maandag 25 augustus 2014

Tussen werk en huis.

Zoals de meeste van jullie heb ik ook een gebrek aan tijd. Vaak valt een mooie ochtend precies in de week en kan je die niet gebruiken om te fotograferen.
Ik probeer dit op te lossen door dichtbij huis wat mogelijkheden te vinden die ik vervolgens op weg naar het werk kan bezoeken.
Vaak op de fiets met de camera in de rugzak en dan gelijk door naar het werk.
Laarzen achterop de fiets gebonden, het ziet er wat sjofel uit maar een hele dag met natte schoenen op het werk is ook geen pretje.

Hieronder wat resultaten van deze korte uitstapjes.
Wellicht ook wat voor jullie?







Libelles.



Krekel uit de achtertuin.






Hermelijn op jacht.

De laatste 2 foto's hebben met wat ochtenden gekost. Wel regelmatig gezien maar het lukte maar niet om deze snelle rover op de foto te krijgen tot vorige week. Ben er erg blij mee!

groet Erik

zaterdag 16 augustus 2014

Reeënbronst 2014



Reeënbronst 2014


Voor mij als natuurfotograaf zijn er natuurlijk een hoop verschillende onderwerpen die je kunt fotograferen. Zo maak ik zelf zo af en toe een reisje om een bepaalde diersoort te fotograferen. Maar ik heb ook een paar onderwerpen die jaarlijks weer terugkomen. Eén daarvan is in september de hertenbronst waar ik een week verlof voor opneem om het optimaal mee te kunnen maken, nog zo één is de reeënbronst. Deze gebeurtenis blijft mij trekken en ook dit jaar ben ik er weer meerdere malen opuit geweest om te proberen wat van de reeënbronst op de foto te krijgen. Voor deze zomer had ik geen reis staan dus ik kon me vol op de bronst in eigen land richten. 

Ik ben een liefhebber van het eerste (half) uur van de dag maar terwijl ik dit typ besef ik me ook weer dat dat helemaal niet zo is want om in je vakantie bijna elke ochtend om half 5 op te staan is helemaal niet leuk. Maar als je foto's wilt maken in het eerste zonlicht van de dag zul je toch vroeg op moeten staan. Een andere optie zou natuurlijk zijn om 's avonds te gaan fotograferen maar ik mis dan toch vaak de elementen als grondmist die de setting net even mooier kunnen maken. Ook vind ik de fotomogelijkheden voor dierenfotografie in de ochtend beter dan in de avond. Genoeg gejammerd, die ochtenden zijn voorbij en daar voel ik nu niets meer van. 

Door met zonsopkomst al in het veld te zijn krijg je op heldere ochtenden het mooiste licht van de dag te zien. Het warme gouden zonlicht is er vaak maar even en ik probeer daar optimaal gebruik van te maken. Ik vind dit soort licht het beste tot zijn recht komen als je er tegenin fotografeert. Dus ook dit jaar heb ik (weer) een aantal tegenlicht opnames gemaakt. 



Ook heb je van die ochtenden dat het bij aankomst helemaal dicht zit met de mist. Is natuurlijk een prachtige sfeer maar maakt het een stuk moeilijker om de reeën  te vinden. Gelukkig vond ik en bok en mijn autofocus had na even zoeken de bok ook scherp. De zomerzon is zo sterk dat je bij opkomst de mist in enkele minuten ziet verdwijnen. 


Zelfde bok nog geen kwartier later. Zulke ochtenden brengen zoveel sfeer met zich mee dat ik vaak ook gewoon even om me heenkijk en geniet. Je kan altijd wel door je zoeker blijven turen maar het meeste is daaromheen te zien. 


Met de bronst is één ding zeker, zie je een geit dan is er altijd ergens een bok in de buurt. Ook hier zag ik de geit staan en na een kleine zoektocht vond ik ook de bok niet ver van haar. Waar de geit nog een soort van mijn aanwezigheid af weet laat de bok mij totaal links liggen en heeft alleen oog voor het geitje. Ook als de geit besluit het bos weer in te wandelen probeert de bok er alles aan te doen om dat te voorkomen en de bok jaagt het geitje recht mijn lens in. Ik had ze kunnen aaien...




Het hoogtepunt van deze bronst is een gevecht geweest dat twee bokken recht voor mij hadden. Ik was al een tijdje bezig met het fotograferen van een bokje dat elke keer wat onrustig om zich heen keek. Ik wist niet waarom maar ineens komt er uit de struiken een andere bok aanstormen.



