maandag 24 november 2014

Edelherten in Engeland

Vorige maand ben ik afgereisd naar Engeland om daar de bronst van de edelherten mee te maken. Om precies te zijn naar Richmond park, een stadspark van Londen. Het is werkelijk een stadspark, maar die naam doet het gebied niet echt recht aan met een afmeting van 10 vierkante kilometer! Bovendien is het een Natura 2000 gebied vanwege de grote aantallen monumentale bomen, voornamelijk eiken. Door de vele dagelijkse bezoekers zijn de herten daar niet erg schuw en leven in een mooie setting, dus dat biedt goede kansen voor mooie foto's. Denk daarbij aan bos, (ruig) grasland en velden met adelaarsvarens.
En veel herten waren er. We hebben al het gedrag gezien wat je kunt verwachten, veel geburl, gevechten en paringen. We waren telkens voor zonsopkomst in het park aanwezig en gingen na zonsondergang weer weg. Alleen op de eerste dag hadden we wat mist die helaas al voor zonsopkomst weg was. Daar moesten we het mee doen. Geen mooi avond- en ochtendlicht. Dat was jammer, want we gingen voor mooie lichtsituaties. Maar het licht overdag was vaak prima om bij te fotograferen.
Er was nog een iets wat tegenzat, namelijk dat de bronst net een week vroeger was dan in andere jaren. Er was evengoed veel gedrag te zien, maar minder intensief en voornamelijk in de ochtenduren. Daarna lagen de herten veelal te rusten. De echte actie hebben we dus gemist. Toch was het een leuke ervaring en heeft het mooie beelden opgeleverd.








Groeten, 
Paul 

vrijdag 14 november 2014

Elegante Kraanvogels op weg naar het Zuiden

In het uiterste oosten van Duitsland ligt een uitgestrekt gebied dat al eeuwenlang toebehoord aan één van onze meeste elegante vogels, de mooie Kraanvogels. Het gebied van Rügen is een vaste stop tijdens de najaarstrek van alle Kraanvogels die uit Scandinavië en Rusland komen, en richting Spanje gaan. Met tienduizenden tegelijk strijken ze neer in velden en akkers om krachten op te doen. En laten daar nu enkele mooie schuilhutten staan, dat maakt natuurfotografen uiteraard uiterst blij.

Hoewel ze imposant zijn blijven ze schuw dus in de hut is het oppassen om niet teveel te bewegen en stil te zijn. Maar de grootste uitdaging is wel dat je er van donker tot donker moet inzitten, je zou uiteraard anders duizenden vogels rond de hutten doen opvliegen. Dus alles voorzien om 12 tot 13u in een hutje van 2 op 1m te zitten, je moet er wat voor over hebben.

Maar wat een spektakel krijg je dan ook te zien. Werkelijk duizenden Kraanvogels die tot op 5 meter van jou komen paraderen en hun prachtige expressieve gedrag tonen. Roepen, dansen, springen, vechten, de hele dag door. Ouders met jongen die de grote tocht voor het eerst maken en hopelijk volgend jaar terug meekomen. Daartussen nog een massa ganzen, smienten, steltlopers en andere vogels. Een ware lust voor het oog.  Het waren 12 lange uren maar beslist volgend jaar opnieuw.

Zelf interesse om deze mooie reis te maken? www.wildpixtravel.com











maandag 25 augustus 2014

Tussen werk en huis.

Zoals de meeste van jullie heb ik ook een gebrek aan tijd. Vaak valt een mooie ochtend precies in de week en kan je die niet gebruiken om te fotograferen.
Ik probeer dit op te lossen door dichtbij huis wat mogelijkheden te vinden die ik vervolgens op weg naar het werk kan bezoeken.
Vaak op de fiets met de camera in de rugzak en dan gelijk door naar het werk.
Laarzen achterop de fiets gebonden, het ziet er wat sjofel uit maar een hele dag met natte schoenen op het werk is ook geen pretje.

Hieronder wat resultaten van deze korte uitstapjes.
Wellicht ook wat voor jullie?







Libelles.



Krekel uit de achtertuin.






Hermelijn op jacht.

De laatste 2 foto's hebben met wat ochtenden gekost. Wel regelmatig gezien maar het lukte maar niet om deze snelle rover op de foto te krijgen tot vorige week. Ben er erg blij mee!

groet Erik

zaterdag 16 augustus 2014

Reeënbronst 2014



Reeënbronst 2014


Voor mij als natuurfotograaf zijn er natuurlijk een hoop verschillende onderwerpen die je kunt fotograferen. Zo maak ik zelf zo af en toe een reisje om een bepaalde diersoort te fotograferen. Maar ik heb ook een paar onderwerpen die jaarlijks weer terugkomen. Eén daarvan is in september de hertenbronst waar ik een week verlof voor opneem om het optimaal mee te kunnen maken, nog zo één is de reeënbronst. Deze gebeurtenis blijft mij trekken en ook dit jaar ben ik er weer meerdere malen opuit geweest om te proberen wat van de reeënbronst op de foto te krijgen. Voor deze zomer had ik geen reis staan dus ik kon me vol op de bronst in eigen land richten. 

