse aankomst van in elk geval honderden kranen. Een geweldige ervaring.
De ochtend begon in dichte mist op een stil landbouwweggetje. Overal om ons heen hoorden we het getrompetter maar zien deden we ze dus nog niet. Later op de dag brak de zon op een spectaculaire wijze door en was het genieten geblazen. Deelnemer Arjen Drost maakte ter afwisseling van zijn foto’s af en toe videobeelden en heeft op zijn overigens fraaie website een verslag geplaatst. Beslist de moeite om het eens te bekijken

Ringslangen


Naast zeearenden was er natuurlijk oog voor meer in de Oderdelta. In het enorme wetland gebied achter de herberg komt van alles voor van wilde zwijnen tot edelherten en van baardmannetjes tot ringslangen. Van deze laatste vonden we deze kleine uitvoering van ik denk niet meer dan een centimeter of twintig. Hij was zich aan het vervellen en liet zicht uitgebreid fotograferen. Helaas maakten we ook een minder leuke kan mee aangaande ringslangen. Op een verbindingsweg tussen twee dorpen werden ze namelijk massaal dood gereden. Zodra het buiten afkoelt is het asfalt warmer dan de vegetatie waardoor ze het graag gebruiken om op te warmen. De weg vormt echter ook een doorsnijding van hun leefgebied. Hoe dan ook; het is doodzonde want hier liggen werkelijk tientallen dode ringslangen in het asfalt gedrukt. En dat terwijl er zo simpel iets aan gedaan kan worden. Maar ja, in een land als Polen hebben ze natuurlijk ook wel andere zaken aan hun hoofd.
Meer foto's op deze link.

dinsdag 21 oktober 2008

Paul van Gaalen te gast


Bij het Nivon in Goor is mijn inspiratie begonnen om actief aan de slag te gaan met de natuurfotografie. Al van kind af aan ging ik naar de Nivon lezingen van bekende en minder bekende natuurfotografen. Toppers als Fred Hazelhoff, mijn grote voorbeeld Flip de Nooijer en Paul van Gaalen deden me regelmatig versteld staan van hun mooie beelden en begeleidende woorden. De laatste, Paul van Gaalen dus, is aanstaande donderdag weer te gast en jullie begrijpen wel dat ik vooraan zit.
Jullie zijn van harte welkom om ook te komen kijken naar deze topper onder de natuurfotografen.
Zie deze link voor alle informatie.

maandag 20 oktober 2008

'van alle markten thuis fotograaf'


Maandagavond 3 november presenteert Ton van Mourik, een bevriende fotograaf uit Ermelo, zijn allernieuwste boek de Naamkamer. Hoewel het ditmaal een factionthriller zonder raakvlakken met fotografie betreft (net als zijn vorige dat binnenkort ook in het Duits verschijnt) is het intrigerende boek net als Tons foto's met veel oog voor detail tot stand gekomen. Zelf ben ik in ieder geval van plan naar de presentatie te gaan. Wie dat ook wil, vind op Ton's fotosite www.tonvanmourik.com meer informatie bij "Boekpresentatie" (album rechtsonder).

zondag 19 oktober 2008

Zeearenden on-line


Zo, een hele klus zit er weer op; het bewerken van de zeearendfoto's welke ik de afgelopen twee weken in het voormalig oost Duistland en Polen gemaakt heb. Zeearenden fotografen is steeds weer een belevenis om mee te maken. De reis in Polen heb ik gemaakt met Martijn de Jonge. Martijn heeft inmiddels een aantal jaren ervaring en is wat betreft de Poolse Oderdelta de grondlegger van de zeearendreizen daar naar toe. Kijk eens op zijn website voor meer informatie.
Onderstaande foto is een flinke crop om de actie van deze vogel goed tot zijn recht te laten komen. De beste beelden zijn te zien op mijn website.