Snel focussen op de aanstormende bok en ook deze had totaal geen oog voor mij. Nu niet omdat er een geit aanwezig was maar een indringer. Maar de indringer was eigenlijk niet van plan om heel ver weg te rennen en vlak voor me kwamen de twee tot stilstand. Ineens klapten ze boven op elkaar. Het ging er keihard aan toe. Ik zat (achteraf nagemeten) er 28 meter vanaf en met een 600mm is dit voor één ree geen probleem maar 2 vechtende reeën is al snel wat krap in beeld en ik probeerde uit alle macht de twee redelijk in beeld te krijgen. 

Ik heb wel vaker gevechten gezien maar dit was en heel dichtbij en duurde volgens mij buitengewoon lang. Door het vele schieten raakte de buffer van mijn camera vol en moest wachten tot de beelden op de kaart werden bijgeschreven. Dit zijn van die momenten waar  je de mooie verkoopspecificaties uit de folder echt nodig hebt en als dan op zo'n moment je buffer volloopt en je klik............klik...........klik hoort in plaats van de gebruikelijke 10 beelden per seconde zou je het liefst het ding tegen de boom willen gooien!



Zo af en toe doken de twee half achter een bremstuikje maar ik kon nog soort van onderstaande foto maken waar je duidelijk een pluk haar in de stangen van de bok ziet zitten. Je zag de nekken van beide dieren ook af en toe in een houding dat je dacht dat er wel eens doden zouden kunnen vallen. Uiteindelijk was de winnaar bekend en de ene bok werd door de andere bok nog een eindje achterna gezeten en was het feest over. Behalve voor mijn buffer want die had nog even nodig om mijn beelden van een tijdje geleden bij te schrijven :).  


Al met al toch wel weer een mooie bronst gehad met een paar mooie ochtenden en aan die ochtenden klamp ik me dan vast om er de volgende bronst weer zo krankzinnig vroeg mijn bed voor te verlaten.

Nu op naar de herten!

René Visser


zaterdag 28 juni 2014

Griekenland

Onlangs heb ik een korte fotoreis naar Griekenland gemaakt. De bestemming was de omgeving van de berg Olympus op het Griekse vasteland. Vooraf hadden we uitgezocht dat de regio bijzonder rijk is aan orchideeën, vlinders en reptielen en amfibieën. Onze timing bleek niet helemaal gunstig. Bij aankomst bleek het laagland erg droog en waren de orchideeën al lang en breed verdwenen. Hoger op de berg bleken weinig orchideeën te vinden, mogelijk was het hier juist weer te vroeg. Vlinders vlogen er heel veel, maar om ze te fotograferen bleek een ander verhaal vanwege de hoge temperatuur en het harde licht.
We hebben ons daarom grotendeels op amfibieën en reptielen geconcentreerd, aangezien wij allemaal een passie voor dee dieren hebben. Het land is bijzonder rijk aan deze diergroepen. In totaal hebben we 21 soorten gezien, waarvan we en een behoorlijk aantal hebben kunnen fotograferen. 
Klapper was voor mij de zandadder. Wat mij betreft de mooiste (gif)slang van Europa. Het is tevens een van giftigste slangen van Europa, dus enige voorkennis is niet overbodig. In de bergen waren bij kleine stroompjes de nodige amfibieën te vinden, zoals Griekse beekkikkers en geelbuikvuurpadden. Het water dat over de rotsen stroomde glinsterde in de zon, wat voor mooie effecten met lichtvlekken zorgde. Heel ongewoon voor ons zijn ook schildpadden die op verscheidene plekken rondsjouwen. Onder dezelfde categorie vallen de grappige gekko’s die 's avonds te voorschijn komen.
Los van de foto’s is Griekenland een prettig land om als fotograaf heen te gaan. Het is lastig om je verstaanbaar te maken, maar de mensen zijn vriendelijk en behulpzaam. Daarnaast zijn er veel plekken waar niemand komt en je lekker je gang kunt gaan. Al met al een land waar ik nog wel eens naar terug ga.

Groeten, Paul

 Griekse beekkikker

 Sprinkhaan (Saga spec.)

 Geelbuikvuurpad

 Griekse landschildpad

 Zandadder

 Zandadder

 Naaktvingergekko

 Rugpatroon van groene pad

vrijdag 13 juni 2014

De morgenstond heeft goud in den mond



De morgenstond heeft goud in den mond

 Het is alweer een tijdje geleden dat ik een ree op de foto had gezet en ik besluit om deze ochtend maar weer eens een poging te wagen. De weersvoorspellingen waren goed voor deze ochtend. Helder en weinig wind. Dus, voor je gevoel, midden in de nacht je bed uit en proberen om met zonsopkomst in het veld te zijn. Onderweg in de auto zag ik in de polders dat er vanuit de sloten wat mist kwam en eenmaal aangekomen op de heide zag ik dat er ook hier een dunne laag mist hing. Prachtig!

