De kuifaalscholver

De kuifaalscholver is vaak een ondergeschoven kindje bij de fotografen op de Farne eilanden. Gek eigenlijk want het is zo’n fraaie vogel. Het zal wel komen door de vele vooroordelen die er over de bij ons voorkomende gewone aalscholver zijn en…omdat de vogel zwart is. Nou, dat laatste is maar ten dele waar want als je goed kijkt naar dit dier is het een lust voor je oog.
De kuifaalscholver is een stukje kleiner dan de gewone aalscholver en in de broedtijd heeft hij ene kleine naar voren gebogen kuif. Meestal is deze echter niet te zien want zodra het broeden is begonnen verdwijnt hij al weer snel. Zijn snavel is minder dik, zijn kop is ronder en hij heeft gele randen langs zijn mondhoeken. Ik zal wel gek zijn maar ik vind het een geweldig dierlijke vogel.

Papegaaiduikers; clowns der zee

Zoals beloofd zal ik per soort even wat laten zien van de afgelopen zeevogelreizen.
Voor de meeste fotografen spreekt de clowneske papegaaiduiker, Puffin in het Engels, het meest tot de verbeelding en is het de meest gewenste soort van deze reis. Moeilijk zoeken is het niet want als je eenmaal op de eilanden bent vliegen ze je aan alle kanten om de oren. Het is een grote uitdaging om hier vliegbeelden van te maken maar gezien het kleine formaat, enorme snelheid en onvoorspelbaarheid valt dit nog niet mee.
Papegaaiduikers komen alleen aan land om voor het nageslacht te zorgen en dat doen ze pas vanaf hun vijfde levensjaar. Hun hele verdere leven dobberen ze op volle zee. In het vroege voorjaar wordt de snavel steeds kleurrijker en ergens in april komen ze plotseling massaal aan land waar ze in de konijnenholen hun enkele ei leggen en deze in vijf weken tijd uitbroeden. Tijdens het voeren van het jong worden de vogels massaal aangevallen door meeuwen die op deze wijze proberen de zandspiering afhandig te maken. Als je dit schouwspel met eigen ogen ziet krijg je heel veel respect voor het doorzettingsvermogen van de papegaaiduikers.
Hier een aantal foto’s; op de website staat de hele serie voor u klaar.

Zeevogelreizen 2009; het zit er weer op.

Gisteren weer thuis gekomen van twee weken zeevogels fotograferen op eilanden in het grensgebied van Engeland en Schotland. Twee groepen van in totaal 17 mensen waren mijn gast en ik heb mijn best gedaan om ze de beste en mooiste fotoplekken van deze regio te laten zien. We waren voor beide weken geprezen met goede weersomstandigheden zodat alle bootovertochten plaats konden vinden.
Al deze mensen zullen nu wel een tijdje zoet zijn met het bewerken van hun foto’s en mij zal het niet anders gaan. In de komende tijd zal ik hier per vogelsoort wat van mijn eigen resultaten laten zien maar hier al vast wat algemene sfeerbeelden.
Rest mij van hieruit de deelnemers nogmaals te danken voor hun aangename gezelschap.

Skomer en Saltee

Zojuist terug gekomen van een schitterende trip naar Ierland en Wales. De eilanden Skomer en Saltee staan garant voor vele zeevogels zoals Alk, Zeekoet, Noordse pijlstormvogels, papegaaiduikers en jan van genten. Met een vissersbootje voeren we naar Saltee om vlak voor de kust over te stappen in een kleine zodiac. Het laatste stukje op blote voetjes door de zee zorgde ervoor dat je meteen wakker het eiland op stapte. Vanaf de zee kun je niet goed beoordelen wat het eiland zal brengen, maar na een paar minuutjes lopen werd hetb al gauw duidelijk dat dit een prettig verblijf zou worden. Skomer was iets makkelijker te benaderen en ook daar genoeg gezien en genoten. Hier een kleine impressie en ook is mijn website weer aangevuld met wat recente beelden.

gr. Edwin

Kerkuilen; een kwestie van een lange adem.

Ik ben de laatste weken met een kerkuilenproject bezig waarin ik hun nachtelijke activiteiten probeer te fotograferen. Niet iets om even op een vrije dag te doen want het kost weken voor je voor het eerst je camera mee kunt nemen. De laatste week is echter de oogstweek aangebroken en rollen de eerste resultaten tussen elf uur s’avonds en half twee s’nachts binnen. De hele serie staat op mijn website en wordt steeds aangevuld. Hier echter vast een aantal van de foto's om jullie mee te laten genieten.
De vogels zijn de afgelopen weken stap voor stap gewend aan licht zodat er nu alleen nog maar een lichte invulflits nodig is. Resultaat is dat de vogels mijn aanwezigheid nu volledig accepteren en volop doorgaan met wat ze normaal gesproken doen; en dat was nu precies de bedoeling. Vervolgens is het voor mij nu een kwestie van gaan en zien dat ik mijn ogen open kan houden en vriendjes blijf met de honderden muggen die mee willen kijken.







Bezoek de website voor alle foto's

Karekieten maaien

Naast heel veel plezier ervaar ik elk jaar ook weer veel ergernis tijdens het voorjaar. Heerlijk is het om alle vogels druk in de weer te zien met het bouwen van nesten en het verzorgen van hun jongen. Als natuurfotograaf maar ook als natuurliefhebber kijk je dan met een heel andere blik naar natuurgebieden en plekken waar deze natuur zich kan ontwikkelen. Maar dan loop ik helaas ook regelmatig tegen de ergernissen aan. Nu was dit weer het geval in Raalte. Daar heeft de gemeente het in zijn hoofd gehaald om nu een complete rietkraag weg te maaien. Het meeste riet is inmiddels afgevoerd en gehakseld maar een paar dagen terug vlogen hier nog pa en ma karekiet in en uit om hun kroost van eten te voorzien. Dat ze dat nu niet meer hoeven te doen moge duidelijk zijn.
Dit is slechts een van de vele voorbeelden. Wat te denken van het platwalsen van een oever waar een ijsvogel zijn jongen in heeft zitten die ten dode opgeschreven zijn, het omkappen van een bosperceel waar een paartje raven zijn nest aan het bouwen was, het om willen zagen van een honderd jaar oude eik waar een bosuil in huist, het leegtrekken van sloten vol met beschermde salamanders en dergelijke. Ik begrijp heel goed dat het klussen zijn die een keer gedaan moeten worden maar waarom is het voor gemeentes en andere beherende instanties, bijvoorbeeld ook waterschappen, nu zo moeilijk om eens na te denken en dit soort klussen nog even een aantal weken uit te stellen zodat alles in alle rust kan uitkomen en uitvliegen. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn?

Testrapport camouflagegordijn

Sinds enige tijd hebben we een nieuw artikel aan de succesvolle Kameleon camouflagelijn toegevoegd. Diverse natuurfotografen hebben inmiddels dit effectieve gordijn in gebruik en fotograaf Arjan Esschendal maakte er een testverslag van.
Je kunt het verslag lezen op deze link.


Foto: Arjan Esschendal