vrijdag 17 oktober 2008

Kraanvogels


Deze tijd van het jaar betekend voor mij slapen met de ramen wijd open in de hoop gewekt te worden door eventueel overtrekkende kraanvogels. In deze tijd van het jaar verplaatsen ze zich massaal van het noorden zuidwaarts naar warmere en voedselrijkere gebieden. Het is nog niet zo koud dat Nederland al massaal overgestoken wordt maar ver weg zijn ze niet. Deze foto maakte ik nog op respectabele afstand nabij Berlijn. Op de terugreis vanuit Polen ben ik wat aan het zoeken gegaan en tienduizenden luid trompetterende kranen gevonden. Een beetje los van de grote groepen heb ik dit gezinnetje kunnen fotograferen.
Een deel van de populatie begint zich niet ver over de Nederlandse grens te verzamelen en aanstaande zaterdag 25 oktober ga ik in het kader van een van mijn zogenaamde ‘op-stap workshops’ met een kleine groep mensen proberen deze vogels in beeld te krijgen. Er zijn nog enkele plaatsen beschikbaar.

zaterdag 4 oktober 2008

Vliegende deur


Vanmorgen eindelijk en tegen elke voorspelling in een strakblauwe hemel. Zo snel mogelijk op pad dus. Al vrij snel wisten we een van de zeearenden te verleiden een forel te komen halen. De eerste 'pickup' was echter zo onwaarschijnlijk dicht bij de boot dat ik zelfs met de 300 mm het dier niet in beeld kon houden. Als zo'n bakbeest opeens zo dicht bij is realiseer je je waarom we hem ook wel de 'vliegende deur' noemen. Met een spanwijdte van 2 1/2 meter is hij zelfs groter dan de gemiddelde deur hoog is en zijn brede vleugels doen ook niets aan deze bijnaam af.
Op bijgaande foto's is zijn indrukwekkende verschijning ook goed te zien.

Ik heb vandaag ook weer in een van de schuilhutten gezeten en hoorde (!) na enkele uren plotseling de vleugelslagen van een zeearend. Het dier cirkelde even rond de prooi, ging er op vijf meter hoogte boven hangen maar verdween ploseling weer. Met het hart in de keel zag ik dit met lede ogen aan. Toen ik bij het invallen van het donker de hut verliet zag ik een oud mannetje in een nabij gelegen plas zitten vissen. Dat zal het probleem geweest zijn. @#$%
Even een vriendelijk praatje gemaakt en zag dat de man een hengel van bamboe had. Tjee, zeg das waar ook, ik zit hier in het voormalige Oost Duitsland en dat is nog steeds erg goed te merken.
Morgen ga ik me aansluiten bij de groep van Martijn de Jonge in de Poolse Oderdelta. Weer zeearenden; tis een verslaving vrees ik.

donderdag 2 oktober 2008

Hebbes


Inmiddels heb ik twee dagen in een ingegraven schuilhut gezeten maar helaas nog zonder succes. Het is er niet de beste tijd van het jaar voor maar wie weet gaat er nog wat komen. Tussendoor wel weer even met de boot het water opgegaan in een poging de zeearend weer naar ons toe te lokken. Dat lukte uiteindelijk en weer een stukje beter dan twee dagen terug.
Weer een plaatje er bij dus.

dinsdag 30 september 2008

Zeearend


Gisteren in het voormalig Oost Duitsland aangekomen en al snel in de stemming gekomen door de kraanvogels die ik zo hier en daar onderweg tegen kwam en het almaar mooier wordende landschap. Ik ben hier om op zoek te gaan naar mogelijkheden voor het opzetten van een mooie fotoreis en in dat kader vanmorgen met iemand meegeweest het water op. Het duurde niet lang of we hadden de eerste zeearend reeds in het vizier. Het weer werkt niet mee maar gelukkig wat het op dit moment nog droog en kon ik op iso 800 onder andere deze foto maken.
Vanmiddag is het echter echt gaan regenen dus het is nog even afwachten hoe het vervolg zal zijn maar dit beeld hebben we vast binnen. Tegen verwachting in heb ik op mijn verblijfplaats een internetverbinding kunnen vinden dus kan ik u zo af en toe verslag uitbrengen.