Mist is natuurlijk mooi maar een ree in de mist is nog mooier dus snel op zoek naar een reegeit of bok. Na een tijdje vind ik een reegeit die tussen de heide ligt. Dit is altijd het moment van de lastige keuzes. Blijf ik wachten tot het beestje in beweging komt of loop ik door. Zou ik wachten heb je kans dat de reegeit blijft liggen en ik met het mooiste licht nog steeds een liggende reegeit voor me heb waar ik fotografisch niks mee kan. Loop ik door heb ik kans om geen tweede ree te vinden en heb ik ook niks. Toch kies ik voor de laatste optie en laat de reegeit lekker liggen.

De zon is nu al even op maar echt licht is het nog niet. Mede omdat richting het oosten in dit gebied een strook bos staat die het directe zonlicht het eerste kwartier tot half uur tegenhoud. De zon heeft even tijd nodig om over de bomen heen te komen. Voor mij de tijd om dat ene ree te vinden dat wel wil meewerken voor de foto.

Na tien minuten vind ik een reebokje die mij eerder ziet dan ik hem en in volle galop rent hij de heide over zo het bos in. Ik probeer altijd de dieren zo min mogelijk te verstoren maar zo af en toe heb ik ze niet in de gaten en schrikken we van elkaar. Ik besluit ook om verder niet achter de reebok aan te gaan want hij heeft de schrik al in de benen.

Even later vind ik een tweede reebok die in eerste instantie ook wat schuw lijkt en vrij snel van me afloopt. Na een paar meter blijft hij toch staan en kan ik de eerste foto's maken. De mist hangt nog prachtig over de heide en de autofocus heeft moeite met het vinden van de reebok. 

Langzaam komt er meer kleur in het landschap en komen ook de kleuren van de reebok mooier uit. Ik probeer om het landschap met de mistbanken ook zoveel mogelijk op de foto te krijgen en zet de reebok wat kleiner in het landschap. 

Dan komt de zon boven de bomen uit. Je ziet meteen alles veranderen en warmer van kleur worden.  In eerste instantie had ik de zon in de rug maar ik besluit om wat tegenlicht opnamen te maken en probeer voorzichtig om de reebok heen te lopen. Halverwege zie ik toch een mooi moment waar het licht prachtig op de kop van de reebok schijnt.

Een paar voorzichtige stappen verder heb ik dan de zon in mijn gezicht en zie dat de zon, die in juni ook al 's ochtends vroeg veel sterkte heeft, de mist vrij snel doet oplossen. Nu is het snel handelen want voor je het weet is alle grondmist weg en is het licht te hard. In eerste instantie dacht ik dat het licht alweer te hard zou zijn om er recht tegenin te fotograferen en besluit om de zon iets onder een hoek te houden ten opzichte van de reebok 

De reebok loopt rustig door over de heide en ik besluit na een paar foto's te hebben genomen toch een recht tegen de zon in te fotograferen. Je ziet de mistbanken dansen over het landschap en de reebok gunt mij een paar tellen een houding die ik nodig heb om een paar foto's te kunnen maken. Geweldig!! 

De reebok loopt door naar een stuk waar de mist al weg is en ik besluit om verder te lopen. Nu de zon boven de bomen uit is wordt het licht ook vrij snel te hard en ik besluit weer terug naar de auto te lopen.

Onderweg kom ik in het bos nog een reegeit die nog even mooi voor me wilde poseren. Ook in het bos beginnen de eerste zonnestralen door te dringen en de zon geeft de bochtige smele die nu ook alweer in bloei staat een mooie gouden gloed. 

 Al de hele ochtend had ik her en der al wat konijnen rond zien springen op de heide maar had er vanwege mijn voorkeur voor reeën tot nu toe geen aandacht aan geschonken. Nu de reeënfoto's binnen zijn probeer ik ook nog even een jong konijntje op de foto te zetten maar  ik kwam erachter dat deze langoortjes niet veel van mij willen weten en waren lastige modellen die geen seconde stil wilden zitten. Toch kon ik er eentje op de foto krijgen en met deze "bijvangst" loop ik met een voldaan gevoel terug naar de auto. 

Voor je gevoel heb je er dan al een halve dag opzitten maar eenmaal bij de auto aangekomen zie je dat het pas 7 uur is en je nog een hele dag voor de boeg hebt. Eén van de voordelen van midden in de nacht je bed uit.... 

René Visser