Ik ben een liefhebber van het eerste (half) uur van de dag maar terwijl ik dit typ besef ik me ook weer dat dat helemaal niet zo is want om in je vakantie bijna elke ochtend om half 5 op te staan is helemaal niet leuk. Maar als je foto's wilt maken in het eerste zonlicht van de dag zul je toch vroeg op moeten staan. Een andere optie zou natuurlijk zijn om 's avonds te gaan fotograferen maar ik mis dan toch vaak de elementen als grondmist die de setting net even mooier kunnen maken. Ook vind ik de fotomogelijkheden voor dierenfotografie in de ochtend beter dan in de avond. Genoeg gejammerd, die ochtenden zijn voorbij en daar voel ik nu niets meer van. 

Door met zonsopkomst al in het veld te zijn krijg je op heldere ochtenden het mooiste licht van de dag te zien. Het warme gouden zonlicht is er vaak maar even en ik probeer daar optimaal gebruik van te maken. Ik vind dit soort licht het beste tot zijn recht komen als je er tegenin fotografeert. Dus ook dit jaar heb ik (weer) een aantal tegenlicht opnames gemaakt. 



Ook heb je van die ochtenden dat het bij aankomst helemaal dicht zit met de mist. Is natuurlijk een prachtige sfeer maar maakt het een stuk moeilijker om de reeën  te vinden. Gelukkig vond ik en bok en mijn autofocus had na even zoeken de bok ook scherp. De zomerzon is zo sterk dat je bij opkomst de mist in enkele minuten ziet verdwijnen. 


Zelfde bok nog geen kwartier later. Zulke ochtenden brengen zoveel sfeer met zich mee dat ik vaak ook gewoon even om me heenkijk en geniet. Je kan altijd wel door je zoeker blijven turen maar het meeste is daaromheen te zien. 


Met de bronst is één ding zeker, zie je een geit dan is er altijd ergens een bok in de buurt. Ook hier zag ik de geit staan en na een kleine zoektocht vond ik ook de bok niet ver van haar. Waar de geit nog een soort van mijn aanwezigheid af weet laat de bok mij totaal links liggen en heeft alleen oog voor het geitje. Ook als de geit besluit het bos weer in te wandelen probeert de bok er alles aan te doen om dat te voorkomen en de bok jaagt het geitje recht mijn lens in. Ik had ze kunnen aaien...




Het hoogtepunt van deze bronst is een gevecht geweest dat twee bokken recht voor mij hadden. Ik was al een tijdje bezig met het fotograferen van een bokje dat elke keer wat onrustig om zich heen keek. Ik wist niet waarom maar ineens komt er uit de struiken een andere bok aanstormen.



Snel focussen op de aanstormende bok en ook deze had totaal geen oog voor mij. Nu niet omdat er een geit aanwezig was maar een indringer. Maar de indringer was eigenlijk niet van plan om heel ver weg te rennen en vlak voor me kwamen de twee tot stilstand. Ineens klapten ze boven op elkaar. Het ging er keihard aan toe. Ik zat (achteraf nagemeten) er 28 meter vanaf en met een 600mm is dit voor één ree geen probleem maar 2 vechtende reeën is al snel wat krap in beeld en ik probeerde uit alle macht de twee redelijk in beeld te krijgen. 

Ik heb wel vaker gevechten gezien maar dit was en heel dichtbij en duurde volgens mij buitengewoon lang. Door het vele schieten raakte de buffer van mijn camera vol en moest wachten tot de beelden op de kaart werden bijgeschreven. Dit zijn van die momenten waar  je de mooie verkoopspecificaties uit de folder echt nodig hebt en als dan op zo'n moment je buffer volloopt en je klik............klik...........klik hoort in plaats van de gebruikelijke 10 beelden per seconde zou je het liefst het ding tegen de boom willen gooien!



Zo af en toe doken de twee half achter een bremstuikje maar ik kon nog soort van onderstaande foto maken waar je duidelijk een pluk haar in de stangen van de bok ziet zitten. Je zag de nekken van beide dieren ook af en toe in een houding dat je dacht dat er wel eens doden zouden kunnen vallen. Uiteindelijk was de winnaar bekend en de ene bok werd door de andere bok nog een eindje achterna gezeten en was het feest over. Behalve voor mijn buffer want die had nog even nodig om mijn beelden van een tijdje geleden bij te schrijven :).  


Al met al toch wel weer een mooie bronst gehad met een paar mooie ochtenden en aan die ochtenden klamp ik me dan vast om er de volgende bronst weer zo krankzinnig vroeg mijn bed voor te verlaten.

Nu op naar de herten!

René Visser