zondag 28 september 2008

Say goodbye



Een toepasselijke foto van de zeevogelreizen van juni dit jaar. Behalve papegaaiduikers en andere vogels zijn op de Farne eilanden namelijk ook grijze zeehonden te zien. Met wat geluk aangaande zeegang en stroming kan de schipper er redelijk dicht langsheen varen. Deze zwaaiende zeehond is in dit geval zo toepasselijk omdat ik morgen voor een tweeweekse reis naar het noorden van Duitsland en Polen vertrek. Ik hoop met zeearendfoto’s weer thuis te komen en deze vanzelfsprekend hier te kunnen laten zien. Even geen bijdragen van mij dus en moeten jullie het even met Edwin alleen doen)

donderdag 25 september 2008

En nog een nat pak




September staat vaak borg voor koude nachten en dat betekend veel mist en dauwvorming. In deze periode mag ik graag s’morgens vroeg uit de veren om op zoek te gaan naar overnachtende insecten. De insecten slapen in de bodemvegetatie en zijn s’morgens nog doordrenkt van het water. Zo trof ik deze week een eendagsvlieg aan. Deze ongeveer 20 mm lange insecten zijn te herkennen aan de drie lange borstels aan hun staarteinden.
Met behulp van een externe flitser, opzij van de camera geplaatst, en een reflexiescherm ben ik tot deze foto gekomen.
Nikon D300; nikkor 105 mm f2.8 vr; iso 400; f11; 1/60 sec.
Tip: Even op de foto klikken om hem goed te kunnen bekijken.

zaterdag 20 september 2008

Waarachtig!


Zoals ik al in een eerder bericht melde hebben de ijsvogels me de laatste maanden het bloed onder de nagels gehaald. Ladingen met ijsvogelplaatjes heb al ik en aangezien de verslaving behoorlijk toe had geslagen had ik vorig jaar besloten maar eens een tijdje geen ijsvogels te gaan fotograferen. Nou, dat hebben de blauwe parels me flink kwalijk genomen. Vanaf het moment dat ik een aantal maand terug de draad weer op wilde pakken doen ze er alles aan om het mij lastig te maken. Steeds als ik zonder camera op pad was zaten ze me vrolijk uit te lachen op de mooiste door mij ingerichte plekken. Dat laatste was ook wel een beetje de reden dat ik ze graag weer in beeld wilde hebben want deze vogels hebben gebroed op een door me zelf afgestoken en ingerichte nestplaats. Dat geeft een en ander toch net dat beetje extra.
Ik denk dat ik ongeveer twintig (20) keer een aantal uren gezeten heb maar keer op keer zag ik ze alleen voorbij schieten of ergens anders zitten; middelveer omhoog en bekijk het maar.
Giftig als ik er op werd vanavond toch maar weer een poging gewaagd en verdraaid; een van de vogels maakt een fatale fout en zit precies 10 seconden pontificaal mooi te wezen boven het water. KLIK!

Bewegwijzering



Staatsbosbeheer gaat tegenwoordig wel erg ver met het aanprijzen van hun vogelkijkhutten. Afgelopen week was deze buizerd ingehuurd om de mensen de weg te wijzen.
Ik heb weer heel wat foto's aan mijn database op de website toegevoegd dus neem gerust een kijkje. Het is van alles wat dus voor elk wat wils; dat is weer het voordeel van het hebben van een grote achterstand.

donderdag 18 september 2008

Nat pak...


Net weer terug van het Lauwersmeergebied. De najaarstrek is weer begonnen en dan begint er van alles te kriebelen bij een vogelfotograaf. Het betekent tevens veel op pad en dus weinig thuis. Daarom ook wat minder frequent onze weblogberichtjes. Ik las namelijk net op de blog van onze Grasduinencollega’s dat men zich al zorgen ging maken.
Niet nodig René, we zitten vaak in uithoeken waar internet nog niet overal voorhanden is)
Terug naar het Lauwersmeer. Ik heb me er vooral vermaakt met de bontbekplevieren, bonte strandlopers, grote zilverreigers, baardmannen, kluten, enz. Veelal betekent dat een zo laag mogelijk standpunt innemen met als gevolg natte billen; vooral als je op het wad geconcentreerd een bonte strandloper aan het volgen bent en het stijgende water even aan je aandacht ontsnapt.
Wat me opviel is dat de hoeveelheid schotse hooglanders in het Lauwersmeergebied enorm aan het toenemen is. De grote grazers hebben Staatsbosbeheer veel werk uit handen genomen en eerlijk is eerlijk; het blijft ook nog eens een fraai gezicht in ons landschap. Vandaag trof ik een groep aan die te water was gegaan. Over natte billen gesproken.

maandag 8 september 2008

Reizigersfoto’s online


In juni organiseerde ik weer de zeevogelreizen naar de Britse Farne eilanden en Bass Rock. De deelnemende fotografen kregen de mogelijkheid drie van hun foto’s aan te bieden voor op mijn website. Van veel van de reizigers zijn deze mooie bijdragen nu binnen en te bekijken.
Volg deze link om hun resultaten te zien en volg de eventuele link naar hun eigen websites voor nog veel meer papegaaiduikers, alken, zeekoeten jan van genten enz.

En weer blijft het stokje leeg...



Soms zit het mee, soms zit het tegen. Als natuurfotograaf weet je dat ook maar al te goed.
Wat velen ook weten is dat ik een verslaving heb; een prettige weliswaar. Het is een hangende verslaving aan ijsvogels. Dit komt al uit de tijd dat ik nog niet eens fotografeerde en er in ons land nog slechts enkele van deze blauwe flitsen rondvlogen. Namens de vogelwerkgroep liep ik beken af om visplekken voor deze fraaie vogels aan te leggen. Zo anders is het nu; door een combinatie van zachte winters en herstel van beken doet de ijsvogel het goed; erg goed. Bij ons in Twente is bij zo goed als elk watertje wel een ijsvogel te horen of zelfs te zien. Zoals gebruikelijk bij een verslaving heeft een junk nooit genoeg dus na een tijdje volhouden begint het gekriebel weer. Alleen is het dit keer anders; de ijsvogels lijken een pact tegen mij gesloten te hebben….ze ontlopen me of laten zich aan mij ontlopen!
Al ontelbare keren ben ik op pad gegaan, mijn beste plekken zocht ik op, maar niets wat op een ijsvogel leek. Natuurlijk blijft het genieten en zie je soms erg opmerkelijke zaken. Zoals die postduif die met een keiharde plof tussen mijn ijsvogelstok en camouflagekleed valt. Ik had hem aan zien komen vliegen en zag dat hij tegen de hoogspanningsdraden vloog. Brrr…dacht ik, die moet morsdood zijn. Maar nee hoor; weliswaar hevig bebloed lag hij daar om zich heen te kijken. Duidelijk zijn vleugel gebroken maar ik merkte aan alles dat het dier de kracht had om het eventueel te overleven dus nam hem mee naar huis en heb hem aan de dierenambulance meegegeven. Jaja, mijn liefde voor veren gaat ver.
Maar ja, die ijsvogels. Afgelopen zaterdag zat ik weer op mijn stekkie. Al tijdens het opstellen van mijn camera had ik al bezoek. Daar zat meneer, lekker om zich heen kijkend dankbaar als hij is voor deze voor hem gecreëerde top visplek. ‘Kat in het bakkie’, dacht ik en nadat de vogel een stukje verderop ging zitten maakte ik me snel klaar. Camera ingesteld, camouflagekleed over en wachten maar. Plotseling hoor ik de ijsvogel alarmeren en hem aan mij voorbij schieten. Ik zie het al; een visser wandelt met zijn hengel langs de beek en blijft er hangen. Inpakken en wegwezen betekend dat. Maar geen nood; de ijsvogels vliegen hier routes die ik precies ken dus ik ga naar een ander plekje zo’n tweehonderd meter verderop. Na een half uurtje wachten hoor ik de ijsvogel in de verte aankomen. (vogelfotografie begint met luisteren) Ik ga er helemaal voor zitten en wacht op wat komen gaat. Hij komt dichterbij want aan de andere kant van het riet hoor ik hem in het water duiken. Zou het dan toch eindelijk….
Een fractie daarna wordt mijn illusie op eindelijk weer een ijsvogelplaatje wreed verstoord. De stilte van het gebied veranderd van het ene moment op het andere in een hels door merg en been gaand geronk van een crossmotor! Arggg….de alles vernielende, niets ontziende kantoorstress van zich afraggende crosser knalt voor en achter me langs; het hoogopspuitende zand achter zijn knalijzer. De ijsvogel is inmiddels in paniek weggevlogen, ver weggevlogen, het stokje blijft wederom leeg en teleurgesteld (nu wel) ga ik weer huiswaarts. Volgende keer voor de zoveelste keer maar weer proberen.

zondag 10 augustus 2008

Ruben en zijn landschappen.

Het is al weer een tijdje terug dat Ruben Smit een fototransportkar en een rijstzak bij mij bestelde. Tja, Ruben is een allround natuurfotograaf en zal ook de nodige spullen mee te sjouwen hebben. En hij kan dan wel een gezonde sterke vent zijn; steeds die rugzak op en af gaat je ook niet in de koude kleren zitten. Ik zie Ruben als een van de beste natuurfotografen in ons land; das geen opmerkelijke stelling van mij gezien het feit dat hij in 2005 gekozen werd tot ‘BBC Wildlife Photographer of the year’ in de categorie ‘diergedrag’. Dan kun je wat dus.
Zijn bestelling was voor mij reden om eindelijk eens een voornemen van mij in de praktijk te brengen door een van zijn boeken; ‘Nederlandse landschappen’ bij hem aan te schaffen.
Landschapsfotografie zie ik als een van de moeilijkste takken van sport dus daar valt nog wel het een en ander van op te steken. Nou, meer dan dat kan ik wel stellen. Wat een heerlijk boek is dit zeg.
Op de voor Ruben zo bekende wijze worden de diverse natuurgebieden in ons land en de daar door hem gemaakte foto’s stap voor stap besproken. Niet alleen qua techniek maar ook wanneer je waar moet zijn. ‘Leer het landschap te voorspellen’ was al een van de speerpunten in mijn eigen landschapspogingen en Ruben bevestigd dat. Zo maken mist, wolken en rijp de foto’s vaak spannend en dynamisch maar om die foto’s te verkrijgen komt meer kijken dan
op de goede gok een ochtend vroeg je nest uit te gaan.
Kortom; dit boek is een echte aanrader voor iedereen die wat meer over landschapsfotografie wil weten. Trouwens; alleen al voor de foto’s zelf zou je hem aanschaffen.

Natuurfotografie in de praktijk. ‘Nederlandse landschappen’. Uitgeverij Tirion Natuur. ISBN 978-90-5210-676-2. Ook te bestellen bij Ruben zelf via www.rubensmit.nl

woensdag 6 augustus 2008

Geen lepelaars maar kluten


Het was kwart voor vier in de ochtend toen ik mijn ogen eerder open deed dan de wekker zijn mond. ‘Dat is mooi meegenomen’ dacht ik en besloot de slaap uit mijn ogen te wrijven en op pad te gaan. Ik was van plan een hernieuwde poging te doen om lepelaars bij mooi opkomend licht te fotograferen. Vorige week mocht het niet echt lukken en ik had de laatste dagen al veel mooie foto’s gezien van lepelaars voor de hut in de Oostvaardersplassen.
Op de donkere wegen naar Lelystad kom ik al twee vossen tegen dus het begin van een mooi dagje natuurbeleving is goed. Als ik om kwart voor zes, het is nog schemerig, voorzichtig de vogelkijkhut ‘de Kluut’ in loop en constateer dat ik de eerste ben staan er drie lepelaars tussen de vele grauwe ganzen. Echter vlak na die constatering leken ze tegen elkaar te zeggen; ‘zo, Han is er eindelijk, kunnen wij weer weg gaan’ want alle drie tegelijk vlogen ze op. Middelveer omhoog en wegwezen hier zullen ze gedacht hebben!
Nou, zit je daar met je goede gedrag en slaperige ogen; het mooiste licht van de wereld en louter grauwe ganzen voor je neus. Ook mooi maar toch.
Ik hield goede hoop want bedacht me dat ze vrij snel terug zouden komen maar helaas; het zat er deze ochtend niet meer in. Gelukkig kwamen er echter nog wel een stel kluten aanvliegen en laat ik dat nu een van de mooiste steltlopers vinden. Ze komen niet al te dicht bij en zijn wat onrustig maar het heeft in elk geval weer wat leuke plaatjes opgeleverd.
Hier een daarvan; de rest vind je op mijn website.

maandag 4 augustus 2008

Steenuil onder de douche

Wim Smeets, vogelliefhebber, videofilmer en fotograaf, filmde onlangs een steenuil die zich in de regen douchet. Echt leuk om dit staaltje vogelgedrag even te bekijken. Overigens is hier ook een filmpje over een oeverzwaluwenwand te zien.
http://www.vogeljaar.nl/youtubetest.shtml

Zand in de ogen

Vandaag dit jonge kikkertje even gevolgd in zijn pogingen een eigen leefgebied te zoeken. Het was bezig een enorme afstand te overbruggen over een groot zanddepot. Juist ja; veel zand dus en dat valt niet mee met zo'n klevend en klein lijf. Een leuk gezicht is het echter wel.

zondag 3 augustus 2008

Artikel Grasduinen

In de, overigens weer erg fraaie, nieuwe Grasduinen staat deze maand een artikel over een fietsroute in Twente. Voor deze reportage ben ik met redactielid Daniël en Martin Beumer als bedenker van deze en andere fietsroutes een dag op pad geweest. Fietsen op een bloedhete dag en in de tussentijd foto's van het gebied en wat er in het gebied te zien is maken. Bloed, zweet en tranen maar leuk om het resultaat nu terug te zien. Op de foto een deel van het artikel.

Soms

Soms werk je mee aan dingen waarvan je jezelf achteraf nog eens achter de oren krabt.
Ik werd gebeld door iemand van Dagblad Tubantia. Ze wilden een videoreportage maken voor op hun website over het hoe en waarom van de toename van ijsvogels in Twente. Van mij wilden ze graag die vraag beantwoord zien. Leuk natuurlijk dus na wat voorwaarden gesteld te hebben al de volgende dag op pad. De opnamen verliepen redelijk en het viel me op dat alles er ineens op moest; er hoefde niets overnieuw gedaan te worden.
De volgende dag het resultaat op internet bekeken; een diepe zucht was volgens mij mijn enige reactie. Men blijkt er een jolig filmpje van gemaakt te hebben waar maar weinig nieuwswaarde van uitgaat. Ik zie de verkeerde beelden onder gesproken teksten en heb het verder maar niet over de speurtocht naar ijsvogels van de dame zelf. Het zal wel de moderne manier van televisie maken zijn vrees ik.
Wie echt wil kan het filmpje op deze link bekijken.

Bekvechten

Afgelopen woensdag met een medefotografe de Oostvaardersplassen bezocht. Voor de hut ‘de Kluut’ zaten twee lepelaars wat voor zich uit te suffen, een groepje kluten en een grote groep grauwe ganzen. ‘Hier zijn ze in elk geval veilig’ bedacht ik me nog even; de grauwe ganzen dan.
Er zat dus in elk geval iets maar om het mooi te kunnen fotograferen was het allemaal toch wat te ver weg. We besloten dus naar de lepelaarsplassen, aan de andere kant van de Oostvaardersplassen, te gaan. Het is een aardig stukje lopen maar meestal is daar wel iets te beleven. In ons geval konden we genieten van de baldadige aalscholverjeugd. De intussen lang en breed uitgevlogen jongen zaten elkaar het leven zuur te maken teneinde gebruik te kunnen maken van de slechts enkele takken die boven het water uitsteken. Het zijn immers de ideale plaatsen om het verenkleed weer op te laten drogen. Tja, aalscholvers, door velen gehaat maar door even zo velen geliefd omdat het hoe dan ook mooie vogels zijn.
De serie van deze dag is te vinden op mijn website.

zaterdag 2 augustus 2008

Klein spul

Het is zomer dus het fotograferen van vogels staat even op een laag pitje; ook wel eens lekker maar je mist het erg snel moet ik zeggen.
Maar nu is het natuurlijk wel de tijd voor het kleine spul; macrowerk dus. Als je er oog voor hebt is dit een zeer bijzondere wereld; een wereld van detail. Met hulp van een externe flitser die gedragen wordt door een speciale flistbeugel zodat ik het licht precies op de goede plek van mijn onderwerp kan laten vallen ben ik op pad geweest.
Op mijn website staan een aantal resulaten maar deze wil ik jullie al vast niet onthouden. Niet alleen wij hebben last van de warmte. Deze gewone wesp veegt het zweet even van zijn voorhoofd. Of bedenk ik nu zelf een mooi verhaal bij deze foto?

vrijdag 1 augustus 2008

Bronst


Van 21 t/m 26 september aanstaande organiseer ik een reis voor natuurfotografen naar het bekende Jeagersborg in Denemarken. Dit park staat bekend om zijn uitzonderlijk goede mogelijkheden om de bronst van de edelherten te volgen en te fotograferen. De reis staat open voor maximaal 10 deelnemers en inschrijving gaat in volgorde van opgave. Meer informatie is te vinden op mijn website.